கீட்ஸிற்கு நிகரானவர் கண்ணதாசன்

கொஞ்சம் மாறுதலான ஒரு பதிவு. கல்வியாளர் தோழர் இரா.எட்வின் அவர்களின் முகநூல் பக்கத்திலிருந்து சுட்டது.  

Ode on a grecian urn” கொண்டாடப்பட்ட அளவு ஏன் ”சிலை எடுத்தான் ஒரு சின்னப் பெண்ணுக்கு” கொண்டாடப்படவில்லை

*************************************************************

1980 இல் எனக்கு கல்லூரிப் பாடத்தின் வழியாக கீட்ஸின் ”Ode on a grecian urn" அறிமுகமாகிறது

அப்போது எனக்கு 17 வயது

நாம் இப்படியாகக் கொள்வதில் யாருக்கும் வழக்கெதுவும் இருக்கப் போவதில்லை

அப்படி யாருக்கேனும் பிராது இருக்கும் பட்சத்தில்

முடிந்த இடத்தில் அந்தப் பிராதை அவர்கள் கொடுப்பதில் நமக்கும் வழக்கெதுவும் இல்லை

எந்த இடம் என்று தெரியவில்லை

ஏதோ ஒரு பாரிலோ தேநீர்க்கடையிலோ அல்லது வேறு எங்கோவோ இருக்கலாம்

எங்கோவோ இருந்துவிட்டும் போகட்டும்

ஒரு ஜாடியை கீட்ஸ் பார்க்கிறான்

அல்லது பார்த்த யாரோ அது குறித்து அவனிடம் சொல்லியும் இருக்கலாம்

மிக மிகப் பழங்காலத்து ஜாடி

அதன் கலைநயம் ஈர்க்கிறது

Thou still unravish'd bride of quietness,

Thou foster-child of silence and slow time,

என்று கவிதையை ஆரம்பிக்கிறான்

அந்த ஜாடியில் உள்ள ஓவியத்தில் மரங்கள் இருக்கின்றன

கீட்ஸ் அந்த மரத்தைப் பார்க்கிறான்

அந்த ஜாடிக்கு 200 வயது இருக்கலாம்

என்றால் அந்த மரத்தின் வயது 200

இதுவரைக்கும் அவன் அடைந்த ஆச்சரியம் அவனுக்கானது

200 வயது மரம் சாத்தியம்

ஆனால் 200 வயது இலை, அவன் வியப்பின் உச்சிக்கே போகிறான்

மரத்தின் ஜனனத்தோடு பிறந்த இலைகள் 200 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பழுக்காமல் சருகாகாமல் உதிராமல்

அப்பப்பா

கலை நிலையானது

சொக்கிப்போகிறான் கீட்ஸ்

எழுதுகிறான்,

Ah, happy, happy boughs! that cannot shed

Your leaves, nor ever bid the Spring adieu;

அந்த ஜாடியில் உள்ள படத்தில் ஒரு காதலன் தனது காதலிக்கு முத்தம் கொடுக்க முயல்கிறான்

அவள் தப்பித்து ஓட முயற்சி செய்கிறாள்

கீட்ஸ் எழுதுகிறான்,

பயப்படாதே அவளால் அந்த இடத்தைவிட்டு நகர முடியாது. அவளது வனப்பும் எத்தனை ஆண்டு காலமானாலும் சிதையாது

நமக்கும் புரிகிறது

ஒருபோதும் அவளை அவன் முத்தமிட முடியாது

Bold Lover, never, never canst thou kiss,

Though winning near the goal yet, do not grieve;

She cannot fade, though thou hast not thy bliss,

For ever wilt thou love, and she be fair!

சர்வர் சுந்தரம் படத்தில் ஒரு பாடலுக்கான சூழலை கண்ணதாசனிடம் விளக்குகிறார்கள்

மகாபலிபுரம்

அங்குள்ள சிலைகளைப் பார்த்து அதிலும் அங்குள்ள ஒரு யுவதியின் சிலையைக் கண்டு வியந்து பாடுவதாக பாடல் வேண்டும்

வேட்டியை சன்னமாக தூக்கிப் பிடித்தபடி கண்ணதாசன் சொல்லச் சொல்ல எழுதுகிறார்கள்

“சிலை எடுத்தான் ஒரு சின்னப் பெண்ணுக்கு

கலை கொடுத்தான் அவள் வண்ணக் கண்ணுக்கு

ஆடை கொடுத்தான் அவள் உடலினிலே

ஆட விட்டான் இந்தக் கடலினிலே”

ஆகா ஆகா

“கட்டழகு வாலிபர் தொட்டுப் பார்க்க

கவிஞர்கள் தமிழால் தொட்டுப் பார்க்க

பொட்டு வைத்தப் பூங்கொடி போட்டி போட

பொல்லாத பருவத்தை கல்லாக்கினேன்”

என்று நகருவார்

அந்த சிலையை பார்த்த வாலிபர்களுக்கு அதைத் தொட்டுப் பார்க்கத் தோன்றுமாம்

கவிஞர்களிடம் கவிதை துள்ளுமாம்

பெண்களுக்கு போட்டியான அழகாம்

இதெல்லாம் விடுங்கள்

இதுவரை ஒரு பெண்ணை கல்லில் சிலையாக வடித்ததாகத்தான் வரும்

அது பெண் மட்டும் இல்லையாம்

பொல்லாத பருவத்தை கல்லாக்கி நிலைக்கச் செய்தானாம் சிற்பி

பருவத்தை சிலையாக்கி

அய்யோ அய்யோ

கண்ணதாசா

அடுத்த சரணத்தில் ஒரு வரி வரும்

“பருவத்தின் சாரத்தை தேக்கி வைத்தான்”

பருவத்தின் சாறை கல்லில் கலையாக்கும் வித்தையை பாடலில் பந்தி வைப்பார் கண்ணாதாசன்

அநேகமாக இறுதி சரணம் என்று பார்க்கிறேன்

“அன்னமிவள் வயதோ பதினாறு

ஆண்டுகள் போயின ஆறு நூறு

இன்னும் இவள் முதுமை எய்தவில்லை

என்னதான் ரகசியம் தெரியவில்லை”

கீட்ஸ் ஜாடியில் உள்ள ஓவியத்தைப் பார்த்து கவிதை எழுதுகிறான்

கண்ணதாசன் மகாபலிபுரத்து சிலைகளைப் பார்த்து ஒரு திரைப்படத்திற்கு பாடல் எழுதுகிறார்

இசை சூப்பர்

நடனம் சிறப்பு

எல்லாம் கடந்து பிரச்சினை என்னவெனில்

Ode on a grecian urn கொண்டாடப்பட்ட அளவு ஏன் ”சிலை எடுத்தான்” கொண்டாடப்படவில்லை

ஒரு திரைப்படப் பாடல் உலகம் கொண்டாடிய ஒரு கவிதைக்கு கொஞ்சமும் சளைத்ததாக இல்லாமல்

நிமிர்ந்து நிற்கிறது

ஆனாலும் அது கொண்டாடப்பட வேண்டிய அளவிற்கு கொண்டாடப் படவில்லை

நம்மிடம் ஏதோ தவறு இருக்கிறது

மொழிபெயர்க்காத தவறாகவும் அது இருக்கக் கூடும்

கொண்டாட வேண்டிய சிலவற்றை காலத்தே கொண்டாட தவறினால் பின்னாளில் நொந்து கொள்ள வேண்டிய நிலைமை வரும். அரசியல் பதிவில்லை என்று முதலில் சொன்னீர்களே என்று கேட்கிறீர்களா? என்ன செய்ய? அரசியல் இல்லாமல் வாழ்க்கை இருக்கிறதா என்ன?

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானா?

 உலகத்தில் உள்ள,

ஏன் தமிழ்நாட்டில் உள்ள

தமிழர்கள் யாருக்குமே தெரியாத ஊரில்தானா

1972 முதல் 1982 வரை எங்கள் குடும்பம் வாழ்ந்திருந்தது!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானா, அழகப்பா ஆரம்பப்பள்ளியில் மூன்றாவது முதல் ஐந்தாவது வரையிலும் அழகப்பா மாதிரி மேல் நிலைப் பள்ளியில் ஆறாவது முதல் எட்டாவது வரையிலும் படித்தேன்!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊழில்தான் என் இரண்டு அக்காக்கள் அழகப்பா ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரியில் B.ED  படித்தார்கள்! 

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் அவர்கள் இருவரின் திருமணமும் நடந்தது!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் அழகப்பர் கலைக் கல்லூரியில் வள்ளல் அழகப்பர் சிலை திறந்து வைக்க திறந்த ஜீப்பில் வந்த அன்றைய பிரதமர் இந்திரா காந்தியை சாலையோரத்தில் நின்று பார்த்தேன்!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரிலா 1977 மக்களவைத் தேர்தலின் போதும் சட்டமன்றத் தேர்தலின் போதும் கலைஞர், எம்.ஜி.ஆர், சோ, ஆகியோரின் பொதுக்கூட்டங்களுக்கு என் அப்பா அழைத்துச் சென்றார்!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் ஜனதா கட்சியின் மாநாடு நடக்க, அந்த மாநாட்டிற்கு வந்த அன்றைய பிரதமர் மொரார்ஜி தேசாய், பின்னாளில் அவரைக் கவிழ்த்து பிரதமரான சரண்சிங், பிரதமராகும் கனவில் இருந்த ஜகஜீவன் ராம், பல வருடங்கள் கழித்து வி.பி,.சிங்கை கவிழ்த்து பிரதமரான சந்திரசேகர் ஆகியோரை பார்க்க குடும்பத்தோடு சென்றோம்!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானா ராமவிலாசம், அருணாச்சலா, நடராஜா, நியூ சினிமா ஆகிய தியேட்டர்களில் குடும்பத்துடனும் பின்பு நண்பர்களோடும் தனியாகவும் திரைப்படங்களை பார்க்கப் போயிருந்தேன்!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் பூச்சொரிதல் விழாவின் போது அங்கங்கே இசை நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும்! கொப்புடையம்மன் கோயில் பக்கத்தில் நடந்த இசை நிகழ்ச்சியில் ஐயப்பன் பாடல்கள் புகழ் கே.வீரமணி, பைலட் பிரேம்நாத் படத்தில் வரும் "ஹூ இஸ் தி ப்ளாக் ஷீப்?" பாடலை டி.எம்.எஸ் ஸை விட கொடூரமாக பாட  நண்பர்கள் நாங்கள் தெறித்து ஓடி வந்தோமே! 

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானே சுப்ரமணியபுரம் ஒன்பதாவது வீதியில் நாங்கள் வசித்த வீட்டிற்கு எதிர் வரிசை வீட்டில் ஒரு குடும்பத்தை வசிக்க வைத்திருந்த நெடிதுயர்ந்த உருவம் கொண்ட கவியரசு கண்ணதாசன், காலை வேளையில் அந்த மனைவியின் கரம் கோர்த்து நடைப் பயிற்சி செய்வதை பார்த்து பிரமித்துள்ளேனே!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானா கோடைக்காலத்தில் நடைபெறும் ராமாயண, மகாபாரத உபன்யாசங்களை கேட்டிருக்கிறேன்!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான், உலகம் சுற்றும் வாலிபன் எம்.ஜி.ஆர் தொப்பியும் பஞ்சு மிட்டாய் கலரில் சட்டையும் பச்சை கலர் பேண்டும் , கிட்டத்தட்ட எப்போதுமே அதே விந்தையான கலர் காம்பினேஷனில் உடை அணிந்து எங்கள் நண்பர்கள் குழாமால் காமெடியனாக கருதப்பட்ட  அந்த பயிற்சிக் கல்லூரி விளையாட்டுத்துறை ஆசிரியர் ஹரிஹர சர்மா (இந்நாள் கலவர சங்கி எச்.ராசாவின் தந்தை) சைக்கிளில் உலவியது நினைவில் உள்ளதே!

யாருக்குமே தெரியாத  அந்த ஊரில்தானே அரச நர்த்தகியாக இருந்த சொர்ணமுகியின் நடனத்தையும் குறிப்பாக பாம்பு நடனத்தையும் கங்கை அமரன், எஸ்.பி.பி இசை நிகழ்ச்சியை பார்த்து ரசித்துள்ளேனே!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரை காலி செய்து விட்டு நெய்வேலி புறப்படும் நாளின் முதல் நாளன்று நண்பன் பி.ரமேஷுடன் "ஆனந்த ராகம்" திரைப்படம் பார்த்து விட்டு சோகமாக வந்ததன் காரணம், திரைப்படம் கொடுத்த சோகமா இல்லை ஊரை பிரியும் சோகமா என்று இன்று வரை புரியாமல் இருக்கிறதே!

சரி, மேலே சொன்னதெல்லாம் சொந்தக்கதை.

இனி பொது விஷயங்களுக்கு வருவோம்.

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தானா 1948 லேயே பிரதமர் பண்டித ஜவகர்லால் நேரு மத்திய மின் வேதியியல் ஆய்வு மையம் (Central Electro Chemical Research Institute,) ஐ துவக்கினார்!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் வள்ளல் அழகப்பர், கலைக்கல்லூரி, ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரி, பொறியியல் கல்லூரி, தமிழ் மற்றும் ஆங்கில வழிப் பள்ளிகள், மேல் நிலைப் பள்ளி ஆகியவற்றை உருவாக்கி இன்று  பல்கலைக்கழகமாக உருவெடுக்க வைத்தார்!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் 1977 சட்டமன்றத்  தேர்தலில் அதிமுகவின் பொ.காளியப்பனிடம் பின்னாளில் நிதியமைச்சரான ப.சிதம்பரம் 450 ஓட்டுக்கள் வித்தியாசத்தில் தோற்றுப் போக, ஜனதா கட்சி சார்பில் போட்டியிட்ட பல கட்சி மாறிய பழ.கருப்பையா தோற்றுப் போனதும் நடந்ததே!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரில்தான் 1939 லேயே கம்பன் அடிப் பொடி சா.கணேசன், கம்பன் விழாவை நடத்தத் தொடங்கினார்!

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரை, தோற்பதற்காகவே இந்த வருடம் சட்டமன்றத் தேர்தலில் நின்று பிரபலமாக்கிய சீமான் அவர்களுக்கு நன்றி. 

அவர் மட்டும் சொல்லாவிட்டால் யாருக்குமே அந்த ஊரைப் பற்றி தெரிந்திருக்காது. 

ஆமாம்.

யாருக்குமே தெரியாத அந்த ஊரின் பெயர் காரைக்குடி,

காரைக்குடி என்றொரு ஊர் இருப்பதே இப்போதுதான் மக்களுக்கு தெரிந்துள்ளது.

நன்றி சீமான் அவர்களே!

அடுத்த முறை எங்கள் வேலூரில் நின்று தோற்று எங்களூரையும் பிரபலமாக்கவும். 

அவ்வையும் கண்ணதாசனும் சொன்னதை கேள் ரெவி

 

ஸ்டேட்டை விட்டே போயிடு ரெவி

 நீ தமிழ்நாட்டை மதிக்க மாட்டே. தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவையோட மரபை மதிக்க மாட்டே, அண்ணல் அம்பேத்கர் உருவாக்கிய அரசியல் சாசனத்துக்கு பதிலா மனுதர்மத்தை அரசியல் சாசனத்தை மாத்தனும்னு சொல்ற உன் நாக்பூர் எஜமான் மாதிரி தமிழ்நாடு சட்டப்பேரவை மரபையும் மாத்தனும்னு சொல்வே!

 நீ எப்படி தமிழ்நாட்டை மதிக்கலையோ, அது போல தமிழ்நாட்டு மக்களும் முட்டாள் சங்கிகளைத் தவிர வேறு யாரும் உன்னை மதிக்கறதில்லை. ஒவ்வொரு வருஷமும் நீ அசெம்ப்ளிக்கு போறதும் உடனே வெளியில ஓடி வரதும் பொழப்பா போயிடுச்சு. உன் இஷ்டத்துக்கு எல்லாம் மரபை மாத்த முடியாதுன்னு உன்னை அடிக்காத  குறையா சொல்லிட்டாங்க.

 “மதியாதார் தலைவாசல் மிதியாதே என்று மானமுள்ள மனிதனுக்கு அவ்வை சொன்னது, அது அர்த்தமுள்ளது”  என்று அந்த காலத்துல கண்ணதாசன் சூர்யகாந்தி படத்துல ஒரு பாட்டு பாடினார்.

 நீ  மானமுள்ள மனிதன் என்றால் உன்னை ……… அளவு கூட மதிக்காத தமிழ்நாட்டை விட்டே ஓடிப் போயிடனும். இனிமே இங்கே தலை வச்சே படுக்கக்கூடாது. பெட்டி சட்டியை கட்டிக்கிட்டு  பீகார் போயிடனும்.

 அவ்வை சொன்னது மானமுள்ள மனிதனுக்குத்தானே, நாங்க சங்கிகள் யாருமே மனுசங்களே கிடையாதே!  எங்களுக்கு வெ.மா.ரோ.சூ.சொ என எதுவுமே கிடையாதேன்னு சொல்லிட்டு துப்பினா துடைத்துக் கொள்ளும் ஆள்தானே நீ!

செந்தாழம்பூவில் வந்தாடும் தென்றல் . . .

 

மகேந்திரனின் இயக்கத்தில் ரஜினிகாந்த் நடித்த முள்ளும் மலரும் படத்தில் இளையராஜாவின் இசையில் கண்ணதாசனின் வரிகளில் உருவான "செந்தாழம்பூவில் வந்தாடும் தென்றல் என் மீது வீசுதம்மா" பாடலின் வயலின் வடிவம் என் மகனின் கைவண்ணத்தில் . . .

யூட்யூப் இணைப்பு இங்கே . . .

இருவர் - வரிகளும் குரலும்

 

நேற்றே பதிவிட நினைத்தேன். நேரமில்லாததால் இயலவில்லை. நேற்று கவியரசு, மெல்லிசை மன்னர் ஆகியோரின் பிறந்த நாள். அதனால் கவியரசரின் பாடல் வரிகளை மெல்லிசை மன்னர் பாடிய ஐந்து பாடல்களை பகிர்ந்து கொண்டுள்ளேன்.

கவியரசு பற்றி கவிஞரின் ஆய்வு

 

காலையில் கணிணியை உயிர்ப்பித்ததும் கண்ணில் பட்டது கவியரசு கண்ணதாசன் பற்றி கவிஞர் டி.கே.கலாபிரியா அவர்கள் ஆற்றிய உரையை அவரது முகநூல் பக்கத்தில் பகிர்ந்திருந்ததைத்தான்.

உரை என்று சொல்வதை விட ஆய்வு என்ற வார்த்தை பொருத்தமாக இருக்கும். அதனை இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

கண்ணதாசன் விருது உரை (24.06.2012)

அன்பார்ந்த நண்பர்களே

அனைவருக்கும் என் வணக்கம்.

கண்ணதாசன் என்ற பெயர் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் இடம்பெற்று அறுபது ஆண்டுகளுக்கு மேல் ஆகிறது. ஏன் எழுபது ஆண்டு என்று கூடச் சொல்லலாம். அரசியலிலும் ஆன்மீகத்திலும்,இயல், இசை நாடகம் என்று முத்தமிழிலுமந்த அகரக் கவிஞனின் பெயரைத் தவிர்த்து விட்டு எந்த தமிழ் வரலாறும் இருக்க முடியாது. அவர்பெயரும் கவித்துவமும், அவர் பாடல் வரிகளிலேயே சொல்வதானால்

”கல்லில் வடித்த சொல் போலே -அது

காலம் கடந்த இன்பநிலை..”

பொதுவாக பெயர்கள் அகராதியில் இடம் பெறுவதில்லை. அதற்கு ஏதேனும் இலக்கண வரையறைகள் இருக்கிறதோ என்னவோ. கண்ணதாசன் இலக்கணமில்லை , மீண்டும் அவர் வரிகளிலேயே சொன்னால்

”இலக்கணம் மாறுதோ இலக்கியம் ஆனதோ..”என்று அவர் இலக்கணம் மீறிய இலக்கியமானவர்.

கண்ணதாசன் என்ற பெயர் தமிழ் அகராதியில், இருக்கிறதா இல்லையா என்பதல்ல விஷயம். ஒரு வேளை தொடையகராதியில் கண்ணதாசன் பெயர் இருந்தால் அதற்கு எதுகையாக வண்ணதாசன் என்ற பெயரும் கண்டிப்பாய் இடம் பெறும்.இந்த நேரத்தில் என்னையும் என் வரிகளையும் வளர்த்தெடுத்த வண்ணதாசன் என் நினைவுக்கு வருவதில் வியப்பொன்றும் இல்லை. இந்த விருதை அவருக்கே நான் சமர்ப்பிக்கிறேன். அந்த வகையில் கண்ணதாசன் கழகம் தரும் இந்த பெருமை மிக்க விருதை வண்ணதாசன் இரண்டு முறை பெற்றவராகிறார்.

சக இருதயர்கள் உவப்பத் தலைக்கூடி,ஒன்று சேர்ந்து, சங்கம் அமைப்பது தொன்று தொட்டு வரும் மரபு போலிருக்கிறது..அதற்கு ஆண்டவனும் அரசனும் தலைமை ஏற்றதாகவும் சொல்லுவார்கள்.ஆனால் இந்த மாதிரியான மன்றங்களும், சங்கங்களும் அந்தக் காலத்திலேயே மக்கள் மத்தியில் முதலில் தோன்றி பின்னரே அரசப்பிரதானிகளின் கவனத்திற்குச் சென்றிருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். ஏனென்றால் சாதாரணர்களாகவும் நாடோடிகளாகவும் இருந்த பாணர்களே நல்ல கவிதைக்காரர்களாக இருந்திருப்பதாக சமீப ஆய்வுகள் சொல்கின்றன. பின்னரே ஏதோ ஒரு அரசியல் மாற்றம் காரணமாக புலமை மேட்டிமைக்காரர்களின் சொத்தாகிறது.கண்ணதாசன் நிச்சயமாக ஒரு பாணணாகத்தான் இருக்க வேண்டும். அவன் பாடல்களும் பாடு பொருளும் அதைத்தான் சுட்டுகின்றன. அவனைக் கொண்டாடுவோரில் பலதரப்பினரும் இருப்பினும் அவனிடம் அதிக அந்நியோன்யம் காட்டுபவர்கள் கனக ராஜும் காளிதாஸும், சிங்கை முத்தும்,முத்தையாவும் கிருஷ்ணகுமாரும்,போன்ற அற்புதமான ரசிகர்களாகத்தான் இருப்பார்கள்.

அவர்களால் ஆதுரத்துடன் ஆரம்பிக்கப் பட்ட இந்த ‘கண்ணதாசன் கழகம்’ இன்று கண்ணதாசனைக் கொண்டாடும் விதமாக அவரில் தோய்ந்த அவரது வழித்தோன்றல்களை விருதளித்துக் கௌரவிக்கிறது.அவர்கள் அத்தனை பேருக்கும் என் நன்றியைப் பணிவன்புடன் சமர்ப்பிக்கிறேன். என்னுடன் விருது பெறும் திரு ஆர்.பி. சங்கரன் அவர்களுக்கு என் அன்பான வாழ்த்துக்களைச் சொல்லிக்கொள்கிறேன். அவருடன் விருது பெறுவது உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. இந்த அற்புதமானவர்களின் சங்கப்பலகையில் ஒரு ஓரமாகவேனும் நான் அமரும் தகுதி கொண்டவன். எனது எட்டுவயதில் இருந்து நான் கண்ணதாசனை யாரென்று அறிவேன். நாடோடிமன்னனும் அதைத் தொடர்ந்து ‘மாலையிட்ட மங்கையும்’கண்ணதாசனை என் பால பாடத்தில் சேர்த்தன.அதற்கு என் சொந்தச் சகோதரர் மீனாட்சி சுந்தரம் தான் முக்கிய காரணம்.அன்று நான்காம் வகுப்பில், ”எங்கள் திராவிடப் பொன்னாடே பாடலை.....” அபஸ்வரமாகப்பாடி அதற்காகவும், அதன் அப்போதையத் தீண்டாமைத் தன்மைக்காகவும் பாதியிலேயே நிறுத்தச் சொல்லி விட்டார் ஆசிரியர்.

இந்த நேரத்தில் நான், கண்ணதாசனின் தீராப்புதையலைத் தேடித்தேடிப் பதிப்பிக்கும் திரு ஆர்.பி சங்கரனிடமொரு வேண்டுகோளை வைக்க நினைக்கிறேன்.கண்ணதாசனின் திரைப்படங்களின், திரைக்கதை வசனங்களை நூலாகக் கொண்டு வரவேண்டும். எனக்குத் தெரிந்து,பெரும்பாலான சிவாஜி சினிமாக்களைத் தவிர “சிவகெங்கைச் சீமை”யும் ’மதுரை வீரனு’ம், ஒலிச்சித்திரங்களாக இசைத்தட்டு வடிவில் வந்துள்ளன. அவையெல்லாம் இப்போது கிடைப்பதில்லை. இரண்டுமே திரைக்கதை அமைப்பின் உச்சம் என்று சொல்லுவேன்.’சிவகங்கைச் சீமைதான் தமிழில் வெளிவந்த உண்மையான ஒரே ஒரு வரலாற்று சினிமா. மற்றவையெல்லாம் ஜெய்ப்பூர் மாளிகைகளில், ஜோத்பூர் ஆடை அணிகலன்களுடன் தமிழ்க் கலாச்சாரத்தை அடகு வைத்தவை.கண்ணதாசன் தமிழ் உரை நடைக்கு ஆற்றியிருக்கும் பெரும் பங்களிப்பை அவை இன்னும் உறுதிப் படுத்தும்.அந்தக் காரியத்தை திரு சங்கரன் அவர்கள் செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

கண்ணதாசனின் திரைக்கதைகள நான் ஏன் குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறேன் என்றால், அவர் ஒவ்வொரு பாடலையுமே அந்தப் படத்தின் திரைக்கதையை மனசுக்குள் ஓடவிட்டுக் கொண்டே எழுதியிருக்கும் அதிசயத்தைக் கண்டு கொண்டவன் என்றுதான்.எந்த படத்தின் பாடலாக இருந்தாலும், அதன் காட்சி விளக்கத்தைக் கேட்டபின், அவர் பல்லவியும் சரணமும் சொன்னால் அதுவே கதையை விளக்கியும் நகர்த்தியும் விடும். ஆயிரக்கணக்கான பாடல்களைச் சொல்லலாம்.ஆனால் ரசம் மிக்க சிலவற்றைச் சொல்ல வேண்டும்.

சூடிக்கொடுத்தவள் நான் தோழி

சூட்டிக் கொண்டவளே நீ வாழி

பாடிக் கொடுத்தவள் நான் தோழி

பாட்டை முடித்தவள் நீ வாழி.- டீச்சரம்மா என்ற படத்தின் பாடல்.கதைக் கேற்ற பாடல் என்பதிருக்கட்டும். அதற்குள்

தொன்மமான படிமமாக ஆண்டாளை நினைவு படுத்திவிடுகிறார்.

இதே போல் அபூர்வ ராகங்களில்,

தலைவன் திருச்சானூர் வந்து விட்டான்

மங்கை தருமதரிசனத்தைத் தேடுகின்றான்.

அலமேலு அவன் முகத்தைப் பார்ப்பாளோ

அவனோடு திருமலைக்குச் செல்வாளோ-

என்று ஸ்ரீனிவாச புராணத்தை நடத்திக் காட்டிவிடுவார்.இதில் அற்புதமென்னவென்றால் ஆண்டாளின், அலர்மேல் மங்கையின் நிறவேறாக்காதலை கவிஞர் எப்போதும் அசை போட்டுக் கொண்டிருப்பதுதான்.

அந்தப் பெண்களுக்காக இவர் உருகுவது ஒரு பாட்டிலா இரண்டு பாட்டிலா,,,(பாட்டில் பாட்டிலாக உருகுவார், எங்களைப்போல் கைக்கிளையான்களையும் பருக வைப்பார் உருக வைப்பார் அது வேறு விஷயம்)

கனியை மரமறியும் காதலை மனமறியும்

கனிவிருந்தால் அல்லவோ கன்னியர் நிலைதெரியும்

ஆண்டவனுக்கொரு மனது ஆண்களுக்கிரு மனது

தோன்றிய நாள்முதலாய் துடிப்பதுதான் பெண் மனது.

என்று ஒரு சாதாரணப் பெண்ணையும்,

“சித்திரத்துல் பெண்ணெழுதி சீர் படுத்தும் மாநிலமே ஜீவனுள்ள பெண்ணினத்தை வாழவிட மாட்டாயோ.....”/

அன்னையென்றும் தந்தையென்றும் ஆர்ப்பரிக்கும் பெரியோரே/இன்னமுத தெய்வமெல்லாம் ஏட்டில் வரும் தேன் தானோ/மன்னர் குல கன்னியரும் கண் கலங்க நேருமென்றால்/ மண்டலத்தில் பெண்களுக்கே வாய்த்த விதி இதுதானோ..

என்று ராணி சம்யுக்தைக்கும் குரல் கொடுப்பது கண்ணதாசனே.ராணி சம்யுக்தா படத்தின் வசனமும், ராஜா தேசிங்கு பட வசனமும் ‘மாநில சுயாட்சி’ என்று முழங்குபவர்கள் மனப்பாடம் செய்ய வேண்டியவை.

ஆனால் உண்மையில் இந்த காதல்ச் சோகம் பெண்களுக்கு மட்டும்தானா ஆண்களுக்கில்லையா. பெண் அடக்கமாய் இருந்து விடுவாள் ஆண் அழுது அரற்றி அவளைப் பற்றிக் காவியம் பாடுகிறான். காலம் மாறினும் தேகம் அழியினும் கதையில் கவிதையில் கலந்தே வாழவைக்கிறான்.கண்ணதாசன் அப்படி ஒரு ஆத்மா.

பழகிய காதல் எண்ணிப் பள்ளியில் தனியே சாய்ந்து

அழுவது சுகமென்பேன் நான், அறிந்தவர் அறிவாராக...

என்று எங்களையெல்லாம் கூட்டணி சேர்த்துக் கொள்கிறார்.இது அவரது தனிப்பாடல்.திரையிசையில் கேட்கவே வேண்டாம்.அவரது நெஞ்சில் குடியிருக்கும் காவேரி எங்கெல்லாம், எல்லா அணைகளையும் மீறிப் பாய்கிறாள் தெரியுமா.

நாயகியே எனது காவிய எல்லை /நரை விழுந்தாலும் நெஞ்சில் திரை விழவில்லை என்றும்,

உதயமாகும் நேரமென்று கிழக்கினில் சென்றேன்/ அவள் பொழுது போகும் நேரமென்று மேற்கினில் சென்றாள்/ அஸ்தமனச் சூரியன் என்று அவளைச் சொல்லலாம் –நான் அவளை வெல்ல முடியவில்லை விதியை வெல்லவா.என்று விதியையும் அவளையும் நினைத்து ஏங்கும் எத்தனையோ கவிஞர்களைப் படைத்து தனக்கு பதிலியாய் உலவவிட்டுச் சென்றிருக்கிறான் அரை நூற்றாண்டே வாழ விதிக்கப்பட்ட இந்த அற்புதக் கவிஞன்.

கண் போல் வளர்ப்பதில் அன்னை-அவள் கவிஞனாக்கினாள் என்னை என்றும்

இங்கு

நானும் கவியாக யார் காரணம் அந்த நாலும் விளையாடும் விழிகாரணம்....

என்றும் என் கல்லூரி நோட்டுப்புத்தகத்தின் மூலை முக்கெல்லாம் அவனது வரிகளே ஆட்சி செலுத்தின அந்தப் பதின் பருவத்தில்...அப்போது நான் எழுதிக் குவித்தவை ஏராளமாக நாட்குறிப்பில் மக்கிப் போய்க் கிடக்கிறது.

நாங்கள் எழுதிய புத்தகம் /நானே சொன்ன தத்துவம்/ இங்கே அந்தப் புத்தகம்/ எங்கே அந்தத் தத்துவம்/

ஒரு பக்கம் பார்த்தால் கற்பனை/மறு பக்கம் பார்த்தாலற்புதம்/

அதை முற்றும்பார்க்கும்முன்னமே/ ஏன்மூடச்சொன்னாய் தெய்வமே

என்று கண்ணதாசன் எழுதிய பாடலைப் போல அந்த மகா கலைஞனை முற்றும் பார்க்கும் முன்பே....ஏன் மூடச் சொன்னாய் தெய்வமே என்று பேராசை பிடித்த தமிழ் மனம் தவிக்கிறது.

கண்ணதாசனின் பன்முக ஆளுமையைப்பற்றி அவனது திரைப்படப் பாடல்களிலிருந்து மட்டுமே நிறுவிக் கொண்டே போகலாம். அப்படியொரு ஆளுமையின் பெயரால் வழங்கப் படும் இந்த விருதுனைப் பெறுவதில் உள்ளபடியே நான் பெரு மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். இதை வழங்கும் “கண்ணதாசன் கழக “ அன்பர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி. கண்ணதாசன் சொல்வாரே ”கண்கள் அருகே இமையிருந்தும் கண்கள் இமையைப் பார்த்த்தில்லை” அது போலவோ இல்லை எங்கள் பக்கத்தில் சொல்வார்களே,நல்ல மாடு உள்ளூரிலேயே விலை போகும் என்று, அது போலவோ, உள்ளூரில் அடையாளமே தெரியாத என்னை, கவிஞர் தேவமகள் இலக்கிய விருது,கவிஞர் சிற்பி இலக்கிய விருது என விருதுகள் வழங்கி எப்போதும் அடையாளப்படுத்துகிற கொங்கு மண்டலத்திற்கும் குறிப்பாகக் கோவை நண்பர்கள் அனைவருக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றி வணக்கம்.

நிரந்தரமானவர்கள், அழிவென்பதே இல்லை.

 

தமிழ்த் திரை இசையுலகில் நீண்ட காலம் ஒன்றாக பயணித்த கவியரசருக்கும் மெல்லிசை மன்னருக்கும் இன்று  பிறந்த நாள் என்பது அவர்கள் நட்பைப் போலவே சிறப்பானது.

கவியரசர் மறைந்து கிட்டத்தட்ட நாற்பதாண்டுகளாகப் போகிறது. மெல்லிசை மன்னர் மறைந்தும் ஆறாண்டுகள் கடந்து விட்டது.

"நான் நிரந்தரமானவன், எந்த நிலையிலும் எனக்கு அழிவு இல்லை" என்று கவியரசு பாடியது போல இருவரும் தங்கள் படைப்புக்கள் மூலம் வாழ்கிறார்கள், நிரந்தரமாக, தலைமுறைகள் தாண்டியும்.

அவர்கள் நினைவைப் போற்ற அவர்கள் கூட்டணியில் உருவான பத்து பாடல்களை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

கவியரசு தேசிய விருது பெற்ற "தேவன் வந்தான், தேவன் வந்தான், குழந்தை வடிவிலே"

பி.சுசிலா தேசிய விருது பெற்ற "பால் போலவே வான் மீதிலே'

பி.சுசீலா தேசிய விருது பெற்ற "சிட்டுக்குருவிக்கென்ன கட்டுப்பாடு"

வாணி ஜெயராம் தேசிய விருது பெற்ற "ஏழு ஸ்வரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல்"

எம்.ஜி.ஆரின்  "விழியே கதை எழுது"

சிவாஜியின் "தேடினேன் வந்தது" (இந்த பாடல் எனக்கு ஏன் பிடிக்கும் என்ற ரகசியம் இரண்டு நாட்களுக்குப்பிறகு எழுதுகிறேன்)

கமலின் "காத்திருந்தேன், காத்திருந்தேன்"

ரஜினிக்கு எம்.எஸ்,வி யின் குரலிலேயே "சம்போ, சிவ சம்போ"

கவியரசு திரையில் தோன்றிய "பரமசிவன் கழுத்திலிருந்த பாம்பு"

இருவரின் கூட்டணியில் இறுதியாய் உருவான "மேகம் திரளுதடி"

இந்த பாடல்களை பதிவிட்ட பிற்குதான் நினைவுக்கு வந்த பாடல் ஒன்று. மெல்லிசை மன்னர் தன் இறுதி நாள் வரை கவியரசரின் நினைவாக ஒவ்வொரு மேடையிலும் பாடும் முதல் பாட்டு

"புல்லாங்குழல் கொடுத்த மூங்கில்களே"

மூன்று பாடல் - ஒரு காட்சி

 

காரைக்குடி சுப்ரமணியபுரம் ஒன்பதாவது வீதியில் தன் மனைவியின் க்ம்பீரமாக நடந்து சென்ற கவியரசு கண்ணதாசன் என்றும் என் கண்களிலும் மனதிலும்  நிலைத்திருக்கிறார்.

கம்யூனிச இயக்கத்தின் நூற்றாண்டு நிறைவு பெறும் இந்நாளில் பொருத்தமாக

எல்லாரும் எல்லாமும் பெற வேண்டும்

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு

பரமசிவன் கழுத்திலிருந்து பாம்பு கேட்டது

அபூர்வ ராகங்களில் இருந்து

ஆ.வி முதலாளிக்கு சமர்ப்பணம்

இந்த வருடம் புத்தக விழாவில் வாங்கிய "சினிமா சந்தையில் 30 ஆண்டுகள்" என்ற கவியரசு கண்ணதாசன் அவர்களின் நூலில் விகடன் குழும நிறுவனர் திரு எஸ்.எஸ்.வாசன் அவர்களைப் பற்றி கவியரசு எழுதியிருந்ததை படித்தது நினைவுக்கு வந்தது. 

அதனை இன்றைய முதலாளி பா.சீனிவாசனுக்கு சமர்ப்பிக்கிறேன்.

இன்று மிகவும் பொருத்தமாய்

இந்தியாவில் கம்யூனிச இயக்கத்தின் நூற்றாண்டு விழா தொடக்கம்.

கவியரசு கண்ணதாசனின் நினைவு நாளும் கூட.

இந்தப் பாடலை இன்று பகிர்வது மிகவும் பொருத்தமானது அல்லவா !

எம்.எஸ்.வி, கண்ணதாசன் மே, மே

கீழேயுள்ள செய்தியை நீண்ட நாட்கள் முன்பாகவே இயக்குனர் திரு ஏ.சி.திருலோக்கசந்தர் அவர்களின் கட்டுரைத் தொடரில் படித்தது நினைவில் உள்ளது.

1975-ல் வெளியான நடிகர் திலகத்தின் 175வது படமான " அவன் தான் மனிதன்" திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற பாடல்.

இப்பாடல் குறித்த சுவாரஸ்ய நிகழ்வொன்று உண்டு. இப்படத்தில் அனைத்து பாடல்களும் தயாராகி விட்ட நிலையில் முழுக்க சிங்கப்பூரில் படமாக்க வேண்டிய இப்பாடலை கவிஞர் கண்ணதாசன் எழுதி தரவில்லை. மே மாதம் படப்பிடிப்பிற்கு தயாரான நிலையில் மெல்லிசை மன்னர் MSV கவிஞரை பார்க்கும் போதெல்லாம் அண்ணே மே மாதம் ! மே ! மே ! என்று நச்சரித்து வந்தார்.

கவிஞர் கடுப்பாகி என்னடா விச்சு எப்ப பார்த்தாலும்  மே! மே! னு ஆடு மாதிரி கத்திக்கிட்டு இருக்க. நீ மே தான கேட்ட இந்தா போட்டுக்கோ பல மே என்று பாடலின் ஒவ்வொரு வரியும் மே என்று முடியும் மாதிரி எழுதினார் கவிஞர்.

இது மே மாதம் இல்லையா அதற்கான பாடல் இந்த பாடலில் அனைத்து வரிகளும் மே மே என்று முடியும்!

பாடலின் காணொளி இணைப்பு  இங்கே உள்ளது

இப்போது இன்னொரு தகவல் உலா வருகிறது.

கர்ணன் திரைப்படத்தின் அனைத்து பாடல்களுமே சிறப்பானது. அதிலே மிகவும் இனிமையானது “இரவும் நிலவும் மலரட்டுமே!”

அந்த பாடல் உருவானது பற்றி இப்போது உலவும் தகவல் கீழே

அந்த பாடல் கம்போஸிங்கிற்காக மெல்லிசை மன்னர் கவியரசரை அழைத்துள்ளார். இன்று மே தினம். எனக்கு விடுமுறை நாள் வர முடியாது என்று மறுத்துள்ளார். எம்.எஸ்.வி விடவில்லை. கவிஞரின் வீட்டிற்கே சென்று அடம் பிடித்து அவரை அழைத்துச் சென்றுள்ளார். மே தின விடுமுறையை கெடுத்து விட்டாயே என்று சொல்லி விட்டு ஒவ்வொரு வரியும் “மே” யில் முடிவது போல எழுதிக் கொடுத்து விட்டார்.

இத்தகவல் உண்மையா என்று சொல்ல இருவரும் இல்லை. கர்ணன் திரைப்படத்தின் அனைத்து பாடல்களுமே பெங்களூரில் ஒரு விடுதியில் தங்கி ஒரு வார காலத்தில் எழுதப்பட்டது என்றும் படித்துள்ளேன். அத்தகவல் உண்மையாயிருக்கும் பட்சத்தில்  மேதினத்தன்று  எழுதப்பட்டது என்பது தவறு.

எது எப்படி இருந்தால் என்ன?

அந்த இனிமையான பாடலை இன்னொரு முறை கேளுங்களேன்.

காணொளி இணைப்பு  இங்கே உள்ளது