Friday, January 17, 2020

எஞ்சியிருக்கும் ரத்தமும் சதையும் . . .



மறைந்த மகத்தான தலைவர் தோழர் வி.பி.சிந்தன் என்றால் எனக்கு உடனடியாக நினைவுக்கு வருவது

அவர் கத்திக்குத்தால் இறக்கும் நிலைக்குச் சென்று, தீவிரமான மருத்துவ சிகிச்சைக்குப் பிறகு தேறி மருத்துவமனையிலிருந்து டிஸ்சார்ஜ் ஆகி வெளியே வருகையில் அங்கே கூடியிருந்த நூற்றுக்கணக்கான தோழர்களைப் பார்த்து

"எஞ்சியிருக்கும் ரத்தமும் சதையும் தொழிலாளி வர்க்கத்திற்குத்தான்"

என்று கூறியதுதான்.

தோழர் வி.பி.சிந்தன் நினைவு சொற்பொழிவில் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மூத்த தலைவர் தோழர் வே.மீனாட்சி சுந்தரம் அவர்கள் ஆற்றிய உரையினை கீழே பகிர்ந்து கொண்டுள்ளேன். 

அவசியம் முழுமையாக படியுங்கள்

தமிழ் மண்ணில் கம்யூனிசத்தை விதைத்த முன்னோடிகளில் ஒருவரான வி.பி.சிந்தனைப் பற்றி பேச வாய்ப்பு கொடுத்த, சமூக விஞ்ஞான கழகத்திற்கு, எனது நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். அவரைப் பற்றி என்னை விட சிறப்பாகப் பேசுபவர்கள் பலர் இருக்கும் போது, என்னைப் பேச அழைத்து இருப்பது, எனது தகுதிக்கு மீறிய பெருமையாகக் கருதுகிறேன்.

சிந்தனைப் பற்றி கூறுவதற்கு முன்பு, கம்யூனிச முன்னோடிகளைப் பற்றி, ஒரு சில வார்த்தைகள் கூற வேண்டியுள்ளது.

‘வி.பி.சி., பி.ராமமூர்த்தி, சீனிவாசராவ், எம்.ஆர்.வெங்கட்ராமன், ஏ.பாலசுப்பிரமணின், ஏ.நல்லசிவன், பி.ராமச்சந்திரன் போன்ற தமிழகத்தின் சுதந்திர போராட்ட காலத்துக் கம்யூனிஸ்ட் முன்னோடிகளை நாம் ஏன் நினைவில் கொள்ள வேண்டும், அவர்களை நினைவு கூர்வதால் என்ன பலன்?’ என்று சிலர் கேட்கலாம். என்னைப் பொருத்த வரை, இத்தருணத்தில் புரட்சிக் கவிஞர் விளாதிமிர் மாயக்கோவஸ்கி சொன்னதையே, திரும்ப கூற விரும்புகிறேன். அவர், ‘I go to lenin to clean off mine to sail on with revolution’ என்றார். அதாவது, “என்னைத் தூய்மைப் படுத்திக் கொண்டு, புரட்சியோடு பயணிக்க, நான் லெனினை நாடுகிறேன்,” என்றார்.

அதுபோல என்னைப் போன்றவர்கள், இளமையில் ஆர்வத்தோடு ஏற்ற, புரட்சிகர லட்சியத்தைக் கடைசி வரை பற்றி நிற்கவும், தோல்வியால் மனதில் திரளும் சோர்வையும் அழுக்கையும் போக்கவும், எனது இந்த முன்னோடிகளின் நினைவுகளை நாடுகிறோம்.

இவர்களை நினைவு கூற, இவர்கள் என்ன சாதித்தார்கள் எனச் சிலர் கேட்கலாம். இது மார்க்சும், ஏங்கெல்ஸிம் என்னச் சாதித்தார்கள் என்று கேட்பதைப் போல் கொச்சையான கேள்விதான்… மார்க்ஸ் மற்றும் எங்கெல்ஸ் போன்ற மார்க்சிய ஆசான்களைக் கூட, அவர்களது மறைவுக்குப் பிறகுதான் உலகம் முழுமையாகப் புரிந்து கொண்டது. அதுபோலவே நமது தமிழக மார்க்சிய ஆசான்களை, இன்னும் முழுமையாக, நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டி உள்ளது.

இந்த முன்னோடிகள்தான் சோசலிசத்தை லட்சியமாகக் கொண்டு அரசியலிலும் பொதுவாழ்விலும் இங்கு ஈடுபட்டனர். அரசியலில் புதிய கலாச்சாரத்திற்கு வித்திட்டனர். விடுதலைப் போராட்ட காலத்தில், அரசின் ஆயுதப்படை, காவல்துறை ஆகியவற்றின் தாக்குதலில் இருந்து தப்ப, தற்காப்பு உத்திகளை மக்கள் கற்க வழிவகுத்தனர். விடுதலைக்குப் பிறகு, பூர்ஷ்வாவின் தந்திர அரசியலுக்கு மாற்றாக, மானுட பாசத்தையும், மக்களின் ஒழுங்கமைந்த இயக்கத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட அரசியல் கலாச்சாரத்தைப் புகுத்தி, வாழ்ந்து காட்டினர். நாடாளுமன்றத்தையும், சட்டமன்றத்தையும், ஜனநாயகத்தை மேன்மைப்படுத்தும் போர்முனையாக மாற்றினர். பாட்டாளி வர்க்கத்தை அரசியலில் ஈடுபட தூண்டினர். புரட்சிகர சித்தாந்தத்தை கற்க வழிவகுத்தனர். சமூகத்தின் உழைப்புச் சக்தி வீணாக போகாமல், மானுட ஆக்கத்திற்குப் பயன்பட பொருத்தமான விவசாய தொழில்நுட்பங்களை, மக்கள் கண்காணிப்புடன் உருவாக்க, திறந்த மனதோடு போராடினர். அவர்கள் வகுத்த பாதையில்தான், புரட்சி பீடுநடையைப் போடமுடியும் என்பதைக் காலம் சீக்கிரம் உணர்த்தும்.

இந்த முன்னோடிகளின் வாழ்க்கையில் இருந்து, பொதுவான இரண்டு அம்சங்களை மட்டுமே நேரம் கருதி சுருக்கமாகக் கூற விரும்புகிறேன். முதலாவது அவர்களது Simplicity. அதாவது எளிமை. இரண்டாவது அவர்கள் வருந்திப் பெற்ற மனஅழகு.

நான் குறிப்பிடும் எளிமை காந்திய எளிமையல்ல, லெனினிய எளிமை. காந்திய எளிமை கதராடையோடு நின்று விடும். மக்களுக்கும், அந்தக் கதராடை கோமகனுக்கும் உள்ள இடைவெளி அதிகம். கதராடைக்குள் இருப்பது காந்தியவாதியா அல்லது கிரிமினலா என்பதை மக்களால் அறிந்து கொள்ளவே முடியாது. ஆனால் லெனினிய எளிமையோ, மக்களோடு நெருக்கத்தைக் கொண்டு வரும். நடைமுறைகளை வெளிப்படையாக வைத்திருக்கும்.

நான் குறிப்பிடும் மனஅழகு, இங்கே அழகு என்று பிறர் பாராட்டும் ஒன்று என்ற அர்த்தத்தில் புரிந்து கொள்வது சரியல்ல. இதை மக்கள் புழங்கும் வார்த்தைகளில் சொல்ல வேண்டுமானால், ‘நல்ல மனது’ என்று சொல்லலாம். மனஅழகு அல்லது நல்ல மனது என்பது உடல்அழகு போல இயற்கையிலேயே வாய்த்து விடாது. குழந்தைப் பருவத்திற்குப் பிறகு அழகிய மனதை அல்லது நல்ல மனதைப் பெறுவதற்குப் பயிற்சி தேவை. நாம் அக்கறை காட்டுகிற உடல்அழகை ஓரளவுக்குதான், நாம் மேன்மைப் படுத்த முடியும். ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகள் அக்கறைப் படுகிற மனஅழகை, எல்லை வகுக்க முடியாத அளவுக்கு மேன்மைப் படுத்திக் கொண்டே போகலாம். யார் வேண்டுமானாலும் மனசுத்தியான பயிற்சியின் மூலம் அதைப் பெற முடியும்.

விமர்சனம்=சுயவிமர்சனம் என்ற கருவியைப் பயன்படுத்தி மனஅழகை மேன்மைப் படுத்துவது கம்யூனிஸ்டுகளின் இயல்பு. இது தோழமை உணர்வு கலந்த கூட்டு முயற்சியினாலும், தனிநபர் பயிற்சியினாலும் அடைய கூடியது. விமர்சனங்களைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ள, மனப்பக்குவம் தேவைப்படுகிறது. பிறரோடு உறவாடுகிற போதும், வாதிக்கிற பொழுதும், மனது எந்தப்பக்கம் செல்கிறது, மனது எப்படி உணர்கிறது என்பதைப் பொறுத்தே மனஅழகை மேன்மைப் படுத்த இயலும். தகவல்களைத் தேடவும், அவைகளிலிருந்த உண்மையைத் தேடவும், தவறுகளைத் திருத்தவும் மனது தயாராகும் போதுதான், மனம், அழகைப் பெறுகிறது. நிலவரங்களை ஆய்வு செய்யாமல், கண்ணை மூடிக் கொண்டு, உளறுவாயாக ஆவதை, இந்த மனஅழகு தடுத்து விடுகிறது. நுணங்கிய கேள்வியரல்லார் வணங்கிய வாயினர் ஆதல் அரிது என்பதால், மனம் தேடுவதிலும், கண்டுக் கேட்பதிலும், நாட்டம் கொண்டு விழைகிறது.

அப்படிப்பட்ட எளிமையும் மனஅழகும் தோழர் வி.பி.சிந்தனுக்கு இருந்தது. இந்த இரண்டும் இயற்கையாகவே அவருக்கு வாய்த்ததல்ல. சகதோழர்களின் தோழமை உறவாலும், தீவிர மனபயிற்சியாலும் அவர் அதைப் பெற்றார். அடுத்தவர் மனதில் இடம் பிடிக்க, இந்த அழகிய மனது அவருக்குப் பெரிதும் உதவியது.

வி.பி.சி என்று எங்களால் அன்போடு அழைக்கப்படுகிறத வி.பி.சிந்தன் அவதார புருசரல்ல. அவர் சாமான்யர்களில் ஒருவராக வழ்ந்தவர். உங்களுக்கும் எனக்கும் இருக்கிற பலவீனங்களும், விருப்பு வெறுப்புகளும் அவருக்கும் இருந்தன. கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் சேர்ந்ததால், எளிமையும் அழகிய மனதும் கொண்ட அரசியல் தொண்டராக அவர் உயர்ந்தார். இறுதி மூச்சு உள்ள வரை, மக்களுக்குச் சேவை செய்யும் அரசியல் தொண்டனாகவே மகிழ்வுடன் வாழ்ந்தார். அவரது நெருக்கம் எங்களை உற்சாகப் படுத்தியது.

விடுதலைப் போராட்டக் காலத்தில், மார்க்சிய கருத்துகளை விதைக்கும் அரசியல் தொண்டனாக அவர் கால் பதிக்காத இடமே தமிழகத்தில் இல்லை. எல்லா தரப்பு மக்களிடையேயும் தொடர்பு கொள்ள வேண்டும் என்பதில் அவர் ஆர்வம் காட்டினார். பாரதிதாசனுடன் அவருக்கு இருந்த நெருக்கம், சிண்டன் என்று அவருக்கு இருந்த மலையாளப் பெயரை சிந்தன் என்று மாற்றிக் கொள்ள தூண்டியது. நண்பர் எம் ஆர் ராதா, சிறைவாசத்தின் போது அவரது நண்பரானார். கத்திகுத்துப் பட்டு சென்னை ஸ்டான்லி மருத்துவமனையில் அவர் சிகிச்சைப் பெற்று போது, எம். ஆர்.ராதா அவரை நலன் விசாரிக்க மருத்துவமனைக்கு வந்தார். அப்போது அவர் வேடிக்கையாக, “யோவ்!! நீர் கத்திக்குத்துக்குப் பலியாகி இருந்தால், தமிழகமே உன் கட்சி பின்னர் வந்து, உனது லட்சியத்தை நிறைவேற்றி இருந்திருப்பார்கள்,” என்றாராம். சிந்தனுக்கும் அவருக்கும் இருந்த மிகுந்த நெருக்கத்தினால், அவர் அப்படிச் சொன்னார் என்று இதை விளங்கிக் கொள்ள வேண்டியதில்லை.

சிந்தன் துப்புரவு தொழிலாளர்களின் விட்டிற்குச் சென்று குடும்பநலன் விசாரிப்பார். அவர்கள் வீட்டில் கேட்டு வாங்கிச் சாப்பிடுவார். அதே போல் அரண்மனைக்கு ராஜா சர் முத்தையா செட்டியாராலும் அழைக்கப் படுவார். அங்கும் கட்சியின் லட்சியத்தை விளக்கிப் பேசுவார். முத்தையா செட்டியார் விருந்தோம்பலில் நாட்டம் உள்ளவர். விருந்து படைப்பதற்கு அவர் ஒரு பட்டியலே வைத்திருந்தார். அந்தப் பட்டியலில் பிரபல விஞ்ஞானிகள் இலக்கிய வித்தகர்கள் அரசியல் தலைவர்கள் என பலரது பெயர் இடம் பெற்றிருக்கும். அப்பட்டியலில் அவர் சிந்தனின் பெயரையும் வைத்திருந்தார். சென்னை நகரிலுள்ள பிரபலமான மருத்துவர்கள், வழக்கறிஞர்கள், பேராசிரியர்கள், அதிகாரிகள் என அனைவரிடமும் அரசியல் தத்துவ சமூகப் பிரசினைகளை விவாதிக்கிற அளவுக்கு, சிந்தன் நெருக்கத்துடன் இருந்தார்.

கல்லூரி விடுதிகளுக்குச் சென்று மாணவர்களுடன் அளவாளவுவது சிந்தனின் வழக்கம். அன்றைய முதலமைச்சர் மு.கருணாநிதி வி.பி.சி.யை பகலிலே மார்க்சிஸ்ட் என்றும், இரவில் மாணவர்களை வன்முறைக்குத் தூண்டும் நக்ஸலைட் என்றும் அவதூறு செய்தார். உண்மையில் வி.பி.சி. வன்முறையையோ, தனிநபர் சாகத்தையோ நம்புபவர் அல்ல. இந்த இடத்தில், எனது அனுபவம் ஒன்றை வாக்குமூலமாகச் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.

சிந்தன் இரவு மாணவர்கள் விடுதிகளுக்குச் செல்லும் போது, நானும் கூடச் சென்றிருக்கிறேன். ஒருமுறை விக்டோரியா ஹாஸ்டலில் மாணவர்களுடன் நாங்கள் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது ஒரு மாணவன், கொடூரமான நிலப்பிரபுக்களுக்கும் காவல்துறையினருக்கும் பாடம் கற்பிக்க தனிநபர் பயங்கரவாதம்தான் பொருத்தமானதுதான் என்றார். அது மக்களின் பயத்தைப் போக்க அவசியமானது என அந்த மாணவர் வாதிட்டார். மக்களின் ஒருங்கிணைந்த இயக்கத்தின் மூலமே புரட்சி பூக்கும் என்று விளக்கிய வி.பி.சி., அக்டோபர் புரட்சியை எடுத்துக் காட்டியும், 1848ல் ஐரோப்பாவில் நடந்த எழுச்சிக்குப் பிறகு கொடுமைகள் நர்த்தனம் ஆடிய போது கிட்டிய மார்க்ஸின் படிப்பினைகளுடன் எடுத்துக்காட்டியும், நமது தெலங்கானா அனுபவங்களையும் விளக்கிப் பேசியும், தனிநபர் பயங்கரவாதம் உதவாது என விவரித்தார். அந்த அறையில் ஏழெட்டு மாணவர்களே இருந்தனர். உரையாடல் சுவாரசியமாக போனதால், நேரம் போனதே தெரியவில்லை. இரவு மணி 12 ஆகிவிட்டது. ஒருவழியாக வாதத்தை முடித்து விட்டு ஹாஸ்டலை விட்டு வெளியேறினோம்.

அவர் வீடு சாந்தோமில் இருந்தது. எனது வீடோ சிந்தாரிப்பேட்டையில் இருந்தது. தனியே நடந்தே வீடு சென்றோம். சில வாரங்கள் கடந்து, மீண்டும் மாணவர்களைச் சந்திக்கச் சென்ற போது, சிந்தனோடு வாதிட்ட மாணவரைக் காணவில்லை. விசாரித்த போது, அவர் அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்து மாணவர் என்பதும், நக்சலிசம் என்ற தொற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டவர் என்றும் தெரிந்தது. அச்சந்திப்புக்குப் பிறகு, அந்த மாணவர் இந்த மாணவ விடுதி மாணவர்களைத் தொடர்பு கொள்வதில்லை என்று அங்கிருந்த மாணவர்கள் தெரிவித்தார்கள்.

அந்த மாணவர் வேறு யாருமில்லை. கடலூர் மாவட்டத்தில், ஒரு முந்திரி தோட்டத்தில், கைக்குண்டு தயாரிக்கும் போது ஏற்பட்ட விபத்தில் உயிர் இழந்த பொறியியல் கல்லூரி மாணவர் கணேசன் ஆவார். விசயம் தெரிந்த வி.பி.சி., மிகவும் வருந்தினார். தன்னால் லட்சியப் பிடிப்பு கொண்ட ஒரு மாணவனைச் சரியான திசைக்குக் கொண்டு வர முடியவில்லையே என்று மிகவும் வருந்தினார். அவனோடு தொடர்பு கொண்ட மாணவர்கள் அவனைப் பின்பற்றி தவறான பாதையில் சென்று விடாமல் தடுத்தே நமக்குக் கிடைத்த வெற்றியென சந்தோசப்படுங்கள் என்று நாங்கள் கூறியதை, அவர் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. இந்த மாதிரியான வெற்றி எனக்குத் தேவையில்லை, இதில் அந்த மாணவனைச் சரியான திசைக்கு வழிநடத்திக் கொண்டு செல்வதில் நான் அடைந்த தோல்விதான் எனக்குப் பாடம் என்றார். இதுதான் அவரது மனஅழகு.

1970களில் சென்னையில் நடந்த தொழிலாளர்களது ஒன்றுபட்ட போராட்டத்தைப் பார்த்து அப்போது ஆட்சியில் இருந்த முதலமைச்சர் கருணாநிதி பதைத்துப் போனார். தனது இரும்புக் கரத்தின் மூலம், வி.பி.சிந்தன், பரமேஸ்வரன் (சென்னை மாவட்ட மார்க்ஸிஸ்ட் கட்சியின் செயலாளர்) ஹரிபட், குசேலர் ஆகியோரைக் கைது செய்து, தடுப்புக்காவல் சட்டத்தின் கீழ், தனிமைச் சிறையில் அடைத்து வைத்திருந்தார். ஆவடி குளோதிங் ஆலைத் தொழிலாளர்களின் போராட்டத்தை ஆதரித்து ஆவடியில் நடந்த கூட்டத்தை, காவல்துறை தடியடி மூலம் கலைத்தது. அப்போது அங்கு ஒரு வீட்டில் இருந்த வி.பி.சிந்தனையையும், குசேலரையும், எலும்பு முறிய அடித்துத் துவைத்து, மருத்துமனையில் படுக்க வைத்தது அன்றைய காவல் துறை. அந்தத் தாக்குதலில் இருந்து அதிசயமாக இருவரும் உயிர் பிழைத்து வந்தனர்.

கடைசியாக மூலக்கடை சந்திப்பில், வி.பி.சிந்தன் பயணித்த பேருந்து நிறுத்தப்பட்டு, முதலாளிகளின் அரவணைப்பில் இருந்த தி.மு.க.வின் கத்தி அவரது உயிரைக் குடிக்க, அவரது மார்புக்கூட்டுக்குள் பாய்ச்சப்பட்டது. ஆனால் ஸ்டான்லி மருத்துவமனையில் பணியாற்றிய மருத்துவர் உமாபதியின் கத்தி தி.மு.க.வின் கத்திக்குத்தில் பாதிக்கப்பட்ட சிந்தனின் உயிரைக் காப்பாற்றியது.

எங்கு விவசாயிகளும், தொழிலாளர்களும் சங்கமாக திரள்கிறார்களோ, அங்கெல்லாம் வி.பி.சிந்தன் தோன்றி விடுவார். அவர்களின் ஆதங்கங்களைக் காது கொடுத்துக் கேட்பார். அவர்களில் ஒருவராகி விடுவார். அவரது சிறப்பு என்பதே, தொழிலாளர்களை கட்சி வேறுபாடுகளை மறந்து, விருப்பு வெறுப்புகளைத் தாண்டி, வர்க்க உணர்வுடன் பிரசினையைப் பார்க்க வைப்பதுதான். ஒரு தொழிலுக்கு ஒரு சங்கம் என்றாலும், தொழிலாளர்கள் பல கோஷ்டிகளாக பிரிந்து கிடப்பது நாம் அறிந்ததே. இந்தப் பிரிவினைதான் வர்க்க ஒற்றுமைக்கு வேட்டு வைத்து விடுகிறது. சங்கப் பொதுக்குழுவைக் கூட்டி, வேறுபாடுகளையும், மாற்று முடிவுகைளையும் வாதித்து முடிவெடுக்கும் நிலை இன்று கூட ஏற்படவில்லை. பொதுக்குழுவைக் கூட்டினால் அடிதடியில் முடியும். ஒரு கோஷ்டியின் ஆதரவோடு தலைவராக வந்தவரை, எதிர் அணியினர் விரட்டி அடிப்பது இன்றும் தொடர்கதையாக நடக்கதான் செய்கிறது. சிந்தன் இந்த நிலைக்கண்டு வருந்துவார். ஆத்திரப்படும் தொழிலார்களின் கோபத்தை மட்டுப்படுத்த வர்க்க சமரசம் பேச தலைவர்கள் ஆளாகும் போது, நாங்கள் அதைக் கண்டு நகைப்போம். சிந்தன் எங்களைக் கண்டிப்பார். தொழிலாளர்களின் ஆத்திரம் முதலாளிகளின் கையில் கிடைத்த கத்தி என்பார்.

இந்தப் பிரசினைகளுக்கு, மார்க்சியவாதியான வி.பி.சிந்தன், தான் கற்ற மார்க்சிய தத்துவப்படி, தீர்வைத் தேடினார். கோஷ்டியாகச் செயற்படுவதற்கு, தொழிலாளர்களைக் குற்றம் சாட்டுவது சரியல்ல என்பதை உணர்ந்தார். வெளியே இருக்கும் அரசியல் தலைவர்கள், போட்டி தொழிற்சங்கத் தலைவர்கள், நிர்வாகம் ஆகியவர்களே வர்க்க ஒற்றுமை கட்டப்படாததற்குச் சூத்ரதாரிகள். இவர்களில் நிர்வாகத்தைத் தவிர மற்றவர்களை விமர்சிப்பதால், வர்க்க ஒற்றுமையைக் கட்டி விட முடியாது. வி.பி.சி வர்க்க ஒற்றுமைக்கு இடையூறாக இருப்பதை நீக்கி அனைவரையும் ஒரே மேடையில் ஏற்றுவதற்கு இரவுபகலாய் உழைத்தவர். அவர் மற்றவர்களைப் போல, தன்னை முன்நிறுத்த ஒரு போதும் முனைய மாட்டார்.

இதற்காகவே அவர் மெட்ராஸ் டிரேட் யூனியன் கவுன்சில் என்ற அமைப்பை உருவாக்கினார். இதற்குக் கன்வீனராக இந்திய ஆயில் தொழிற்சங்கத்தின் செயலாளர் டி.எஸ்.ஆர் என்றழைக்கப்படும் டி.எஸ்.ரெங்கராஜன் ஆனார். இவ்வமைப்பு காப்பீடு, வங்கி, அரசு போக்குவரத்து, மின்சார மற்றும் துறைமுகத் தொழிற்சங்கங்களின் முன்னோடிகளைக் கொண்ட அமைப்பாக பரிணமித்தது. இந்த அமைப்பின் நோக்கம் வர்க்க ஒற்றுமை.

இந்த அமைப்பு நடத்தும் கூட்டங்களில், தி.மு.க.வைத் தவிர மற்ற அனைத்துத் அரசியல் கட்சித் தலைவர்களும் பங்கு பெற்றனர். கன்வீனராக இருந்த டி.எஸ்.ஆர். திறமையாகச் செயற்பட்டு, அனைத்துத் தவலைவர்களையும் அனைத்து வேறுபாட்டையும் மறந்து ஒன்றாக நிற்க வைத்தார். அவர் வி.பி.சி.யிடம் ஆலோசனைப் பெற்று நடப்பதை, வெளியே காட்டிக் கொள்ள மாட்டார். அவரது தொண்டும், மெட்ராஸ் டிரேட் யூனியன் கவுன்சில் என்ற அமைப்பும் இல்லை என்றால், எம்.ஆர்.எப்., சிம்சன், ஆவடி குளோதிங் ஆலை, டி.வி.எஸ். போராட்டங்களில் வர்க்க ஒற்றுமையைக் கட்டியிருந்திருக்க முடியாது. அரசும், முதலாளிகளும், தொழிலாளர்களை வஞ்சிப்பதைத் தடுத்திருந்திருக்க முடியாது.

தொழிற்சங்கப் பேரவையைச் சுமுகமாக நடத்த, கோஷ்டி தலைவரகளை அடையாளம் காண்பது முக்கியம். அதற்கான விபரங்களைச் சேகரிக்க, சிந்தன் நேரடியாக தொழிலாளர்களின் வீட்டிற்கே சென்று விடுவார். கோஷ்டி போக்கின் வேர்களை அறிந்து அதைக் களைய சிரத்தை எடுத்துக் கொண்டுச் செயற்படுவார். வர்க்க ஒற்றுமையைக் கட்டப் பாடுபடுவது என்பது புலி வாலைப் பிடித்த கதை என்பார். எனெனில் புலியைக் கட்டுக்குள்ளும் கொண்டு வர முடியாது, புலியைச் சும்மாவும் விட்டு விட முடியாது.

இந்தப் புலி வாலைப் பிடித்தப் போராட்டத்தில், அவரது சொல்லும் செயலும் விஞ்ஞான அடிப்படையில் இருந்தது. மார்க்சிய சிந்தாந்தப் பிடிப்புடன் இருந்தது. அதுதான் அவரது எளிமைக்கும், அழகியமனதுக்கும் வழிவகுத்தது. அதுதான் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியையும் எளிமையாகவும் அழகிய மனத்துடன் போராட்டத்தில் நிற்க வைத்தது. இதுவே அவரை மகிழ்ச்சியாக வாழ வைத்ததுடன், பிறரையும் மகிழ்விக்க வைத்தது.

விரும்பினால், நீங்களும் சிந்தனாகலாம். அதற்குத் தேவை எளிமையும், அழகிய மனதும்தான். அதைப் பயிற்சியினால் அடைய முடியும்.

வணக்கம்.

Thursday, January 16, 2020

சுனாசாமி எனும் அறிவாளி

உலகின் தலைசிறந்த புரோக்கரான சுப்ரமணிய சாமி உதிர்த்த அதிமேதாவித்தனமான ஆலோசனை தொடர்பாக சில கேள்விகள் கீழே உள்ள படத்தில்..

750 ஸ்பேர் பார்ட்ஸில் ஓடாத வண்டி இந்த எலுமிச்ச பழத்தாலயாடா ஓடப் போகுது மொமெண்ட் இது.


இத்தனை நாள் ஏண்டா சொல்லலை?



தமிழ்நாடு பாஜக தன் ட்விட்டர் பக்கத்தில் அளந்து விட்டிருக்கிற கட்டுக்கதை கீழே உள்ளது.



எந்த வித மத அடையாளமும் இல்லாத மக்களின் திருவிழா பொங்கல் என்று பேசுவது இந்த கயவர்களுக்கு பொறுக்கவில்லை.

உடனடியாக புதிதாக ஒரு கட்டுக்கதை ஒன்றை கண்டு பிடித்து விட்டார்கள். இப்போதுதான் துக்ளக் படித்தார்கள் போல. ..

இந்த கயவர்களுக்கு சில கேள்விகள்.

இந்த கட்டுக்கதையை ஏண்டா இத்தனை நாளா சொல்லலை?  இப்போதான் ரூம் போட்டு யோசிச்சீங்களா?

சிவனோட சண்டை போட்டா, அதுக்கு எதுக்குடா நந்தியோட அம்சத்தோட சண்டை போடனும்? சிவனுக்குன்னு எந்த அடையாளமோ அம்சமோ கிடையாதா?

சிவன் அர்ஜூனன் சண்டைன்னா ஏண்டா மற்ற மாநிலத்தில ஜல்லிக்கட்டு நடக்கலை?

இவ்வளவு புனிதமான பண்டிகைன்னா அதை தடுக்க ஏண்டா ஆர்.எஸ்.எஸ் ஆளு பீடா ராதா ராஜன் முயற்சி எடுத்தாங்க?

பிகு: வெங்காய நாயுடு கழட்டிப்போட்ட காவி உடையை மீண்டும் வலுக்கட்டாயமாக திருவள்ளுவருக்கு அணிவித்த இந்த கயவர்களுக்கு மரியாதை அவசியம் இல்லை என்பதால்தான் "டா" பயன்படுத்தியுள்ளேன்.


அப்சல் குரு குற்றச்சாட்டைக் கேட்டிருந்தால்



12 லட்ச ரூபாய்க்காக இரண்டு தீவிரவாதிகளை காஷ்மீரிலிருந்து டெல்லிக்கு கூட்டி வந்து மாட்டிக் கொண்ட போலீஸ் அதிகாரி தேவேந்தர்சிங்  ஒன்றும் புதிய குற்றவாளி அல்ல.

நாடாளுமன்ற தாக்குதல் வழக்கில் தூக்கு தண்டனை பெற்ற அப்சல் குரு இந்த அதிகாரி மீது குற்றச்சாட்டு வைத்திருக்கிறார்.

நாடாளுமன்றத் தாக்குதலில் கொல்லப்பட்ட தீவிரவாதிக்கு டெல்லியில் வீடு பார்த்து கொடுத்து தங்க வைத்ததுதான் அப்சல் குருவின் கழுத்திற்கு தூக்கு கயிறு வருவதற்கு காரணமாக இருந்தது.

இப்போது கைதான தேவேந்தர்சிங்கின் மிரட்டல் காரணமாகவே தான் அந்த தீவிரவாதிக்கு வீடு பார்த்துக் கொடுத்ததாகச் சொன்ன அப்சல் குருவின் குற்றச்சாட்டை காவல்துறையோ நீதிமன்றமோ கண்டு கொள்ளவே இல்லை.

மாறாக தேவேந்தர் சிங்கிற்கு ஜனாதிபதி விருது உள்ளிட்ட வீரப் பதக்கங்கள் கிடைத்தது. 

அன்று அப்சல் குருவின் குற்றச்சாட்டுக்களை ஆராய்ந்திருந்தால் காவல்துறைக்கு இன்றைய அசிங்கம் நிகழ்ந்திருக்காது. அப்சல் குரு கூட உயிர் பிழைத்திருக்கலாம்.

இப்போதாவது தேவேந்தர் சிங்கை ஒழுங்காக விசாரிக்க வேண்டும். அந்த கறுப்பாட்டின் பின்னணியில் உள்ள மற்ற கயவர்களையும் கண்டு பிடிக்க வேண்டும்.

மோடி அரசு செய்யுமா?

எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை.


Wednesday, January 15, 2020

நீங்க எல்லாம் அறிவாளியா ரஜனி?





துக்ளக் ஆண்டுவிழாவிற்கு ஒவ்வொரு வருடமும் வருகிற நீங்கள், வெங்கையா நாயுடு, எச்.ராசா, போன்றவர்களைப் பார்த்தால் அப்படி ஒன்றும் அறிவாளியாக தெரியவில்லையே ரஜனி?

உங்களின் இந்த அறிக்கை நிச்சயம் நீங்கள் அறிவாளி இல்லை என்பதை உறுதிப்படுத்தி விட்டதே!

அனைவருக்கும் வாழ்த்துக்கள்

அனைவருக்கும்

தமிழர் திருவிழா,
தைத்திங்கள்,
இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்.


இனி வரும் நாட்கள்
இனிமையாகவே அமையட்டும்.


Tuesday, January 14, 2020

அபிஜித் பானர்ஜியின் எச்சரிக்கையை மனதில் கொள்வோம்!


                                                                                               - தே.லட்சுமணன்



அடுத்த நடவடிக்கையாக, இந்தச் சட்டத்திருத்தத்தை எதிர்த்தவர்க ளெல்லாம் தேசத் துரோகிகள். ஆகவே இவர்கள் அனைவருக்கும் குடியுரிமை இல்லை என்று சட்டத் திருத்தம் கொண்டு வந்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. இதுதான் இந்துத்துவா பாசிசம்தான்.
“நமது கட்சி வெற்றி பெற்று ஆட்சியைப் பிடித்தால் தற்போதுள்ள பார்லிமென்டரி காபினெட் ஆட்சிமுறைக்கு பதிலாக அதிபர் ஆட்சியை முறையைக் கொண்டு வருவோம்.” 
- வாஜ்பாய் 14.01.1998 அன்று  மத்திய பிரதேசத்தில் பேசியது.
“பாரத் அமைப்பை பலப்படுத்துவோம். எப்படிப்பட்ட  நாடாக பலப்படுத்துவோம் என்றால், இந்து தர்மத்தை மையமாக வைத்து பலப்படுத்துவோம். சமஸ்கிருதத்தின் மூலம் பலப்படுத்துவோம். இந்து என்ற பெரும்பாலான வர்கள் எதைச் சொல்லுகிறார்களோ அதை அப்படியே பாரதத்தில் உள்ளவர்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.”
கே.ஆர்.மல்கானி எழுதிய ஆர்எஸ்எஸ் கதை
பாரதத் தாய் இந்தியாவின் மகள். மகள் எந்த மொழியைப் பேசுகிறார், எந்த மதத்தைப் பின்பற்று கிறார் எனப் பார்ப்பது இல்லை. எவ்வாறாயினும் அவர் இந்து என்று மட்டும் பார்க்கிறார்.
- ஆர்.எஸ்.எஸ் தலைவர் மோகன் பகவத்
மேற்குறிப்பிட்ட இந்திய நாட்டிற்கு, அரசியல் சாசனத்திற்கு எள்ளளவும் ஒத்துவராத கொள்கையின் அடிப்படையில்தான் மத்தியில் ஆட்சியில் உள்ள பாஜக அரசு அகந்தையோடு ஆட்சி நடத்தி வருகிறது. மாநில அரசுகளைக் கொஞ்சம்கூட மதிப்பதே இல்லை. அவைகளை முனிசிபாலிடி நிறுவனங்கள் போல் நடத்தி வருகிறது. நாடாளுமன்றதைக் கூட அவர்களின் கட்சி அலுவலகம் போலத்தான் நடத்தி வருகிறது. மாற்றுக் கட்சியினரின் கருத்துக்களை மருந்துக்குக் கூட மதிப்பதே இல்லை. தாங்கள் என்ன நினைக்கி றார்களோ அதையே விடாப் பிடியாய் நிலை நிறுத்து கிறார்கள். நிறைவேற்றுகிறார்கள். 
பசப்பல் பேச்சும் பாசிச நடப்பும்
காரணம், இவர்கள் எல்லாம் ஆர்.எஸ்.எஸ் கூட்டத்தை சேர்ந்தவர்கள். நாடாளுமன்றத்தில், ஜன நாயகத்தில் நம்பிக்கையே இல்லாதவர்கள். அதோடு, அவர்கள் “பெரும்பான்மைவாதம்”  எனும் நோய்க்கு ஆளாகி உள்ளவர்கள். அந்த நோய் பிடித்தவர்கள் எந்த நீதி, நியாயத்துக்கும் ஒத்துப்போகாதவர்கள். அதோடு இப்போது நாடாளுமன்றத்திலேயும் பெரும் பான்மை பெற்றுள்ளதால் இந்துத்துவா வாதத்திமிர் கொடி கட்டிப் பறக்கிறது. மத அடிப்படை வாதமும், பெரும்பான்மை வாதமும் சேர்ந்து விட்ட பிறகு சிறு பான்மையோர் மட்டுமல்ல, அவர்களின் சித்தாந்தத்து க்கு எதிராகக் கருத்துக் கொண்டோர் அனைவருமே பாரதத்திற்கு எதிரிகள்தான். அவர்களின் தேசிய வாதம் இயற்கையாகவே பலாத்காரம் கொண்டது. பிறர் மீது குற்றங்கள் சொல்லுவது மட்டுமல்ல. குறிவைத்து குண்டு வைக்கவும் தயங்காது. ஆனால் பரம சாதுக்கள் போல நடிப்பதிலும், பொய்களை அப்பட்ட மாக பேசுவதிலும் மகா வல்லவர்கள்.  உதாரணமாக மோடி, இந்த நாட்டின் பிரதம மந்திரி யான 2014ஆம் ஆண்டு சுதந்திர தினத்தன்று பசப்பிப் பேசிய வார்த்தைகளை நினைவு கூர்வது நன்று. “மதமோதல்களை, சாதிப் பூசல்களை ஒரு 10 ஆண்டுகள் தள்ளி வைப்போம். என் ஆட்சி அனை வரின் உடன்பாட்டுடன் செயல்படுவோமேயன்றி, வெறும் நாடாளுமன்ற பெரும்பான்மை என்ற அடிப்ப டையில் செயல்படாது” என்று கூறினார். 
உள்ளொன்று வைத்து வெளி ஒன்று பேசிய கபட நாடகமிது. இவரின் நடைமுறைக்கும், பேச்சுக்கும் ஏதேனும் சம்பந்தமுண்டா? இது தானே இட்லர் பாணி. பொது மக்களின் அபிப்பிராயம் என்பது வேறு ஒன்றுமல்ல, தொடர்ந்து பிரச்சாரத்தின் மூலமும், விளம்பரத்தின் மூலமும் பொது மக்களின் அபிப்ராயம் என்பதை நாம் உருவாக்கிட முடியும் என்றான் அவன். அதேமுறையில்தான் இந்தியாவிலேயும் தந்திரங்களை உருவாக்கி வெறும் பிரச்சாரத்தின் மூலம், விளம்பரத்தின் மூலம் மோடியை இந்திரன், சந்தி ரன், செயல் வீரன், ஆபத்பாந்தவன், அனாதரட்சகன் என்றெல்லாம் பலமான, வளமான பிரச்சாரங்கள் செய்யப்பட்டு அவர் பிரதம மந்திரியாக ஆக்கப்பட்டார். இதற்கு கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் கோடி கோடியாக பணத்தை வாரியிறைத்தன. இட்லருக்குக் கூட ஜெர்மானிய தொழில் அதிபர்கள் கோடி கோடியாக பணத்தைக் கொட்டினார்கள். இட்லருக்கு அவ்வளவு பணத்தை யார் கொடுக்கிறார்கள் என்று அன்று மர்ம மாகவே இருந்தது. இன்று இந்தியாவில் தேர்தல்  நன்கொடை பத்திர மர்மம்போல. எந்த கார்ப்பரேட்டு கள் எவ்வளவு கொடுத்தார்கள் என்று யாருக்குத் தெரியும்? பண பலம், விளம்பர பலம் மட்டுமல்ல, 16ஆவது நாடாளுமன்ற தேர்தலில் புல்வாமா பயங்கர வாதமும் புகுந்து கொண்டது. நாட்டின் பாதுகாப்பு மோடியின் கையில்தான் உள்ளது எனப் பேசப்பட்டது. நாட்டுப் பற்று, தேசப்பற்று என தேசியவாதம் பேசப் பட்டது. உடனே தடாலடியாக பதான்கோட் தாக்குதல் பெரிதாக ஊதப்பட்டது. அதனால் தேர்தல் காலத்தில் அவர்களுக்கு நல்ல அறுவடை.
திட்டித் தீர்ப்பது, பழிபோடுவது
இந்தச் சூழலில் பாஜக ஆட்சியின் அலங்கோ லத்தை எதிர்த்துப் பேசினாலோ, விமர்சனம் செய்தா லோ, அப்படிச் செய்கிறவர்கள் நாட்டுப் பற்றற்றவர் கள், தேசத்துரோகிகள், அந்நியர்களுக்கு உதவும் ஆள் காட்டிகள் என்று பலமாக திட்டித் தீர்த்தார்கள்.  இந்த விஷயத்திலும் இட்லர் இவர்களுக்குப் பயன் பட்டான். வீண் பழிபோடுவதில். நாயைக் கொல்ல வேண்டும் என்று நீ நினைத்தால் அது வெறிநாய் என்று பழி போட்டு கொன்றுவிடு என்றான். நம் நாட்டு பாஜகவினர் மற்றவர்களை தேச விரோதிகள் என்று பழி போட்டார்கள். இந்துத்துவா தேசியவாதம் வேலை செய்தது. 
பாஜக இரண்டாவது முறையும் வென்றதோடு, பெரும்பான்மை இடங்களில் வெற்றிபெற்று ஆட்சி அமைத்ததற்கு மேற்கூறியவை மட்டும்தானா காரணம்? அப்படி வாதிட்டால் நாம் சரித்திரத்தை தவறாக கணித்தவர்கள் ஆவோம். நம்மை நாம்  சுயவிமர்சனத்துக்கு உட்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். இந்துத்துவா கொள்கையை அடிப்படையாக வைத்து செயல்படும் பாஜக-வை, ஆர்.எஸ்.எஸ் வழி காட்டுதலோடு செயல்படும் அந்தக் கட்சியின் சூட்சு மத்தை, இந்தியாவில் உள்ள பல மாநிலக் கட்சிகள், அகில இந்திய கட்சியான காங்கிரஸ் உட்பட ஆழமாக பார்க்கத் தவறிவிட்டன. எல்லா கட்சிகளுக்கும் தன்நிலை வாதம்தான் தலைதூக்கி நின்றது. அந்தந்தக் கட்சிகள் சுயலாபம், அதிக தொகுதிகள் என்றுதான் பார்த்தன. அதிலும் சில கட்சிகள் பிரதம மந்திரி நாற்காலி மீதும் கண்ணாய் இருந்தன. கட்சிகளுக்கு இடையில் இருந்த மனமாச்சரியங்க ளையும் அந்த நேரத்தில் பார்த்தன.  பாஜக என்னும் பொது எதிரியை, இந்தியாவில் ஏற்பட இருக்கும் எதிர்கால ஆபத்துக்களைப் பார்க்கத் தவறின. தமிழ்நாடு மட்டும் இதற்கு விதிவிலக்காக இருந்தது. கைப்புண்ணுக்குக் கண்ணாடி எதற்கு என்பது போல, 16ஆவது நாடாளுமன்ற தேர்தலில் வாங்கிய வாக்குகள் தெற்றன விளக்குகின்றன. 
அட்டூழியங்களை எதிர்ப்பதில் ஒற்றுமை வேண்டாமா?
தேர்தலில் மட்டும்தான் கூட்டணி சேர்வதில் இந்தத் தவறுகள் நடந்துவிட்டன என்று சொல்லி முடிக்க முடியாது. பாஜக-வின் ஆட்சியில் நடைபெறுகின்ற ஜனநாய கத்துக்கு எதிராக நடைபெறுகின்ற அட்டூழியங்கள் எத்தனை, எத்தனை? அந்தப் பொது எதிரியை எதிர்ப்பதில் எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற்றுமை என்ன ஆனது?
மோடியின் பாஜக ஆட்சியின் தலைமை, புழக்கத்தில் இருந்த நாணயங்களை செல்லாது  என ஆணை பிறப்பித்தபோது இந்திய மக்களே அதிர்ந்து போனார்கள். அதனால் ஏற்பட்ட துயரங்கள், தொல்லைகள் எவ்வளவு? இந்த ஒன்று போதாதா? அனைத்துக் கட்சிகளும், வெகுஜன அமைப்புகளும் ஒன்றுகூடி இந்த ஆணை ரத்தானாலன்றி ஓய மாட்டோம் என ஒன்று திரண்டு போராடியிருந்தால், அரசை ஸ்தம்பிக்க வைத்திருந்தால், செயல்படாமல் வைத்திருந்தால், அதன்மூலம் நாணயம் செல்லாது என்ற ஆணையை ரத்து செய்ய வைத்திருந்தால், அந்தப் பொது எதிரி, அடுத்து ஜி.எஸ்.டி வரியைக் கொண்டு வந்திருக்குமா? ருசி கண்ட பூனை அடுத்துப் பாய்ந்தது. ஜி.எஸ்.டி வரியால் எவ்வளவு வேதனை? ஆனால் ருசி கண்ட பூனை காஷ்மீர் மாநிலத்தையே ஒழித்துவிட்டது. இந்த சர்வாதிகார உத்தரவு ரத்தாகும் வரை ஒரு மனிதனாக நின்று அரசை ஸ்தம்பிக்க வைத் தோமா? வெறும் கண்டனத் தீர்மானம், ஆர்ப்பாட்டம்.  இதைக் கண்டா இந்துத்துவா பாசிசம் பின் வாங்கும்?
இப்போது அந்தப் பொது எதிரி, ருசி கண்ட எதிரி, ஆட்டைக் கடித்து, மாட்டைக் கடித்து, இப்போது மனித ரத்தத்தைக் குடிக்கத் துவங்கிவிட்டது. ஒரு கை பார்த்து விடலாம் என்ற தைரியத்தோடு அரசியல் சட்டத்துக்கு எதிராக, குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் (CAA), தேசிய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு (NPR), தேசிய குடி மக்கள் பதிவேடு (NRC) எனப்படும் திரிசூலாயுதத்தை எடுத்துக் கொண்டு தாக்க வருகிறது. நாம் இங்கே பார்க்க வேண்டியது மக்களை மதத்தால் பிரிக்கும் இந்த வஞ்சகத்தை எதிர்த்து எழுந்துள்ள போராட்டங்க ளை சரிந்துவிடாமல் காக்க என்ன செய்யப் போகி றோம் என்பதுதான் கேள்வி. 
பொது எதிரி யார்?  யாருக்குப் பொது எதிரி?
பாஜக வழக்கப்படி தவறான பொய்களை அள்ளி வீசிக் கொண்டே, மறுபுறும் எதிர்ப்புகளை அடக்கு முறை மூலம் ஒடுக்கப் பார்க்கிறது. இந்த போராட்டங்கள் வெகுநாட்கள் நீடிக்காது என கணக்குப் போடுகிறது. இந்த பொது எதிரி யாருக்கு எதிரி, எதற்கு எதிரி? மதச்சார்பற்ற கொள்கைக்கு, மதநல்லிணக் கத்துக்கு, வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காணும் மாண்புக ளுக்கு, சமத்துவக் கல்விக்கு, இடஒதுக்கீடு உரி மைக்கு, பெண்ணுரிமைக்கு, சாதிய, சனாதன ஒழிப்பு க்கு, சுயமரியாதைக்கு, சமதர்ம தத்துவத்துக்கு, மாநில சுயாட்சிக்கு, மொழிவாரி மாநிலங்களுக்கு, பொதுத்துறைகளைக் காப்பதற்கு, தொழிலாளர்கள் சட்டத்தை மேன்மைப் படுத்துவதற்கு, விவசாயிகளை கௌரவத்தோடு வாழ விடுவதற்கு, அரசு ஊழியர்க ளுக்கு வேலைநிறுத்த உரிமையை வழங்குவதற்கு, மலைவாழ் மக்களை நிம்மதியாய் வாழ விடுவதற்கு, பழைய பென்ஷன் முறையைக் கொண்டு வருவதற்கு எதிரான ஆட்சிதான் பாஜக ஆட்சி. ஆக இந்தியாவில் அனைவருக்குமான பொது எதிரி ஆர்.எஸ்.எஸ், பாஜகவும் அதன் பரிவாரங்களும் தான்.  குடியுரிமை சட்டத்திருத்தத்திலும் பாஜக வெற்றி யடைந்துவிட்டால் நாடு என்னாகும்? அடுத்த நடவ டிக்கையாக, இந்தச் சட்டத்திருத்தத்தை எதிர்த்தவர்க ளெல்லாம் தேசத் துரோகிகள்.  ஆகவே இவர்கள்  அனைவருக்கும் குடியுரிமை இல்லை என்று சட்டத் திருத்தம் கொண்டு வந்தாலும் ஆச்சரியப்படு வதற்கில்லை. இதுதான் இந்துத்துவா பாசிசம்தான். 
ராணுவத்தின் தலையீடு அதிகரிப்பு ஜனநாயகத்தை காவு கொள்ளும்
பாசிச இட்லர் தன் ஆட்சியில் வழக்கில் உள்ள எல்லா சட்டங்களையும் எந்தச் சட்டமானாலும் அதை ரத்து செய்கிற சட்டம் ஒன்றை நிறைவேற்றி, அதை அமல்படுத்தும் அதிகாரத்தையும் கையில் வைத்துக் கொண்டான். அந்தச் சட்டத்திற்கு அவன் பெயரிட்டது விசித்திரமானது. மக்களையும், குடியரசையும் துன்பத்திலிருந்து காக்கும் சட்டம் எனக் கூறிக் கொண்டான்.  இயங்கிய நீதிமன்றத்தையே கலைத்துவிட்டு, தனக்கு ஏற்ப ஒரு நீதிமன்றத்தை உருவாக்கிக் கொண்டான். இந்தியா வில் பாசிச இந்துத்துவா அப்படிச் செய்யாது என எண்ண முடியாது. மனு தர்மம்தான் மீண்டும் ஆட்சிக்கு வரவேண்டும் என்று விஸ்வ இந்து பரிஷத் அமைப்பு ஏற்கனவே பகிரங்கமாக ஒரு தீர்மானம் நிறை வேற்றியுள்ளது. ஆர்.எஸ்.எஸ் பொருத்தமட்டில் அந்தத் தீர்மானம் நடைமுறைக்கு வந்தே ஆக வேண்டும். அதற்கான முன் ஏற்பாடுகள்தான் இவையாவும். 
ஒருபக்கம் இவை அமலாக்கப்படவும் செய்யும், இன்னொரு புறம் கடுமையான அடக்குமுறையை யும் அமல்படுத்தும். அதற்கான முன் ஏற்பாடுகளில் ஒன்றுதான் பிபின் ராவத் என்கிற ராணுவ தளபதியை, ஆர்.எஸ்.எஸ் அனுதாபியை முப்படையின் தளபதி யாகக் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளார். ஏற்கனவே முன்னாள் ராணுவ வீரர், ஆர்.எஸ்.எஸ் அனுதாபி வி.கே.சிங் பாஜக உறுப்பினராகி இப்போது மத்தி யில் அமைச்சராக உள்ளார். இப்போது நிலவிவரும் மற்றொரு ஆபத்தையும் கவனிக்க வேண்டும். உள்நாட்டுப் பிரச்சனைகளில், சிவிலியன் போராட் டங்களில் எவ்வளவுக்கெவ்வளவு அடக்குமுறையை ஒடுக்க ராணுவம் பயன்படுத்தப்படுகிறதோ அவ்வள வுக்கவ்வளவு நாட்டின் ஜனநாயகம் பலகீனமாகி வருகிறது என்பதன் அடையாளம். அந்த நிலை இந்தியாவில் அதிகரித்து வருகிறது. 
வீரமிக்க போராட்டங்கள் வீணாகிவிடக் கூடாது
மாநிலங்களில் கட்சிகளுக்கு இடையிலே உள்ள சிறு சிறு பூசல்களை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, அகில இந்திய கட்சிகளும் கூட எல்லோரும் ஒன்றுபட்டு நின்று குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தை மத்திய அரசு கைவிடும் வரை, ரத்தாகும்வரை போராடியே தீர வேண்டும், ஒத்துழையாமையை ஓங்காரத்தோடு நடத்தியாக வேண்டும். போராடும் மாணவர்கள் விரக்தி அடைந்து விடக் கூடாது. பல்கலைக் கழக பட்டமளிப்பு விழாவில் பெண்கள் காட்டிய துணிவை பாராட்டியே தீர வேண்டும். ஜேஎன்யு-வில் மாணவர்களின் தலைவி அய்ஷே கோஷ் தன் மீதான தாக்குதல்களையும் தாங்கிக் கொண்டு வீரத்தோடு சூளுரைத்ததை வாழ்த்தி வரவேற்க வேண்டும். அலிகார் முஸ்லிம் பல்கலைக் கழக மாணவர்களையும், ஜாமியா மிலியா இஸ்லாமிய பல்கலைக் கழக மாணவர்களையும் பாராட்டி, வாழ்த்தி உற்சாகப்படுத்த வேண்டும். அவர்களின் வீரம் செறிந்த போராட்டங்கள் வீணாகிவிடும் அளவிற்கு ஜனநாயக சக்திகளின் செயல்பாடுகள் அமைந்து விடக்கூடாது. 
நோபல் பரிசு பெற்ற அபித் பானர்ஜி ஜெர்மனியில் இட்லர் நடத்திய பாசிச ஆட்சிபோல், இந்தியாவிலும் நடக்க ஆரம்பித்துள்ளது என்று சொன்னது சரிதான்.  கேரள அரசு நல்ல முடிவெடுத்து செயல்படுகிறது. பாஜக ஆட்சியில் இல்லாத மற்ற மாநிலங்களும் இப்படி முன்னணியில் நிற்க வேண்டும். பாஜக ஆட்சி யில் உள்ள மாநிலங்களில் எதிர்க் கட்சியினர், வெகுஜன அமைப்புகள் ஒன்று கூடி போராடியே தீர வேண்டும்.  தடைகள் வரலாம், தாக்குதல்கள் தொடுக் கப்படலாம். வேதனைகளை ஏற்றுதான் சாதனை களைப் படைக்க முடியும்.  அடிமைகளாக இருந்து அவமானத்தோடு வாழும் சிரமத்தைவிட அதை எதிர்த்து இரத்தம் சிந்துவது மேல். அது மகிழ்வைத் தருவது. அதற்காக மாண்டு போவதுகூட மேலும் மகத்தானது.
கட்டுரையாளர்: மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் 
மூத்த தலைவர்

நன்றி - தீக்கதிர் 12/01/2020