Showing posts with label வலைப்பதிவர் விழா. Show all posts
Showing posts with label வலைப்பதிவர் விழா. Show all posts

Thursday, October 13, 2016

புதுகை வலைப்பதிவர் விழா - தரத்தின் சான்றாய்

ஒவ்வொரு நாளும் முக நூல் நினைவு படுத்துகிறது.

கடந்த வருடம் மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்ற வலைப்பதிவர் விழா தொடர்பாக பதிவு செய்தவற்றை நினைவு படுத்துகிறது. 

மறக்க முடியாத அந்த இனிய விழா குறித்து எழுதிய பதிவுகள் குறித்து வலைப்பக்கத்தில் எழுதியதை மீண்டும் ஒரு முறை படித்துப் பார்த்தேன். அத்தனை பதிவுகளையும் மீண்டும் இங்கே அளிக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. 

ஆகவே 









இதிலே கடைசி பதிவையும் அது தொடர்பான பின்னூட்டங்களையும் படிக்கையில் கண்ணிலே துளிர்த்த நீரை மறைக்க இயலவில்லை. அனைவருக்கும் நினைவுப் பரிசுக்களை அன்போடு வழங்கிய கவிஞர் வைகறை அவர்களின் மறைவு ஒரு பெரிய இழப்பு.

விழா குறித்து எனது வலைப்பக்கங்களில் பகிர்ந்து கொண்ட பல புகைப்படங்களையும் மீண்டும் இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன். இறுதியாய் ஒன்றைச் சொல்லியே ஆக வேண்டும். புகைப்படங்களை பார்த்த பின்பு அதையும் அவசியம் படித்து விடுங்கள்.




























இது என்னவென்று நினைவில் உள்ளதல்லவா?

 

ஆம். வலைப்பதிவர் விழாவில் கொடுக்கப்பட்ட பை. கடந்த ஒரு வருடமாக அலுவலகத்திற்கு எடுத்துச் செல்கிறேன். ஒவ்வொரு நாளும் புதுகை விழாவை நினைவு படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. ஒரு வருடம் ஆன பிறகும் கொஞ்சமும் சேதாரமின்றி அப்படியே உள்ளது. 

புதுகை வலைப்பதிவர் விழாவின் தரத்தை அங்கே அளிக்கப்பட்ட அந்த நினைவுப்பரிசும் உணர்த்திக் கொண்டே இருக்கிறது. 





 

Friday, October 30, 2015

அவர் முந்திக் கொண்டார்



வழக்கமாக பதிவுகளுக்கு பின் குறிப்பு தேவைப்படும். ஆனால் இன்று எனக்கு முன்னுரை தேவைப்படுகிறது.

ஏனென்றால்

இன்று காலை இணையத்துக்குள் நுழைந்ததும் இன்ப அதிர்ச்சி ஒன்று காத்திருந்தது. நண்பர் திரு கரந்தை ஜெயகுமார் அவர்கள், எங்கள் வேலூர் கோட்டச் சங்க வரலாறு குறித்து நான் தொகுத்திருந்த நூலை அவரது வலைப்பக்கத்தில் பகிர்ந்திருந்தார். அவ்வளவு அன்பிற்கும் அவரது புகழுரைக்கும் நான் தகுதியானவன் இல்லை என்பதால் கொஞ்சம் கூச்சமாகவே இருக்கிறது. அகில இந்திய இன்சூரன்ஸ் ஊழியர் சங்கம் எனும் மாபெரும் அமைப்பின் சாதாரண ஊழியன் மட்டுமே. பல்வேறு மகத்தான தலைவர்களின் தியாகத்தால் இன்று நாங்கள் வளமாகவும் வலிமையாகவும் இருக்கிறோம் என்பதுதான் உண்மை. 



இதில் என்ன ஒற்றுமை என்றால் நேற்று மதியம் உணவு இடைவேளையின் போதுதான்  அவரது “வித்தகர்கள்” நூலைப் பற்றி பதிவு செய்வதற்காக எழுதியிருந்தேன். ஆனால் அலுவலகத்திலிருந்து புறப்படும் போது பென் ட்ரைவை எடுத்துக் கொள்ள மறந்து விட்டேன். அதனால் நேற்று அதனை பதிவு செய்ய முடியவில்லை. அதனால் இன்று பதிவு செய்கிறேன். எனது மறதியால் அவர் முந்திக் கொண்டார்.

அதனால் பதிவின் தலைப்பும் மாறி விட்டது.

இப்போது ஒரிஜினலாய் எழுதிய பதிவிற்குச் செல்வோம்.

அன்பின் அடையாளமாய் கிடைத்த ஐவர் பற்றி


மழை நின்றும் தூறல் நிற்கவில்லை என்பது போல வலைப்பதிவர் விழா பற்றிய பதிவுகளை நான் நிறைவு செய்து விட்டாலும் அதன் தொடர்ச்சியாய் வலைப்பதிவர் விழாவில் கிடைத்த இரண்டு நூல்களைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ளவே இப்பதிவு.

புதுகை வலைப்பதிவர் விழாவில் புத்தக் கண்காட்சி இருந்த போதும் நான் எந்த புத்தகமும் வாங்கவில்லை. படிக்க வேண்டிய புத்தகங்களின் வரிசை மிரட்டிய காரணத்தால் அந்த பட்டியலில் கூடுதலாக எதையும் இணைக்க வேண்டாம் என்பதாலும் புத்தகங்களை எங்கே வைப்பது என்ற இடப் பிரச்சினையாலும் கட்டுப்பாடாக இருந்து விட்டேன்.

ஆனாலும் என்னைத் தேடி புத்தகங்கள் வந்து சேர்ந்தது.

புதுகை வலைப்பதிவர் விழாவில் நண்பர் கரந்தை ஜெயகுமார் வெளியிட்ட “வித்தகர்கள்” நூலை தனது அன்புப்பரிசாக எனக்கு அளித்தார். விழா முடிந்து என் சகோதரி வீட்டிற்கு வந்து வேலூர் புறப்படும் முன்பே அந்த நூலை படித்து முடித்து விட்டேன். ஐந்து முக்கிய மனிதர்கள் பற்றிய அறிமுகம் அந்த நூல்.

திருக்குறளும் தமிழுமே தன் வாழ்வாய் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் திரு புலவர் இரா.இளங்குமரனார் நம்மை அதிசயிக்க வைக்கிறார். திருக்குறளுக்கு கோயில், ஐயாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட திருமணங்களை தமிழ் வழியில் நடத்தியது, 25,000 க்கும் மேற்பட்ட தமிழ் நூல்கள் கொண்ட பாவாணர் நூலகம் என அனைத்து தகவல்களும் புலவர் அவர்களை ஒரு சிறப்பான மனிதராக சித்தரிக்கிறது.

“இடப் பிரச்சினை காரணமாக புத்தகங்கள் வாங்கவில்லையா? இங்கே பார் ஒரு புத்தகக் காதலரை!” என்று என்னை இடித்துரைத்தது புதுக்கோட்டை திரு ஞானாலயா கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களைப் பற்றிய கட்டுரை. வாழ்வும் சுவாசமும் புத்தகங்கள் மட்டுமே என்று வாழ்ந்து வரும் திரு கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களைப் பற்றி படிக்க பிரமிப்பாக இருந்தது. அது மட்டுமல்ல அவரது மனைவி திருமதி டோரதி அவர்களும் ஒரு புத்தகக் காதல் என்பதும் அவர்களை வாழ்வில் ஒன்றிணைத்ததும் புத்தகங்களே என்ற தகவலும் சுவாரஸ்யமானது.

ஐவரில் ஒருவர் திரு கர்னல் கணேசனை பதிவர் விழாவிற்கு வந்தவர்களுக்கு நிச்சயம் நினைவிருக்கும். தென் துருவமான ஆர்டிக் பிரதேசத்தில் இந்திய அரசின் சார்பில் நடத்தப்பட்ட தட்சின் கங்கோத்ரி ஆய்வு மையத்தின் தலைவராக இருந்து பெருமை சேர்த்த தமிழரைப் பற்றி விரிவாக விளக்கியுள்ளார். ஒவ்வொரு வருடமும் வெண்மணி பயணம் மேற்கொள்கிறபோது அவரது ஊரான சன்னாநல்லூர் வழியாகத்தான் செல்வோம். ஆனால் அங்கே ஆர்டிக் பிரதேசத்திலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட பழமையான பாறை கொண்டு அமைக்கப்பட்ட பூங்கா உள்ளது என்பதை இப்போதுதான் அறிந்து கொண்டேன். இந்த வருடம் வெண்மணி அஞ்சலி முடிந்து திரும்பி வரும் வழியில் சன்னாநல்லூர் அகத்தூண்டுதல் பூங்கா பார்த்து வர உத்தேசித்துள்ளேன். எனக்கும் மற்ற தோழர்களும் நல்லதொரு அனுபவம் கிடைக்கும் என்று நம்புகிறேன்.

பிறப்பில் ஏற்பட்ட குறைபாட்டை தன் முயற்சியால் வெற்றி கொண்ட இளைஞர் வெற்றிவேல் முருகன் பற்றி முதல் முறையாக இந்த நூல் மூலம்தான் கேள்விப்படுகிறேன். பார்வைத் திறன் இல்லாத குறைபாட்டை தனது கடினமான உழைப்பின் மூலம் சந்தித்து அமெரிக்காவில் டாக்டரேட் பெற்ற இவர் நம்மை மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறார். அவர்கள் பயன்படுத்தும் பல உத்திகள் பற்றியும் நண்பர் ஜெயகுமார் விரிவாக எழுதியுள்ளார். மாற்றுத் திறனாளிகளுக்காக மற்ற மாநிலங்கள் செய்யும் உதவிகளில் சிறுபகுதி கூட தமிழக அரசு செய்வதில்லை என்ற ஆதங்கத்தையும் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளார்.

மாற்றுத் திறனாளிகள் போராட்டம் நடத்தினால் அவர்கள் மீது காட்டுமிராண்டித்தனமாக தடியடித் தாக்குதல் நடத்துகிற அரசல்லவா இது? அது மட்டுமா விழியிழந்தோர் ஒரு போராட்டம் நடத்துகையில் அவர்கள் மீது தடியடி நடத்தியது மட்டுமன்றி கைது செய்து ஒரு முப்பது கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் அத்துவானக்காட்டில் இறக்கி விட்டு தவிக்கவிட்ட மனிதாபிமானிகள்தானே நமது காவல்துறை!

வழக்கறிஞர் சிங்காரவேலன் பற்றி கேள்விப்பட்டுள்ளேன். அவருடைய எளிமையான குணங்கள் பற்றி இந்த நூலின் மூலம்தான் அறிய முடிந்தது. எல்.ஐ.சி யில் தற்காலிக ஊழியர்களாக பணியாற்றி பணி நீக்கம் செய்யப் பட்டவர்களின் வழக்கு பற்றி நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அது பற்றி கூடுதல் விபரம் சொல்ல வேண்டும்.

நிரந்தரப் பணி நியமனம் செய்யாமல் தற்காலிக ஊழியர்களைக் கொண்டு காலம் தள்ளும் போக்கு எல்.ஐ.சி நிறுவனத்தில் நிலவிய போது எங்கள் அகில இந்திய இன்சூரன்ஸ் ஊழியர் சங்கம், தேசிய தொழிலாளர் தீர்ப்பாணையத்தில் வழக்கு தொடுத்து வெற்றி பெற்றது. அதன்படி 20.05.1985 வரை தற்காலிகமாக பணி செய்தவர்களுக்கு நிரந்தரப் பணி கிடைத்தது. மூன்றாம் பிரிவு பணிகளில் எண்பத்தி ஐந்து நாட்களும் நான்காம் பிரிவு பணிகளில் எழுபது நாட்களும் பணி புரிந்தவர்களுக்கு வேலை கிடைத்தது. நிரந்தரப் பணியாளர்களுக்குப் பதிலாக எண்பத்தி ஐந்து நாட்களிலும் எழுபது நாட்களிலும் ஊழியர்களை மாற்றிக் கொண்டே இருந்ததால் தற்காலிகமாக பணியாற்றிய ஊழியர்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் அதிகமாகி விட்டது. நிரந்த பணி நியமனம் செய்ய முடியாமைக்கு பல நீதிமன்ற வழக்குகளும் கூட ஒரு காரணம். ஆனால் நிர்வாகத்தின் மெத்தனத்திற்கு அவர்கள் விலை கொடுக்க வேண்டியிருந்தது.

20.05.1985 க்குப் பிறகு பணியாற்றியவர்களுக்காக மத்தியரசு தொழிலாளர் தீர்ப்பாணையத்தில் இன்னொரு வழக்கு தொடுக்கப்பட்டு அதுவும் தற்காலிக ஊழியர்களுக்கு சாதகமாக இருந்தது. ஆனால் டெல்லி உயர் நீதிமன்றமும் உச்ச நீதிமன்றமும் தீர்ப்பாணையத் தீர்ப்பை ரத்து செய்து விட்டது. இப்போது உச்ச நீதிமன்ற இரு நீதிபதிகள் அமர்வு மத்தியரசு தொழிலாளர் தீர்ப்பாணையம் அளித்த உத்தரவு செல்லும் என்று சொல்லி விட்டது. 20.05.1985 முதல் 04.03.1991 வரை தற்காலிகமாக பணியாற்றியவர்களிடம் இருந்து நிர்வாகம் விண்ணப்பங்களை பெற்று பரிசீலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆக சமீபத்திய உச்சநீதி மன்ற தீர்ப்பிற்கு அடிப்படையான  தேசிய தொழிலாளர் தீர்ப்பாணைய, மத்தியரசு தொழிலாளர் தீர்ப்பாணைய உத்தரவுக்களை பெற்றுக் கொடுத்தது எங்கள் சங்கம் என்பதில் எனக்கு ஒரு பெருமை. அதே போல நான்காம் பிரிவு பணிகளில் தினக்கூலி ஊழியர்களாக ஐந்தாண்டுகளுக்கு மேல் பணியாற்றிய ஐயாயிரம் பேருக்கு உச்ச நீதி மன்ற வழக்கு மூலம் நிரந்தரப் பணி வாங்கிக் கொடுத்த பெருமையும் எங்கள் சங்கத்திற்கு உண்டு. 2012 ம் ஆண்டு சார்பணியாளராக சேர்ந்த அவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் இப்போது பதிவு எழுத்தராக பதவி உயர்வும் பெற்று விட்டார்கள்.

இவை அத்தனையும் ஃப்ளாஷ் பேக் மூலமாக ஒரு நிமிடத்தில் நினைவிற்கு வந்ததால் உங்களோடும் அவற்றை பகிர்ந்து கொண்டுள்ளேன்.

புத்தகத்தின் அட்டை அழகுற வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதையும் நான் அவசியம் சொல்ல வேண்டும்.


அருமையான இந்த புத்தகத்தை அளித்த நண்பர் கரந்தை ஜெயகுமார் அவர்களுக்கு அன்பும் நன்றியும். நூல் வெளியீட்டு விழாவில் அவரது குடும்பத்தினர் கலந்து கொண்டது சிறப்பு.

வலைப்பதிவர் விழாவில் கிடைத்த இன்னொரு அன்புப்பரிசு பற்றி நாளை.

Thursday, October 22, 2015

புதுகையில் சங்கமமான சமுத்திரத்தில் சிறு துளியாய்

புதுகை வலைப்பதிவர் விழா பற்றிய எனது முந்தைய பதிவுகளில் 

அற்புதமான ஏற்பாடுகளை அர்ப்பணிப்புணர்வோடு செய்திருந்த விழாக் குழுவினரின் துல்லியமான ஏற்பாடுகள், கடுமையான உழைப்பு பற்றி பாராட்டியிருந்தேன்.

விக்கிபீடியா ரவிசங்கர், தமிழ் இணையக் கலவிக் கழகத்தின் மா.தமிழ்ப்பரிதி, அழகப்பா பல்கலைக்கழக துணை வேந்தர் சுப்பையா அவர்களின் உரைகளை பகிர்ந்து கொண்டிருந்தேன்.

ஓவியத்தால் மெருகேற்றப்பட்டிருந்த கவிதைகளை படம் பிடித்து பதிவேற்றியிருந்தேன். 

எழுத்தாளர் எஸ்.ரா அவர்களின் உரை பற்றி எழுதி காணொளியின் இணைப்பும் அளித்திருந்தேன். 

இவை மட்டுமல்ல சிறப்பு. வேறு ஒன்றுதான் என்றும் சொல்லியிருந்தேன். 

வலைப்பதிவர் விழாவை சிறப்பான வெற்றியாக்கியது  அங்கே முழுமையாக சங்கமித்திருந்த வலைப்பதிவர்கள்தான். 

வலைப்பக்கம் எழுதுவது பெரும்பாலும் பொழுது போக்கிற்குத்தான். நம் கருத்துக்களை பறிமாறிக் கொள்ளவும் நம் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான வடிகாலாகவும்தான். எந்த வித பொருளாதார ஆதாயமும் இல்லாமல் நமது எழுத்துக்களை சுதந்திரமாக முன்வைப்பதற்கான தளம் என்பதுதான் நம்மை வலைப்பக்கத்திற்கு ஈர்த்தது. 

பல்வேறு கருத்துக்கள் உள்ளவர்கள், சித்தாந்த, சமூகப் பின்னணி உள்ளவர்கள், மாறுபட்ட குணாம்சம் கொண்டவர்கள் ஆகியோரின் சங்கமமாக வலைத்தளம் உள்ளதென்றால் அவர்கள் அத்தனை பேரும் சங்கமித்த சிறந்த தருணமாக வலைப் பதிவர் திருவிழா அமைந்திருந்தது. 

கணிணியில் யாருடைய எழுத்துக்களை படிக்கிறோமோ, யாருடைய எழுத்துக்களால் சிலிர்த்துப் போயிருந்தோமோ, நம்முடைய எழுத்துக்களையும் படித்து பின்னூட்டம் எழுதுகிறார்களே என்று மகிழ்ந்திருந்தோமே,  அவர்களையெல்லாம்  ரத்தமும் சதையுமாக நேரில் பார்க்க கிடைத்த வாய்ப்பை விட மிகச் சிறப்பானதாக வேறு எந்த அம்சத்தைச் சொல்ல முடியும்?

இந்த விழாவிற்காக வந்தவர்கள் எத்தனையெத்தனை பேர்.....

அமெரிக்காவிலிருந்து  ஒருவர், டெல்லியிலிருந்து சிலர், கேரளாவில் இருந்து சிலர், தமிழகத்தின் பல்வேறு மாவட்டங்களிலிருந்து  என்று நூற்றுக்கணக்கான வலைப்பதிவர்கள் வந்தது "வலைப்பக்கத்தில் எழுதுவது வெறும் பொழுது போக்கல்ல, எங்கள் வாழ்வின் ஒரு பகுதி" என்ற உணர்வில்தான் என்று தோன்றியது.

ஐவர் ஐவராய் அறிமுகம் செய்து கொண்ட போது "ஆஹா, இவர்தானா அது! இவர் எழுதியதை நாம் படித்திருக்கிறோமே" என்றதொரு நேசம் உடனடியாக வந்தது. எனக்கு மட்டுமல்ல, எல்லோருக்குமே வந்திருக்கும் என்றே நம்புகிறேன். 

அனைவரோடும் அறிமுகம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தாலும் நிகழ்ச்சிகளுக்கு இடையூறாக இருக்கும் என்பதால் கொஞ்சம் தயங்கினேன். ஆனாலும் கூட சில பதிவர்களோடு அறிமுகம் கிடைத்தது.

"மீசை வைத்த குழந்தையப்பா"  என்ற பாடலுக்கு பொருத்தமான திரு கரந்தை ஜெயகுமார் அவர்களை சந்தித்து சிறிது நேரம் பேச முடிந்தது. அவரது அன்பின் அடையாளமாக அவர் அன்று வெளியிட்ட நூலை எனக்கு அளித்தார். அது மட்டுமல்ல நான் அளித்த எனது நூலையும் அவரது வலைப்பக்கத்தில் பிரசுரித்து பெருமை சேர்த்துள்ளார்.

நெல்லை திரு சுப்ரா அவர்களோடுதான் அதிக நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தேன்.

திருப்பதி மஹேஷ் அவர்களை மீண்டும் சந்தித்து உரையாடும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. பேருந்தில் முன்பதிவு செய்ததை படித்தேன் என்று சொல்லி அசத்தினார். 

வேலூர் அன்பே சிவம் அவர்களை திரு விசுவாசம் அவர்களின் நூல் வெளியீட்டு விழாவிற்குப் பிறகு புதுகையில்தான் சந்தித்தேன்.

நான் என்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டு திரும்பிய போது பெரியவர் திரு புலவர் ராமானுஜம் அழைத்து கை கொடுத்தது மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

முதலிடத்தில் நீண்ட நாட்கள் இருந்து, மீண்டும் அதைக் கைப்பற்றப் போகும் திரு ஜோக்காளி அவர்கள் என்னை அழைத்து நானும் ஒரு காலத்தில் சி.ஐ.டி.யு சங்கத்தில் பொறுப்பாளராக இருந்தவன் என்று கூறியது புதிய செய்தி. 

கரூர் பூபதி என்ற தோழர் தன்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டார். 

திரு தமிழ் இளங்கோ அவர்களோடு அறிமுகம் செய்து கொண்ட போது "உங்க எழுத்துக்களைப் பார்த்து நீங்க ரொம்பவும் வயசானவரா, கம்யூனிஸ்ட் கரை போட்ட வேஷ்டி கட்டிக் கொண்டு வருவீங்க என்று எதிர்பார்த்தேன். இவ்வளவு இளைஞராக இருப்பீங்க என்று நினைக்கவில்லை" என்று சொன்ன போதும் மனம் கொஞ்சம் குளிர்ந்துதான் போனது.

தோழர் முத்து நிலவனை மதிய உணவு வேளையின் போதுதான் பார்த்து பேச முடிந்தது. பரபரப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த திரு திண்டுக்கல் தனபாலன் அவர்களை வீட்டிற்குப் புறப்படும் வேளையில்தான் பார்த்து கை கொடுக்க முடிந்தது. 

தில்லையகத்து க்ரானிக்கல்ஸ் கீதா அவர்களைப் பார்த்து "வேலூரில் பார்த்தது நினைவில் உள்ளதா?" என்று கேட்க முடிந்தது. 

இந்த விழாவில் நானும் கலந்து கொண்டேன் என்பதற்கான சான்றாக விழாவில் அறிமுகம் செய்து கொண்ட போது எடுத்த புகைப்படத்தை தோழர் முத்து நிலவன் தனது வலைப்பக்கத்தில் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளார், அதுவும் பிரபல பதிவர் (?) என்ற அறிமுகத்தோடு. 



நாம் அனைவரும் தமிழ்ப் பதிவர்கள் என்ற உணர்வோடு ஒரு விடுமுறை நாளை பதிவர் விழாவிற்காக ஒதுக்கி புதுக்கோட்டைக்கு பயணம் செய்தது என்பதுதான் வலைப்பதிவர் விழாவின் வெற்றிக்கு மிக முக்கியக் காரணம். 

இந்த விழாவிற்குப்பிறகு பலர் மீண்டும் தீவீரமாக எழுதி வருவது இந்த விழா உருவாக்கியுள்ள தாக்கம். 

மீண்டும் சந்திக்கும் போது இன்னும் அதிகமான தமிழ்ப்பதிவர்கள் உருவாகியிருப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையோடு புதுகை வலைப்பதிவர் விழா குறித்த பதிவுகளை நிறைவு செய்கிறேன். 

பின் குறிப்பு ஒன்று : இந்த விழாவில் கண்டிப்பாக  சந்திக்கலாம் என்று நம்பியவர் பெரியவர் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் ரத்தினவேல் அவர்கள். ஆனால் அவர் வராதது கொஞ்சம் ஏமாற்றமாக இருந்தது.

பின் குறிப்பு இரண்டு : திரு தமிழ் இளங்கோ என்னை இளைஞர் என்று கூறியதை பெருமையாக என் மனைவியிடம் கூறினேன். அவருடைய பதிலோ "அவர்  ஒரு சபை நாகரீகத்திற்காகக் கூறியிருப்பார். அடுத்த வருடம் உங்களுக்கு ஐம்பது வயதாகி விடும் என்பதை மறந்து விட வேண்டாம்"  என்று வந்து விழுந்தது.

Wednesday, October 21, 2015

எழுத்தாளர் எஸ்.ரா விடம் சில கேள்விகள்




சில முக்கியப் பணிகள், பயணங்கள் அதன் விளைவாய் நேரமின்மை, புதிதாய் முளைத்த சர்ச்சைகள் காரணமாக புதுகை வலைப்பதிவர் விழா குறித்த இரண்டு முக்கியமான பதிவுகளை எழுத முடியாமலேயே போய் விட்டது. இன்று ஒன்று, நாளை மற்றொன்று என யோசித்துள்ளேன்.

வலைப்பதிவர் விழாவின் சிறப்பாய் அமைந்தது எழுத்தாளர் திரு எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்களின் உரை. இதற்கு முன்பாக அவரது உரையை கேட்கும் வாய்ப்பு என்பது வெண்மணி சம்பவம் குறித்து தோழர் பாரதி கிருஷ்ணகுமார் இயக்கிய  "ராமையாவின் குடிசை" ஆவணப்படம் வெளியிடல் போதுதான் கிடைத்தது. 

ஆனால் அந்த விழாவில் "வாழும் தியாக வரலாறு" தோழர் என்.சங்கரய்யா அவர்களின் உணர்ச்சி மிகுந்த உரைக்கு முன்பாக எஸ்.ரா வின் உரை மட்டுமல்ல,  பாரதிராஜா, பாலு மகேந்திரா, கமலஹாசன் ஆகியோர் உரைகள் கூட மங்கித்தான் இருந்தது. 

புதுகையில் திரு எஸ்.ரா அவர்கள் பேசும் போது சொன்ன சில விஷயங்கள். 

"எழுதுவதை எக்காரணத்திலும் கைவிடாதீர்கள். வலைப்பக்கம் கொடுத்திருக்கிற சுதந்திரத்தை பயன்படுத்துங்கள்.

வரலாறு, ஆய்வு போன்றவற்றை பதிவிடுவதில் இன்னமும் முனைப்பு தேவைப்படுகிறது. ஆகவே அந்த தளங்களில் கவனம் செலுத்துங்கள்.

எழுதுவது எதுவாக இருந்தாலும் அது உங்களின் சொந்த படைப்பாக இருக்கட்டும். அடுத்தவரின் படைப்பை காப்பி அடைக்காதீர்கள். 

என்னுடைய ஒரு கட்டுரையையே சுமார் ஐம்பது பேர் காப்பியடித்து தங்கள் கட்டுரை என எழுதியுள்ளார்கள். அதில் ஒருவர் அதை படிக்கச் சொல்லி எனக்கே அனுப்பியிருந்தார்.

ஒரு நாவல் எழுதுவதற்கு முன்பாக குறைந்தபட்சம் அந்த கதாபாத்திரங்களோடு நான் ஒரு வருடமாவது வாழ்கிறேன். 

உங்கள் படைப்புக்களை மென்னூலாக மாற்றிக் கொள்ளுங்கள்"

அதன் பின்பு நடைபெற்ற கேள்வி பதில் பகுதி இன்னும் சுவாரஸ்யமாக அமைந்திருந்தது. 

பங்கேற்ற பதிவர்கள் பலரும் பல கேள்விகளை எழுப்பினார்கள். கேள்விகளும் சரி பதிலும் சரி சுவாரஸ்யமாகவே இருந்தது. 

கனியிருக்க காய் எதற்கு என்பது போல 

புதுகை வலைப்பதிவர் விழாவின் நிகழ்ச்சிகள் அத்தனையையுமே விழாக்குழுவினர் முழுமையாக வீடியோவாக பதிவு செய்து  அதை வலைப்பதிவர் விழாவிற்காக உருவாக்கிய வலைத்தளத்தில் பகிரவும் செய்துள்ளனர்.

அப்படி நேரடியான காணொளியை இந்த இணைப்பின் மூலம்  சென்று ரசியுங்கள். இரண்டாவது தொகுப்பில் திரு எஸ்.ரா அவர்களின் உரையும் கேள்வி பதில்களும் இருக்கிறது. 

நீங்கள் நேரடியாக கேட்டு முழுமையாக அனுபவிக்கும் வாய்ப்பு இருக்கிற போது அதை நான் ஏன் சுருக்கித் தர வேண்டும்? ஆகவே இணைப்பைப் பாருங்கள்.

வலைப்பதிவர் விழா சிறப்பாக அமைய திரு எஸ்.ரா அவர்களின் பங்கேற்பும்  ஒரு முக்கியக் காரணம். 

ஆனால் அதையும் விட முக்கியமான காரணம்

என்ன தெரியுமா?

நாளை?

Thursday, October 15, 2015

வலைப்பதிவர் விழாவில் கவிதைக்கு ஓவிய மரியாதை

புதுக்கோட்டை வலைப்பதிவர் விழாவில் என்னைக் கவர்ந்த ஒரு மிக முக்கியமான அம்சம், விழா அரங்கம் முழுதும் சுவர்களை அலங்கரித்த கவிதைகள். 

அவை வெறும் கவிதைகள் மட்டுமல்ல, ஓவியங்களால் மெருகேற்றப்பட்ட கவிதைகள். கவிதையால் ஓவியத்திற்கு சிறப்பா, ஓவியத்தால் கவிதைக்கு சிறப்பா என்று பட்டி மன்றமே நடத்தலாம்.

என்னை கவர்ந்த அந்த கவிதோவியங்கள் அல்லது ஓவியக் கவிதைகளை என் அலைபேசியில் சிறைப் படுத்தி வந்தேன். இணைய வெளியில் அவை சிறகடித்துப் பறக்க இங்கே பகிர்கிறேன். 

கவிஞர்களுக்கும் அதை இன்னும் சிறப்பாக்கிய ஓவியர்களுக்கும் எனது நெஞ்சம் நிறைந்த பாராட்டுக்கள்.

 














































பின் குறிப்பு : இன்னும் சில கவிதைகளையும் புகைப்படம் எடுத்திருக்க வேண்டும். ஆனால் சரியான இடம் கிடைக்காததால் இயலவில்லை. அதனால் இத்தொகுப்பில் இடம் பெறாதவை என் மனம் கவராதவை என்று பொருளல்ல. உதாரணத்திற்கு திரு சுப்ரா அவர்களின் கவிதை நன்றாக இருந்தது. ஆனால் படம் எடுக்க முடியவில்லை. 

Wednesday, October 14, 2015

வலைப்பதிவர் விழா - முத்தான மூன்று உரைகள்

புதுகை வலைப்பதிவர் விழாவில்  காலை வேளை நிகழ்ச்சிகளில் முக்கியமான அம்சமாக  முத்தான மூன்று உரைகள் அமைந்திருந்தன.


விக்கிபீடியாவின் இந்திய அமைப்பாளரான திரு ரவிசங்கர் நகைச்சுவையாகவே தனது உரையை தொடங்கினார். தான் கல்லூரி பேராசியராக பணியாற்றவே விரும்பியதாகவும் நன்றாக படித்ததால் பொறியியல் படிக்க வைத்து விட்டார்கள் என்றார். கதை, கவிதை போன்றவற்றுக்கானதல்ல விக்கிபீடியா என்பதை தெளிவு படுத்திய அவர் அதிலே கட்டுரைகள், ஆய்வுகள் இடம் பெற தொடர்ந்து எழுதுங்கள் என்றும் வலியுறுத்தினார். ஹிந்தி பேசுபவர்கள் பற்றிய புள்ளிவிபரம் மிகைப்படுத்தி கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பதையும் அவர் கோடிட்டுக் காட்டினார்.திரு ரவிசங்கர் புதுக்கோட்டையைச் சேர்ந்தவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 


அடுத்த முக்கியமான உரை தமிழ் இணைய கல்விக்கழகத்தின் இணை இயக்குனர் திரு மா.தமிழ்பரிதி அவர்களுடையது. சத்தியமாகச் சொல்கிறேன். அப்படி ஒரு உரையை நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. பாரதிதாசன் கவிதை வரிகளை உணர்ச்சி பொங்கக் கூறிய அவர், வலைப்பக்கத்தின் சிறப்பம்சமே அதில் அடங்கியுள்ள கருத்துச் சுதந்திரம்தான் என்ற அவர், இன்று என்ன உணவு  உண்ண வேண்டும் என்று கூட கட்டளை போடுகிறார்கள் என்பதைக் கடுமையாக விமர்சித்த அவர், ஹிந்தித் திணிப்பு முயற்சிகளையும் அவர் கண்டித்தார். அவர் பகிர்ந்து கொண்ட ஒரு இனிப்பான செய்தியானது பொங்கலுக்குள்ளாக ஒரு லட்சம் மென் நூல்களை கொண்டு வர தமிழ் இணையக் கல்விக் கழகம் முயற்சித்து வருகிறது என்பதுதான்.



காரைக்குடி அழகப்பா பல்கலைக்கழகத்தின் துணை வேந்தர் திரு எஸ்.சுப்பையா அவர்கள் தான் இப்போதுதான் வலைப்பதிவுகளை முதன் முதலாக படிக்கத் தொடங்கியுள்ளதாக குறிப்பிட்டு தான் ரசித்த ஒரு கவிதையையும் முழுமையாக வாசித்தார். வலைப்பதிவர் போட்டிகளில் முதல் பரிசு பெற்ற திரு செல்வகுமார் அவர்கள் எழுதிய கவிதைதான் அது என்று பின்னர் அறிவித்த போது சரியான கவிதைக்குத்தான் பரிசு கிடைத்துள்ளது என்ற நிறைவு கிடைத்தது. அடுத்த வலைப் பதிவர் விழாவில் அழகப்பா பல்கலைக்கழகமும் பங்கேற்கும் என்று கரவொலிகளுக்கு மத்தியில் அறிவித்தார். அது போல தமிழ் இணையக் கலவிக் கழகத்தின் இயக்குனர் திரு உதயச் சந்திரன் மற்றும் இணை இயக்குனர் திரு மா.தமிழ்ப்பரிதி ஆகியோர் பணியையும் அவர் பாராட்டினார். 

தென் துருவ ஆராய்ச்சிப் பணிக்கு தலைவராக இருந்த திரு கர்னல் கணேசன் அவர்களும் தானும் இனி பதிவுகள் எழுதுவேன் என்று சொன்னது குறிப்பிடத் தக்கது.

இதற்கு முன்பாக இவர்கள் உரையினை கேட்டது கிடையாது. மனதில் நிற்குமளவிற்கு முத்தான உரைகளாக அமைந்திருந்தது பதிவர் விழாவிற்கு பெருமை சேர்த்தது.

நாளை - பதிவர் அறிமுகம் மற்றும் இனிய சந்திப்புக்கள்