இப்போதைக்கு சொல்ல வேறெதுவுமில்லை, எதிர்பார்க்காத ஏமாற்றம் என்பதைத் தவிர.
சமூகத்தில் மாற்றத்தை விரும்பும் ஒரு சாமானிய ஊழியனின் குரல், உழைக்கும் மக்களின் எதிரொலி
2009 மக்களவைத் தேர்தலின் போது வாக்கு எண்ணிக்கையில் மைக்ரோ அப்சர்வராக பணியாற்றும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அந்த அனுபவத்தைப் பற்றி, வாக்கு எண்ணிக்கையில் மோசடி செய்ய வாய்ப்பு இருப்பது பற்றி மார்ச் 2011 ல் பதிவு எழுதினேன். கூடுதல் விபரங்களோடு அந்த பதிவை இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
வாக்கு எண்ணிக்கைக்கு மைக்ரோ அப்சர்வர்களாக எல்.ஐ.சி ஊழியர்கள் வர வேண்டும் என்று மாவட்ட ஆட்சியரகம் கேட்டுக் கொண்ட அடிப்படையில் நிர்வாகம் சங்கத்தோடு பேசியது. விருப்பமுள்ளவர்கள் செல்லட்டும். மற்றவர்களை நிர்ப்பந்திக்கக் கூடாது என்று நாங்கள் சொன்னதை நிர்வாகமும் ஒப்புக் கொண்டது. கணிசமான ஊழியர்கள் மைக்ரோ அப்சர்வர் பணியாற்ற ஒப்புக் கொண்டனர். ஒரு ஐ.டி கார்ட் கொடுத்தார்கள். அதில் போட்டோ இருந்ததா என்று நினைவில்லை. வேலூர் தந்தை பெரியார் பாலிடெக்னிக் கல்லூரிதான் வாக்கு எண்ணும் மையம்.
காலை ஆறு முப்பதிற்கெல்லாம் அங்கே சென்றாகி விட்டது. அலைபேசிக்கு அனுமதி கிடையாது என்பதால் வாகனத்தின் பெட்டியில் வைத்து விட்டு வந்தோம். நல்ல வேளை தொலைந்து போகவில்லை. சுமாரான பொங்கலும் அதை விட சுமாரான சட்னியும் கொடுத்தார்கள். இரும்புக் கோட்டைக்குள்ளே நுழைந்தோம்.
இனி பழைய பதிவு.
வாக்கு எண்ணிக்கையில் மோசடி சாத்தியமே
மின் அணு இயந்திரத்தில் வாக்கு பதிவு கூடாது என்ற பல்லவியை தமிழக அரசியல் கட்சிகள் இன்னும் பாடத்தொடங்கவில்லை. வாக்குப்பதிவில் மோசடி செய்வது சாத்தியமா என்று தெரியாது. ஆனால் வாக்கு எண்ணிக்கையில் மோசடி செய்வது என்பதற்கான சாத்தியங்கள் நிச்சயமாகவே உள்ளது. எப்படி என்று பார்ப்போம்.
கடந்த நாடாளுமன்றத்தேர்தலில் நுண் பார்வையாளராக (Micro Observer) பணியாற்றும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அரசு ஊழியர்கள், ஆசிரியர்கள் மட்டும்அனுமதிக்கப்பட்ட இரும்புக்கோட்டையின் கதவுகள் திறக்கப்பட்ட சந்தர்ப்பத்தை ஒரு அனுபவத்திற்காக பயன்படுத்திக்கொண்டேன். அந்த அனுபவத்தின் அடிப்படையில் எழுதுகின்ற பதிவு இது.
வாக்கு எண்ணும் இடத்தில் பதினைந்து மேஜைகள், ஒவ்வொரு மேஜையிலும் மூன்று இருக்கைகள். வாக்கு எண்ணும் அலுவலர், ஒரு உதவியாளர், ஒரு நுண் பார்வையாளர் என மூவர். அந்த மேஜைகள் ஒரு ப வரிசையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். மேஜைகளுக்கு வெளியே சவுக்குக் கம்புகள், கம்பிகளால் ஆனா தடுப்புக்கள். தடுப்புக்களுக்கு வெளியே வேட்பாளர்களின் முகவர்கள் நின்று கொண்டிருப்பார்கள்.
ஒவ்வொரு வாக்கு எண்ணும் இயந்திரமாக ஒவ்வொரு மேசைக்கும் கொண்டு வரப்படும். கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால் வாக்குப் பதிவு மட்டுமே இயந்திரமயமாக்கபபட்டுள்ளது. வாக்கு எண்ணிக்கை அல்ல. ஒவ்வொரு மேசைக்கும் வேட்பாளர்கள் பெயர் அடங்கிய பட்டியல் தரப்பட்டிருக்கும். வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தில் என்ன வரிசையில் பெயர்கள் இருந்தனவோ, அதே வரிசையில்தான் பட்டியலும் அமைந்திருக்கும்.
வாக்குப்பதிவு இயந்திரம் மேஜைக்கு வந்ததும், சீல் நீக்கி, ஒவ்வொரு வேட்பாளருக்கும் எவ்வளவு வாக்கு பதிவானது என்பதை அதற்குரிய பட்டனை அழுத்தி தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதனை கொடுக்கப்பட்ட பட்டியலில் குறித்துக் கொள்ள வேண்டும். வாக்கு எவ்வளவு என்ற தகவலை இயந்திரத்தை பார்ப்பதன் மூலம் முகவர்களும் அறிந்து கொள்ள முடியும். ஆனால் அதற்கான அவகாசம் என்பது மிக மிக குறைவு. திருப்பதி ஜருகண்டி போல, மேஜிக் நிபுணர் சாகசம் போல வேகம் வேகமாகத்தான் காரியங்கள் நடக்கும். நுண் பார்வையாளரும்
தனியாக ஒரு பட்டியலில் வாக்கு
எண்ணிக்கை பற்றி தனியாக பதிவு
செய்து பார்வையாளரிடம் அளிக்க வேண்டும். ஜருகண்டி வேகத்தில் சில
சமயங்களில் இது சாத்தியமில்லாமல்
போய் தேர்தல் அலுவலரின்
விபரத்தை அப்படியே நகலெடுத்து அளிப்பது என்பதும் நடந்தது.
பட்டியலில் குறித்துக்கொள்வது என்பதில்தான் மோசடிக்கான சாத்தியம் அடங்கியுள்ளது. கட்சிகளின் முகவர்களோ அல்லது நுண் பார்வையாளர்களோ விழிப்பாக இல்லையென்றால் ஒரு வேட்பாளர் வாங்கிய வாக்குகளை வேறு வேட்பாளரின் பெயரில் எழுதி விடுவது மிகவும் சுலபம். மின்னல் வேகத்தில் நடைபெறும் விஷயம் இது. முகவரோ அல்லது நுண் பார்வையாளரோ விழிப்பாக இருந்தால் இதை தவிர்க்க முடியும். மேற்பார்வையிடும் அதிகாரிகளுக்கு இது பற்றி தெரிய வராது. அவர்களைப் பொறுத்தவரை அந்த இயந்திரத்தில் பதிவான வாக்குகளும் அனைத்து வேட்பாளர்களும் பெற்ற வாக்குகளின் கூட்டுத்தொகையும் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும். அவ்வளவுதான்.
வாக்கு எண்ணிக்கைக்கு இடையிடையே வேட்பாளர்களும் வருவார்கள். அவர்களைப் பார்த்ததும் அந்தந்த கட்சி முகவர்கள் விழிப்போடு இருப்பது போல நடிப்பார்கள். ஒரு வேட்பாளர், கூட்டணிக்கட்சித் தலைவரோடு கைகளை பிணைத்துக் கொண்டு வந்த போது பக்கத்து மேஜை அலுவலர்கள் என்ன இவனுங்க லவ்வர்ஸ் மாதிரி வராங்க என்று கமெண்ட் அடித்த அசிங்கமும் நடந்தது. ஆனால் பாவம் அவர் தோற்று விட்டார். எத்தனை பணத்தை இழந்தாரோ?
ஒருவர் பெறும் வாக்கை மாற்றி எழுதுவது என்பது நான் அமர்ந்திருந்த மேஜையிலேயே நடந்தது. முதல் சுற்று எல்லாம் சரியாகவே நடந்தது. அடுத்த சுற்றில் பதிவான வாக்குகள் எவ்வளவு என்ற எண்ணிக்கையை அதற்குரிய இடத்தில் எழுதாமல் அதற்கடுத்த இடத்தில் இருந்த A கட்சி வேட்பாளர் இடத்தில் எழுதினர். நான் சுட்டிக்காட்டியதும், சாரி என்று சொல்லி திருத்திக்கொண்டார். நான்காவது சுற்றில் B கட்சி வேட்பாளர் பெற்ற வாக்குகளை அவரிடத்தில் எழுதாமல் வேறு வேட்பாளரிடம் எழுதினர். இம்முறை சற்று கடுமையாகவே சொன்னதும் திருத்திக்கொண்டார். இதில் என்ன கொடுமை என்றால் அந்த சுற்றில் A கட்சி 300 வாக்கு, B 700 வாக்கு வேறு கட்சி 100 வாக்கு பெற்றிருந்தார்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். 400 வாக்குகள் அந்தப் பெட்டி மூலமாக பெற்றிருக்க வேண்டியவருக்கு 100 வாக்கு மட்டுமே கிடைக்கும். தன் முயற்சியில் சற்றும் தளராத விக்கிரமாதித்தன் ஏழாவது சுற்றில் மீண்டும் தன் வேலையைக் காண்பிக்க வேதாளம் கடுமையாகவே மிரட்ட வேண்டியிருந்தது. அப்சர்வரிடம் சொல்வேன் என்றதுதான் அந்த மிரட்டல். அதன் பின்பு சுமுகமாகவே நடந்து முடிந்தது. இந்த வேலைகளையெல்லாம் எந்த கட்சியின் முகவரும் உன்னிப்பாக கவனிக்கவேயில்லை. எங்கள் மேஜைக்கு வாய்ந்த அடிமைகள் அப்படி!
இப்படி எல்லா மேசைகளிலும் செய்வதற்கான வாய்ப்பு உண்டா என்றால் நிச்சயம் கிடையாது. ஆனால் மொத்தமுள்ள 15 மேசைகளில் ஏதேனும் மூன்று மேசைகளில் மட்டும் செய்கின்றார்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். மொத்தமுள்ள 15 சுற்றுக்களில் மூன்றே மூன்று சுற்றுக்களில் செய்கின்றனர் என்று கூட வைத்துக்கொள்ளலாம். மோசடியே கிடைக்கிற வாக்குகள் வெறும் இருநூறு என்று மட்டுமே வைத்துக்கொண்டால் என்ன ஆகும் என்று பார்ப்போம்.
3 *3 *200 = 1800 .
வாக்கு எண்ணிக்கை முடிந்த கையோடு ஐநூறு ரூபாய் பணமும் கொடுத்தார்கள். முடிவை அறிவித்ததும் வீட்டிற்கு போகச் சொல்லி விட்டார்கள். ஆறு முப்பதிற்கு உள்ளே நுழைந்தவர்கள் 12.30 க்கு வெளியே வந்து விட்டோம். வெற்றி பெற்ற கட்சியினர் வெடித்த பட்டாசுகள் மத்தியில் சாலையில் செல்வதுதான் சிரமமாக இருந்தது.
நேற்றைய கருத்துக் கணிப்பு ஆராய்ச்சி முடிவுகளை பார்த்த போது மனதில் தோன்றிய வார்த்தை "கொசுத் தொல்லை"
தேர்தல் நடக்கும் எல்லா மாநிலங்களிலும் ஒரே நாளில் தேர்தலை நடத்தி மறு நாளே வாக்கு எண்ணிக்கையை நடத்தினால் மட்டுமே இந்த கொசுத்தொல்லையிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும்.
உலகத்தில் உள்ள,
ஏன் தமிழ்நாட்டில் உள்ள
தமிழர்கள் யாருக்குமே தெரியாத ஊரில்தானா
1972 முதல் 1982 வரை எங்கள் குடும்பம் வாழ்ந்திருந்தது!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானா, அழகப்பா ஆரம்பப்பள்ளியில் மூன்றாவது முதல் ஐந்தாவது வரையிலும் அழகப்பா மாதிரி மேல் நிலைப் பள்ளியில் ஆறாவது முதல் எட்டாவது வரையிலும் படித்தேன்!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊழில்தான் என் இரண்டு அக்காக்கள் அழகப்பா ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரியில் B.ED படித்தார்கள்!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் அவர்கள் இருவரின் திருமணமும் நடந்தது!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் அழகப்பர் கலைக் கல்லூரியில் வள்ளல் அழகப்பர் சிலை திறந்து வைக்க திறந்த ஜீப்பில் வந்த அன்றைய பிரதமர் இந்திரா காந்தியை சாலையோரத்தில் நின்று பார்த்தேன்!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரிலா 1977 மக்களவைத் தேர்தலின் போதும் சட்டமன்றத் தேர்தலின் போதும் கலைஞர், எம்.ஜி.ஆர், சோ, ஆகியோரின் பொதுக்கூட்டங்களுக்கு என் அப்பா அழைத்துச் சென்றார்!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் ஜனதா கட்சியின் மாநாடு நடக்க, அந்த மாநாட்டிற்கு வந்த அன்றைய பிரதமர் மொரார்ஜி தேசாய், பின்னாளில் அவரைக் கவிழ்த்து பிரதமரான சரண்சிங், பிரதமராகும் கனவில் இருந்த ஜகஜீவன் ராம், பல வருடங்கள் கழித்து வி.பி,.சிங்கை கவிழ்த்து பிரதமரான சந்திரசேகர் ஆகியோரை பார்க்க குடும்பத்தோடு சென்றோம்!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானா ராமவிலாசம், அருணாச்சலா, நடராஜா, நியூ சினிமா ஆகிய தியேட்டர்களில் குடும்பத்துடனும் பின்பு நண்பர்களோடும் தனியாகவும் திரைப்படங்களை பார்க்கப் போயிருந்தேன்!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் பூச்சொரிதல் விழாவின் போது அங்கங்கே இசை நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும்! கொப்புடையம்மன் கோயில் பக்கத்தில் நடந்த இசை நிகழ்ச்சியில் ஐயப்பன் பாடல்கள் புகழ் கே.வீரமணி, பைலட் பிரேம்நாத் படத்தில் வரும் "ஹூ இஸ் தி ப்ளாக் ஷீப்?" பாடலை டி.எம்.எஸ் ஸை விட கொடூரமாக பாட நண்பர்கள் நாங்கள் தெறித்து ஓடி வந்தோமே!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானே சுப்ரமணியபுரம் ஒன்பதாவது வீதியில் நாங்கள் வசித்த வீட்டிற்கு எதிர் வரிசை வீட்டில் ஒரு குடும்பத்தை வசிக்க வைத்திருந்த நெடிதுயர்ந்த உருவம் கொண்ட கவியரசு கண்ணதாசன், காலை வேளையில் அந்த மனைவியின் கரம் கோர்த்து நடைப் பயிற்சி செய்வதை பார்த்து பிரமித்துள்ளேனே!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானா கோடைக்காலத்தில் நடைபெறும் ராமாயண, மகாபாரத உபன்யாசங்களை கேட்டிருக்கிறேன்!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான், உலகம் சுற்றும் வாலிபன் எம்.ஜி.ஆர் தொப்பியும் பஞ்சு மிட்டாய் கலரில் சட்டையும் பச்சை கலர் பேண்டும் , கிட்டத்தட்ட எப்போதுமே அதே விந்தையான கலர் காம்பினேஷனில் உடை அணிந்து எங்கள் நண்பர்கள் குழாமால் காமெடியனாக கருதப்பட்ட அந்த பயிற்சிக் கல்லூரி விளையாட்டுத்துறை ஆசிரியர் ஹரிஹர சர்மா (இந்நாள் கலவர சங்கி எச்.ராசாவின் தந்தை) சைக்கிளில் உலவியது நினைவில் உள்ளதே!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானே அரச நர்த்தகியாக இருந்த சொர்ணமுகியின் நடனத்தையும் குறிப்பாக பாம்பு நடனத்தையும் கங்கை அமரன், எஸ்.பி.பி இசை நிகழ்ச்சியை பார்த்து ரசித்துள்ளேனே!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரை காலி செய்து விட்டு நெய்வேலி புறப்படும் நாளின் முதல் நாளன்று நண்பன் பி.ரமேஷுடன் "ஆனந்த ராகம்" திரைப்படம் பார்த்து விட்டு சோகமாக வந்ததன் காரணம், திரைப்படம் கொடுத்த சோகமா இல்லை ஊரை பிரியும் சோகமா என்று இன்று வரை புரியாமல் இருக்கிறதே!
சரி, மேலே சொன்னதெல்லாம் சொந்தக்கதை.
இனி பொது விஷயங்களுக்கு வருவோம்.
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானா 1948 லேயே பிரதமர் பண்டித ஜவகர்லால் நேரு மத்திய மின் வேதியியல் ஆய்வு மையம் (Central Electro Chemical Research Institute,) ஐ துவக்கினார்!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் வள்ளல் அழகப்பர், கலைக்கல்லூரி, ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரி, பொறியியல் கல்லூரி, தமிழ் மற்றும் ஆங்கில வழிப் பள்ளிகள், மேல் நிலைப் பள்ளி ஆகியவற்றை உருவாக்கி இன்று பல்கலைக்கழகமாக உருவெடுக்க வைத்தார்!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் 1977 சட்டமன்றத் தேர்தலில் அதிமுகவின் பொ.காளியப்பனிடம் பின்னாளில் நிதியமைச்சரான ப.சிதம்பரம் 450 ஓட்டுக்கள் வித்தியாசத்தில் தோற்றுப் போக, ஜனதா கட்சி சார்பில் போட்டியிட்ட பல கட்சி மாறிய பழ.கருப்பையா தோற்றுப் போனதும் நடந்ததே!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் 1939 லேயே கம்பன் அடிப் பொடி சா.கணேசன், கம்பன் விழாவை நடத்தத் தொடங்கினார்!
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரை, தோற்பதற்காகவே இந்த வருடம் சட்டமன்றத் தேர்தலில் நின்று பிரபலமாக்கிய சீமான் அவர்களுக்கு நன்றி.
அவர் மட்டும் சொல்லாவிட்டால் யாருக்குமே அந்த ஊரைப் பற்றி தெரிந்திருக்காது.
ஆமாம்.
யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரின் பெயர் காரைக்குடி,
காரைக்குடி என்றொரு ஊர் இருப்பதே இப்போதுதான் மக்களுக்கு தெரிந்துள்ளது.
நன்றி சீமான் அவர்களே!
அடுத்த முறை எங்கள் வேலூரில் நின்று தோற்று எங்களூரையும் பிரபலமாக்கவும்.
எங்களின் வாக்குச்சாவடி மிகச் சரியாக எங்கள் வீட்டிற்கு எதிரேதான் உள்ளது. சாலையை கடந்தால் போதும். காலையிலிருந்து விறுவிறுப்பாக வாக்குப் பதிவு நடந்து கொண்டிருக்கிறது. கூட்டம் அலை மோதிக் கொண்டிருக்கிறது. கூட்டம் குறையும் போது வாக்களிப்போம் என்ற சிந்தனையில் உள்ளதால் இன்னும் வாக்களிக்கவில்லை.
ஆகவே ஒரு பழைய தேர்தல் நாள் (2011 சட்டமன்றத் தேர்தல்) அனுபவத்தை இந்திய தொலைக்காட்சிகளில் முதல் முறையாக என்று சொல்வது போல சொல்ல முடியாததால் ஐந்தாவது முறையாக பகிர்ந்து கொள்கிறேன். உங்கள் மைண்ட் வாய்ஸ் ஏற்கனவே கேட்டதால் அதற்கான பதிலும் மேலே உள்ள படத்தில் உள்ளது.
அடுத்த இரண்டு பதிவுகள் உங்களுக்கு நிச்சயமாக சுவாரஸ்யம் அளிக்கும். ஏனென்றால் அது நாங்கள் பட்ட அவஸ்தைகள்.
பள்ள இடையம்பட்டி தேர்தல் அனுபவங்கள்
தமிழக சட்ட மன்றத் தேர்தலில்
அணைக்கட்டு தொகுதிக்கு உட்பட்ட பள்ள இடையம்பட்டி கிராமத்து வாக்குச்சாவடிக்கு நுண் பார்வையாளராகபணிக்கு சென்றிருந்தேன். வேலூர்
நகருக்கு மிக அருகாமையில் உள்ள கிராமம்தான். காலை ஐந்தரை மணிக்கு
இரு சக்கர வாகனத்தில் புறப்பட்டு ஆறே கால் மணிக்கெல்லாம்
சென்று விட்டேன். அடுத்த கிராமமான மேட்டு
இடையம்பட்டியாக இருந்தால் வண்டியில் செல்வதுசிரமமாக இருக்கும் என்றார்கள். நான் வசதியாகவே போய் விட்டேன்.
வாக்குச்சாவடிக்கு உள்ளே இருக்கும் அனுபவம்
வேண்டும் என்பதால் இப்பணிக்கு விருப்பம் தெரிவித்திருந்தேன். வாக்குப்பதிவு தொடங்கும் நேரத்திற்கு முன்பாகவே மக்கள் வாக்களிக்க திரண்டு வந்து விட்டனர். நான் பணியில் இருந்த
வாக்குச்சாவடி அமைந்திருந்த பள்ளியிலேயே இன்னும் ஒரு
வாக்குச்சாவடியும் அமைந்திருந்தது. அங்கே இன்னும் அதிகக் கூட்டம்.
மாதிரி வாக்குப்பதிவு, பெட்டிக்கு
சீல் வைத்தல் போன்ற சடங்குகள் எல்லாம் முடிந்து எந்த ஒரு பிரச்சினையும் இல்லாமல்
எட்டு மணிக்கெல்லாம் தேர்தல் வாக்குப்பதிவு தொடங்கியது. வரிசையில் நிற்பதற்கோ அல்லது வரிசை மெதுவாக நகர்ந்தாலோ
ஒரு சின்ன முணுமுணுப்பு கூட இல்லாமல் அமைதியாய்
இருந்தனர். வயதானவர்கள், கைக்குழந்தைகளோடு
வந்தவர்களை முன்னதாக வாக்களிக்க
அனுமதித்ததை ஒருவர் கூட ஆட்சேபிக்கவில்லை. நகரங்களில் இது சாத்தியமில்லை என்றே கருதுகிறேன்.
தேர்தல் தொடர்பாக நாங்கள்
கண்காணிக்க வேண்டியவை என்று ஒரு படிவம் முப்பத்தி ஒன்பது கேள்விகளாக
தரப்பட்டிருந்தது. அதைத்தவிர எனது பார்வையில் நான் கண்ட சில காட்சிகள்.
என்பத்தி ஐந்து சதவிகித வாக்குப்பதிவு நடைபெற்றிருந்தது.
638 வாக்காளர்களில் 540 பேர் வாக்களித்திருந்தனர். இதில் பெண்கள்தான் அதிகம்.
279 பெண்கள், 261 ஆண்கள்.
பெண்களில் பெரும்பாலானவர்கள் சுகாதாரமான,
சத்தான உணவு கிடைக்காதவர்கள். வறுமையின்
பிடியில் தவிப்பவர்கள். மஞ்சள் கயிற்றைத் தவிர வேறு நகைகள் எதுவும் அணியாதவர்கள். ஆனால் வாக்களிக்க ஆர்வம் காண்பித்தார்கள்.
ஆண்கள் ரொம்ப
யதார்த்தமாகத்தான் இருந்தார்கள். மடித்துக் கட்டிய வேட்டியையோ, கைலியையோ கீழே இறக்கி விடாமல்தான் நின்றார்கள்,
வந்தார்கள், வாக்களித்தார்கள், சென்றார்கள். குறைந்த பட்சம் ஐம்பது சதவிகித
ஆண்கள் குடித்து விட்டுத்தான் ஒட்டு போடவே வந்திருந்தார்கள். விடுப்பில் இருந்த ஒரு போலீஸ்காரர் மட்டும்தான் போதையில் தகராறு செய்தாரே தவிர மற்ற
குடிமக்கள் அமைதியாகவே வந்து போனார்கள். பல இளைஞர்கள்
வாக்களித்த பிறகுதான் பாட்டிலை தொட
வேண்டும் என்று வாக்களிப்பதை ஏதோ விரதம் இருப்பது போல பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
டாஸ்மாக் விடுமுறைக்கெல்லாம் எந்த மரியாதையும் இல்லை என்று புரிந்தது.
வெப் காமரா மூலம் ஒவ்வொருவரும் படம்
பிடிக்கப்பட்டனர். அதன் விளைவு என்னவானது என்றால் பலரும்
கையில் மையிட்டு, கையெழுத்தோ, கைநாட்டோ
போட்ட பின் வெப் காமரா பக்கம் போனார்களே
தவிர, வாக்களிக்கும் இடத்திற்கு செல்லவில்லை. வோட்டு போட வேண்டாமா என்று சொல்லி சொல்லி அனுப்ப
வேண்டியிருந்தது.
குறைந்தது அறுபதிலிருந்து எழுவது
பேராவது அடையாள மையை அழித்து விட்டார்கள். அவர்களை திட்டி மீண்டும் ஒரு முறை மை வைக்க வேண்டியிருந்தது.
பாமக, தேமுதிக ஆகியோர் போட்டியிட்ட
தொகுதி அணைக்கட்டு தொகுதி. இரு கட்சிகளின் முகவர்களும்
வாக்கு பதிவு தொடங்கும் போது அக்னி
நட்சத்திரம் பிறப்பு கார்த்திக் போல உர் உர் என்று முறைத்துக் கொண்டே இருந்தாலும் போக போக நெருக்கமாகி விட்டனர்.
ஒரே ஒரு கல்லூரி மாணவன் மட்டும் வாக்களிக்க
விருப்பமில்லை,
49 ஒ பயன்படுத்தப் போகின்றேன்
என்றான். தேர்தல் அலுவலர் ஒருவர் அம்மாணவனை சமாதானப்படுத்தி வாக்களிக்க வைத்து
விட்டார். ஏன் அப்படி
செய்தீர்கள் என்பதற்கு அவர் அளித்த விளக்கம் என்ன
தெரியுமா? 49 ஒ போட்டால் ஏராளமான பணி இருக்கிறது. இரண்டு மூன்று ரிஜிஸ்தர் எழுத வேண்டும், பல புள்ளி விபரம் தர வேண்டும். இந்த
சனியனேல்லாம் எதுக்கு ? என ஒரே
போடாக போட்டார்.
ஏழ்மை நிலையில் உள்ளவர்கள்தான்
வாக்களிப்பதில்
ஆர்வமாக உள்ளனர் என்பதுதான்
எனது அனுபவம் சொல்லும் உண்மை.
நுண் பார்வையாளராக நான் பட்ட அவஸ்தைகள்
உள்ளதே
அவற்றை தனியாக ஒரு பதிவில் எழுதுகிறேன்.
எங்கள் வேலூர் கோட்டச்சங்க இதழான "சங்கச்சுடர்" தேர்தல் சிறப்பிதழிற்காக எழுதிய கட்டுரை.
இக்கட்டுரை எங்கள் சங்கத்தின் தோழர்களுக்கு மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் ஜனநாயகம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிற அனைவருக்குமானது.
ஜனநாயகம் காக்க ஜனநாயகக் கடமையாற்றுவோம்
-
வேலூர் சுரா
சங்கச்சுடர் தேர்தல் சிறப்பிதழிற்காக இக்கட்டுரையை எழுதத்
துவங்கிய இத்தருணத்தில் புதுச்சேரியிலும் கேரளத்திலும் வாக்குப்பதிவு
துவங்கியிருந்தது. கேரளத்தில் மூன்றாவது முறையாக இடது முன்னணி வெற்றி பெற்று சாதனை
படைக்கும், “இந்தியா” அணிக்குள் குழப்பங்கள் ஆயிரமிருந்தும்
என்.ஆர்.காங்கிரஸ்-பாஜக டபிள் இஞ்சின் அரசு எனும் செயலற்ற அரசு புதுச்சேரியில்
வீழும் என்ற நம்பிக்கையோடு தமிழ்நாட்டில் நமது பார்வை எப்படி இருக்க வேண்டும்
என்று சில கருத்துக்களை முன் வைக்க விழைகிறேன்.
தமிழ்நாட்டில் தேர்தல் பிரச்சாரம் சூடு பிடித்துள்ளது.
சுவையான, சூடான, அர்த்தமிக்க மேடைகளின் களமாக திகழ்ந்திருந்த தமிழ்நாடு
இத்தேர்தலில் கீழ்த்தரமான, ஆபாசமான உரைகளை கேட்டு அதிர்ச்சிக்குள்ளாகியுள்ளது.
தமிழ்நாட்டின் முதல்வராக இருந்த திரு எடப்பாடி பழனிச்சாமி அவர்களின் உரைகளே
இப்போக்கிறகு சான்று.
நான்கு முனைப் போட்டி நிலவுவதாக ஊடகங்கள் சொல்கின்றன.
பொய்க்கதைகள் மூலம் போலித் தமிழ்த் தேசிய உணர்வை உசுப்பேற்றி வரும் திரு சீமான்
அவர்களின் நாம் தமிழர் கட்சிக்கு பொருட்படுத்தக் கூடிய அளவிற்கு வாக்குகள்
இதுவரையில் விழுந்தது இல்லை என்பதால் அவர்களை போட்டியிலிருந்து நாம் விலக்கி
விடலாம். ஆனால் அவர்களுக்கு விழும் வாக்குகள் என்பது குறைவாக இருந்தாலும் தவறாக
வழி நட்த்தப்படுவர்கள் அளிக்கும் வாக்குகள் என்பதால் அவை ஆபத்தானவை. மக்களிடம்
விழிப்புணர்வை ஊட்ட வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்துபவை.
அதே போலத்தான் நடிகர் விஜய் துவக்கியுள்ள தமிழக வெற்றிக்
கழகமும் அனைத்து தொகுதிகளிலும் போட்டியிடுகின்றது. திரை மூலம் கிடைத்த பிம்பத்தை
பயன்படுத்தி அரசியலுக்கு மூலதனமாக்குகிறார். எந்த வித கொள்கைத் தெளிவும் இல்லாத்து
மட்டுமல்ல பொறுப்பற்ற செயல்பாடும் இக்கட்சியின் மீது நம்பிக்கையின்மையை மட்டுமே
உருவாக்கியுள்ளது. தன் ரசிகர்களை/தொண்டர்களை பல மணி நேரம் தேவையின்றி காக்க
வைத்ததுதான் கரூரில் நிகழ்ந்த மிகப் பெரிய துயரமான 41 பேர் மரணத்திற்கு காரணம்.
அதற்கான தார்மீகப் பொறுப்பை ஏற்காமல் சதிக் கோட்பாடு தீட்டுவதெல்லாம் நேர்மையின்மையின்
வெளிப்பாடு. பிரச்சாரக்கூட்டங்களை தொடர்ச்சியாக ரத்து செய்வது, மத்தியில் ஆளும்
பாஜகவை கொள்கை எதிரி என்று சொன்னாலும் அதன் செயல்பாட்டைப் பற்றி சிறு விமர்சனம்
கூட செய்யாமல் இருப்பது, மக்களின் எந்த பிரச்சினையைப் பற்றியும் கவலைப்படாத்து
என்று ஒரு பட்டியலே இவர்களைப் பற்றி தயாரிக்க முடியும். ஒரு மிகப் பெரிய இளைஞர்
பட்டாளம் இக்கட்சியின் பின்னாள் தவறாக திரண்டு வருவதுதான் மிகவும் கவலைக்குரிய
ஒன்று. இவர்களை அரசியல் படுத்தி நெறிப்படுத்துவதுதான் முற்போக்கு சக்திகள் முன்னே
இருக்கிற பெரும் கடமை. சட்டப்பேரவை தேர்தல் தோல்வி மட்டுமே இக்கட்சியின் மீதான
மாயையை தகர்க்கும்.
மீதமிருப்பது இரண்டு அணிகள். திமுக, இடதுசாரிக்கட்சிகள், விடுதலைச்சிறுத்தைகள், தேமுதிக, காங்கிரஸ் ஆகியோர் ஒரு அணியாகவும் அதிமுக, பாஜக, பாமக, அம்முக ஆகியோர் இன்னொரு அணியாகவும் மோதுகின்றனர். சீமான், விஜய் ஆகியோர் தாங்கள்தான் முக்கிய போட்டியாளர்கள் என்று உரத்த குரலில் கூச்சலிட்டாலும் திமுக அணிக்கும் அதிமுக அணிக்கும் இடையில்தான் போட்டியே.
இடதுசாரிகள் இடம் பெற்றுள்ள அணியை வெற்றி பெறச் செய்வது எவ்வளவு முக்கியமோ,
அதை விட முக்கியம் பாஜக இடம் பெற்றுள்ள அணியை வீழ்த்துவது. 12 ஆண்டு கால மத்திய
ஆட்சி ஜனநாயக விழுமியங்கள் அனைத்தையும் சிதைத்து விட்டது. மக்கள் நலன்
பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு கார்ப்பரேட்டுகளின் நலனுக்கு மட்டுமே முன்னுரிமை
வழங்கப்பட்டு வருகின்றது. அதன் கார்ப்பரேட் பாசத்திற்கு நம்முடைய எல்.ஐ.சியும் விதிவிலக்கல்ல.
நம் நிறுவனத்தின் 3.5 % பங்குகள் விற்கப்பட்டது மட்டுமல்லாமல் மேலும் விற்பதற்கு
திட்டங்கள் தீட்டப்பட்டு வருகின்றன. நம் நிறுவனத்தின் வளர்ச்சிக்கு முதுகெலும்பாக
திகழும் முகவர்களின் வாழ்வாதாரங்களை பறிக்கவும் தொடர்ந்து முயல்கின்றனர். இந்திய
மக்களின் சேமிப்பை வெளி நாட்டுக் கம்பெனிகள் எடுத்துக் கொண்டு ஓட வழி வகுக்கும்
படி அன்னிய மூல தன வரம்பு நூறு சதவிகிதமாக உயர்த்தப் பட்டு விட்டது. எனவே ஒரு
இன்சூரன்ஸ் ஊழியராக இந்த அணி தமிழ்நாட்டில் தலை தூக்காமல் பார்த்துக் கொள்ள
வேண்டியது நமது கடமையாகும்.
நிறுவன நலன் என்று மட்டும் நம் பார்வையை சுருக்கி விடக்கூடாது. முன்னர்
சொன்னது போல அனைத்து ஜனநாயக விழுமியங்களும் சுயேட்சையான அமைப்புக்களும்
சீர்குலைக்கப் பட்டு விட்டது. பாஜக வினருக்கு ஆதரவாக வாக்களிக்காத மக்களின்
வாக்குரிமையை பறிக்க SIR என்ற பெயரில்
வாக்காளர் பட்டியல் திருத்தப்பட்டு லட்சக்கணக்கானவர்களின் வாக்குரிமை பறி போய்
விட்டது. வேலையின்மை பிரச்சினையை தீர்க்க எந்த நடவடிக்கையும் இல்லை. அமலாக்கப்பிரிவு,
சி.பி.ஐ போன்றவை ஒன்றிய அரசின் ஏவல் படைகளாகி விட்டது. இன்றைக்கு பல நீதிபதிகள்,
தீர்ப்புக்கள் எழுதுவதில்லை, பணி ஓய்வுக்குப் பிந்தைய புதிய பதவிகளுக்கான நுழைவுத்
தேர்வுகளை எழுதுகின்றனர் என்ற குற்றச்சாட்டு உண்மையோ என்று நினைக்கும் வண்ணம் பல
தீர்ப்புக்கள் அரசியல் சாசனத்திற்கு முரணாக எழுதப்படுவதை நாம் பார்க்கிறோம்.
இந்தியாவின் சிற்ப்பான பன்முகத் தன்மையை ஒற்றை மதம், ஒற்றை மொழி, ஒற்றைக்
கலாச்சாரம் என்று மாற்றுவதற்கான முயற்சிகள் எடுக்கப்படுகின்றன. மதச்சார்பின்மை
என்ற மிகப் பெரும் கோட்பாட்டை அரசு அழிக்க விரும்புகிறது. இப்பிரச்சினைகளிலிருந்து மக்களின் கவனத்தை திசை
திருப்ப மத உணர்வுகள் உசுப்பேற்றப்படுகின்றன. மத வெறி தூண்டப்பட்டு கலவரங்களுக்கான
விதைகள் தூவப்படுகின்றன. இப்படிப்பட்ட மோசமான முயற்சிகளை அவர்கள் தமிழ்நாட்டிலும்
அரங்கேற்ற தொடர்ந்து முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
கடந்த ஐந்தாண்டுகளாக மத்திய அரசு தமிழ்நாட்டுக்கு எதிராகவே செயல்பட்டு
வருகின்றது ஜி.எஸ்.டி யில் உரிய பங்கை அளிக்க மறுத்து வருகிறது. ஏற்கனவே
துவக்கப்பட்ட ரயில் திட்டங்களுக்கு நிதி ஒதுக்கீடு அளிக்காதது மட்டுமல்ல, மதுரை
மற்றும் கோவை மாநகரங்களுக்கு மெட்ரோ திட்டங்களுக்கும் அனுமதி மறுத்து விட்டது.
புதிய கல்விக் கொள்கையை, மும்மொழிக் கொள்கையை ஏற்றால்தான் கல்வி நிதியை அளிப்போம்
என்று மிரட்டி வருகிறது. மாநில அரசு வழங்கும் ஊக்கத் தொகையால் விளைச்சல் பெருகி
வருவதால் நெல்லுக்கு ஊக்கத் தொகை வழங்குவதை மறு பரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்று
வலியுறுத்தி விவசாயிகள் வயிற்றில் அடிக்கப் பார்க்கிறது. இந்தி திணிப்பை நிறுத்த
தயாராக இல்லை. மதுரை ஏ.ஐ.ஐ.எம்.எஸ் மருத்துவமனை கட்டுமானம் கானல் நீராகவே
நீடிக்கிறது. இவை எல்லாவற்றையும் விட மோசம் தமிழ்நாட்டை கலவர பூமியாக்க
முயற்சித்து வருவதுதான்.
திருப்பரங்குன்றத்தை இன்னொரு அயோத்தியாக மாற்றுவோம் என்று வெளிப்படையாக
அறிவித்தே இது நாள் வரை கார்த்திகை தீபம் ஏற்றப்படாத ஒரு இடத்தில்தான் ஏற்றுவோம்
என்று சாதகமான ஒரு நீதிபதியின் உதவியோடு எண்ணற்ற குழப்பங்களை செய்தார்கள். அனைத்து
சமூக மக்களும் ஒற்றுமையாய் வாழும் பாரம்பரியம் கொண்ட மாநகரமாக மதுரை இருப்பதால்
அவர்களின் சதி மக்கள் மத்தியில் எடுபடவில்லை. கூட்டணியில் பெரிய கட்சியாக
இருக்கும் அதிமுக பாஜக சொல்படி கேட்கும் அடிமையாக தன்னை தக்கமைத்துக் கொண்டு
விட்ட்து. அதனால் இந்த அணியை முற்றிலுமாக நிராகரிக்க வேண்டியது தேசத்தை
நேசிப்பவர்களின் ஆகப் பெரும் கடமையாகும்.
சரி, நம் ஆதரவு யாருக்கு?
துவக்கத்திலேயே சொன்னது போல இடதுசாரிகள் இடம் பெற்றுள்ள திமுக அணியை வெற்றி பெறச்
செய்திட வேண்டும்.
திமுக ஆட்சியின் கடந்த ஐந்தாண்டுகளை அலச வேண்டியதும் அவசியம். அந்த ஆட்சியின்
பலம், பலவீனம் இரண்டையுமே உழைக்கும் மக்களின் பார்வையில் பார்த்திட வேண்டும்.
கல்விப்புலத்தில் மிகப் பெரிய முன்னேற்றம் இக்காலகட்டத்தில் நிகழ்ந்துள்ளது. காலை
உணவுத் திட்டம் ஏழை மாணவர்களுக்கு பெரிய வரப் பிரசாதமாக அமைந்துள்ளது. நான்
முதல்வன் போன்ற திட்டங்கள் அவர்களின் தன்னம்பிக்கையை அதிகரித்துள்ளது. பெண்களுக்கு
கொடுக்கப்பட்டு வரும் உரிமைத் தொகை, கட்டணமில்லாத பேருந்துப் பயணம் ஆகியவை ஏழை
எளிய பெண்கள் முன்னேற வழி அளித்துள்ளது. சமூக நீதியை நிலை நாட்டுவதன் மூலம்
தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரியம் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆளுனர் மூலம் தமிழ்நாட்டினை கலவரக்காடாக மாற்ற முயற்சி செய்த போது அதற்கு
வாய்ப்பு தராமல் உறுதியாக இருந்த்து பாராட்டத்தக்கது. மத உணர்வை உசுப்பேற்றுவர்கள்
முயற்சி எடுபடாமல் போனது. வாசிப்பிற்கு முக்கியத்துவம் அளித்து அனைத்து
மாவட்டங்களிலும் புத்தக்க் காட்சிகள் அமைக்கப்பட்ட்து, மதுரையில் சர்வதேசத்
தரத்தில் நூலகம், சுயேட்சையாக செயல்பட வேண்டிய சாகித்ய அகாடமியின் செயல்பாட்டில்
மத்திய அரசு தலையிட்டு விருதுகளை முடக்கிய போது, செம்மொழிகளுக்கும் தமிழ்நாட்டு
அரசின் சார்பில் விருது தருவது ஆகியவை முக்கியமான முன்னெடுப்புக்களாகும்.
தமிழ்நாட்டின் ஒட்டு மொத்த உற்பத்தியிலும் முன்னேற்றம் உள்ளது. ஆணவக்கொலைகளை
தடுக்க தனிச்சட்டம் கொண்டு வர ஆணையம் அமைத்துள்ளது நாம் இடம் பெற்றுள்ள தமிழ்நாடு
தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணியின் நீண்ட நாள் கோரிக்கையாகும்.
இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையை பாதுகாக்கும் பணியில் முன்னணியில் உள்ள
மாநிலங்களாக கேரளமும் தமிழ்நாடுமே உள்ளது. அந்த நிலைமை நீடிக்க திமுக கூட்டணி
வெற்றி பெற வேண்டும்.
குற்றச்சாட்டுக்கள் இல்லாமல் இல்லை. கார்ப்பரேட்டுகளா, தொழிலாளர்களா என்று
வரும் போது பெரும் தடுமாற்றம் உள்ளது. சாம்சங் போராட்டத்தின் போது இதனை
பார்த்தோம். தூய்மைப் பணியாளர்கள் போராட்ட்த்தை கையாண்டதும் ஒரு பெரிய
நெருடல்தான். புதிய பென்ஷன் திட்டம் ரத்து
செய்யப்படும் என்ற வாக்குறுதி முழுமையாக நிறைவேற்றப் படவில்லை. காவல்துறையின்
அராஜகங்கள் கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை. அமைச்சர்கள் ஆணவமாக பேசுவதும் மக்களிடம்
எரிச்சல் ஏற்படுத்துகிறது. அடுத்து வரும் ஆட்சிக் காலத்தில் இத்தவறுகள் களையப்பட
வேண்டும் என்று வலியுறுத்த நமக்கு எல்லா உரிமைகளும் உண்டு.
அந்த உரிமையை நாம் பயன்படுத்த இந்தியாவில் ஜனநாயகம் நிலைக்க வேண்டும்.
தற்போதைய ஆட்சி தொடர்ந்தால்தான் அது சாத்தியம். அதற்காக வாக்களிக்கும் ஜனநாயக
உரிமையை முழுமையாய் பயன்படுத்துவோம்.
விஜய்க்கு பாராட்டுக்கள். மிகச் சிறப்பான வேட்பாளரை சென்னை துறைமுகம் தொகுதியில் நிறுத்தியுள்ளார்.
அப்படியென்ன சிறப்பு?
நீங்களே காணொளியை பாருங்கள்.
பிகு: மற்ற கட்சி வேட்பாளர்கள் மிகவும் யோக்கியமா என்றெல்லாம் யாரும் அனாமதேயமாக வந்து பின்னூட்டமிட வேண்டும். இது போன்ற மோசமானவர்கள், கம்யூனிஸ்டு கட்சிகளைத் தவிர மற்ற அனைத்து கட்சிகளிலும் இருக்கிறார்கள். (தவறிழைப்பவர்களை கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் நடவடிக்கை எடுத்து நீக்கி விடும்) ஆனால் தேர்தல் பிரச்சாரக் கூட்டத்திலேயே இவ்வளவு மோசமாக யாரும் நடந்து கொண்டதில்லை. 2019 மக்களவைத் தேர்தலில் கௌதம் கம்பீர் கூட ஒரு டூப்பைத்தான் தனக்கு பதிலாக ஜீப்பில் நிற்க வைத்தாரே தவிர, வழக்கமான மோசமான மிரட்டல் மொழியில் பேசவில்லை.
வாக்குப் பதிவு இயந்திரத்தின் பட்டம் உடையும் வரை பாஜகவிற்கு ஓட்டு போட வேண்டுமாம். இது ஆட்டுக்காரன் உதிர்த்த முத்து.
ஒரு படத்தில் பேருந்தில் எழுதப்பட்டுள்ள "இது உங்கள் சொத்து" என்ற வாசகத்தைக் காண்பித்து அதை விற்க முயற்சிப்பார்.வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தில் எழுதப்படாவிட்டாலும் அது நம் சொத்து, மக்கள் சொத்து, இந்தியாவின் சொத்து.
அதனால் பாஜகவிற்கு ஓட்டு போட்டு பட்டனை உடைத்தால் நம்முடைய சொத்து நாசமாகும்.
அதனால் பாஜகவிற்கும் அதன் கூட்டாளிகளுக்கும் ஓட்டு போடாமல் நம்முடைய சொத்துக்களை பாதுகாப்போம்.
புதிய நீதிக்கட்சி வேட்பாளராக இரட்டை இலை சின்னத்தில் மதுரை மத்தி தொகுதியில் போட்டியிடும் பாஜக பொறுப்பாளர் குஷ்புவின் கணவர், இயக்குனரும் நடிகருமான சுந்தர்.சி, தான் எம்.எல்.ஏ ஆனால் மதுரை மத்திய தொகுதியில் அசைவ விடுதிகளை மூடி மீனாட்சி அம்மன் கோயில் புனிதத்தை பாதுகாப்பேன் என்று பேசியதாக ஒரு செய்தி உலாவியது.
பிரபலமான அசைவ விடுதிகள் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வரும் மதுரையில் இப்படியெல்லாம் பேசுமளவிற்கு சுந்தர்.சி மோசமான சங்கியா என்று சின்ன சந்தேகம் வந்தாலும் அந்த செய்தியை உறுதிப்படுத்தாமல் பதிவு எழுத வேண்டாம் என்றிருந்தேன்.
அந்த செய்தி சரியில்லை என்றும் தன் வெற்றிக்குப் பிறகு அச்செய்தியை பரப்பியவர்களுக்கும் சேர்த்து கறி விருந்து கொடுப்பேன் என்று சுந்தர்.சி பேசியுள்ளார்.
ஆனால் திரு சுந்தர் அவர்களே, நீங்கள் வெற்றி பெறப் போவதுமில்லை. யாருக்குமே கறி விருந்துமே தரப் போவதில்லை.இந்த தேர்தல் காரணமாக கமலஹாசன் தயாரித்து, ரஜினிகாந்த் நடிக்கும் திரைப்படத்தை இயக்கும் வாய்ப்பை இழந்து விட்டேனே என்று நீங்கள் புலம்பப் போவது மட்டுமே நடக்கப் போகிறது.
பாவம் ஏ.சி.சண்முகம்! இது நாள் வரை வேலூர் மக்களவை தொகுதியில் அவர் போட்டியிட்டு கோடிக்கணக்கான பணத்தை இழந்துள்ளார், அதனை மாணவர்களிடமிருந்து வசூலித்து விடுவார் என்பது வேறு.
தனக்காக பணத்தை இழந்த அவர், முதல் முறையாக உங்களுக்காக பணத்தை இழக்கப் போகிறார்.