என்னுடைய நினைவுகளில் எமர்ஜென்சி

இந்திய ஜனநாயகத்தின் இருண்ட காலமான அவசர நிலைக்காலம் பற்றி அதன் நாற்பதாவது ஆண்டையொட்டி பலரும் தங்களது நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டிருந்தனர்.

அதில் சிறப்பானதாக ஃப்ரண்ட்லைன் இதழின் ஆசிரியர் தோழர் ஆர்.விஜயசங்கர் எழுதியதைச் சொல்வேன். அவரது தந்தையும் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அரசியல் தலைமைக்குழு உறுப்பினருமான தோழர் பி.ராமச்சந்திரன் அவர்கள் அவசர நிலையின் போது தலைமறைவாக இருந்தது, காவல்துறை தொந்தரவு, அதை சமாளித்தது பற்றியெல்லாம் தனது முகநூல் பக்கத்தில் எழுதியிருந்தார். அதனை மாற்று இணைய தளத்தில் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளனர். அந்த இணைப்பை இங்கே பாருங்கள். அவசியம் படியுங்கள்.

எங்கள் வேலூர் கோட்டத்தின் முதுநிலை கோட்ட மேலாளராக இருந்த திரு வி.சுப்ரமணியன் தனது முகநூல் பக்கத்தில் எழுதியதை கீழே அளித்துள்ளேன்.

--------------------------------------------------------------------

 பின்னோக்கி பார்த்தேன்.
எவ்வளவு பின்னடைவு.
1974 ல் LIC யில் சேர்ந்தேன். 19வயது.
1975ல் Emergency. 40 வருடம். என்னை சங்கத்தின் கிளை செயலாளராக ஆக்கினர் கடலூர் கிளையில். சின்ன வயசு. பெரிய பொறுப்பு.
என்ன கெடுபிடி. தினசரி காவல்துறையின் இடையூறுகள். கோஷம் எழுப்பக்கூடாது. சேர்ந்து போகக்கூடாது. கூட்டம் நடத்தக்கூடாது. வாயிற்கூட்டம் கூடாது.
சர்வாதிகார அடக்குமுறை. நல்ல நினைவில் உள்ளது.
சென்னை கோட்டத்தின் கூட்டம் ரகசியமாக ஒரு இடத்தில். எங்கு என்று ஒருவர் வந்து அழைத்துச் சென்றார்.
யாருக்கும் தெரியாமல்.
நானும், நண்பர் சிவப்பிரகாசம் அவர்களும் சென்றோம்.
அப்படிப்பட்ட காலம்.
ஜனநாயக நாட்டின் சர்வாதிகார ஆட்சி.
இன்று இதைப்பற்றி வந்த பிரசுரத்தை வாசிக்கும் போது என் நினைவுக்கு வந்தது.
பின்னடைவான காலத்திலும் முன்னேற்றம் கண்டோம். பிரச்சினையாக பார்க்காமல் வாய்ப்பாக பார்த்தோம். என்னை பக்குவப்படுத்திய காலம். பொதுவாக தப்பு நடக்கும்போது எல்லோரும் சொல்லக்கூடிய வார்த்தை, மீண்டும் Emergency வரணும் என்று. தவறு. விளையாட்டாகக் கூட
சொல்ல வேண்டாம்.
பட்டால்தான் தெரியும்.
பட்டுத் தெரிந்த அனுபவம். விசு

 ------------------------------------------------------------------

திரு வி.எஸ் குறிப்பிட்டுள்ள அக்கூட்டம் பற்றி எங்கள் கோட்டத்தின் முதல் பொதுச்செயலாளர் தோழர் ஆர்.ஜகதீசன் இப்போதும் மெய்சிலிர்த்துப் போவார். இன்சூரன்ஸ் தொடர்பான தேர்வு ஒன்று எழுதிக் கொண்டிருந்த போது ஒரு பொறுப்பாளர் நாளை காலை இந்த இடத்திற்கு வந்துவிடுங்கள் என்று காதில் கிசுகிசுத்தது மட்டுமே தகவல். அகில இந்தியத் தலைவர்கள் அந்த இடத்திற்கு எப்படி, எப்போது வந்தார்கள், எப்படி புறப்பட்டார்கள் என்பதெல்லாம் கண்கட்டி வித்தை போல இருந்தது என்று அவர் சொல்வார். வாழ்க்கையின் இயல்பான பல விஷயங்களுக்கே சாகசங்கள் தேவைப்பட்டிருக்கிறது. காவல் துறையின் கெடுபிடி அப்படி இருந்தது.

இது போன்ற அனுபவங்கள் எதுவும் எனக்குக் கிடையாது.

எமெர்ஜன்சி அறிவிக்கப்பட்ட காலத்தில் நான் வெறும் ஒன்பது வயது சிறுவன். ஆகவே எமெர்ஜன்சி என்றால் என்ன என்பதெல்லாம் தெரியாது. காமராஜர் இறந்து போன போது பள்ளியில் உள்ள ஆசிரியர்கள் எமெர்ஜன்சியால்தான் மனம் நொந்து காமராஜர் இறந்து போய் விட்டார் என்பதை கேட்டிருக்கிறேன்.

மண்டபம் முகாமில் என் அப்பா பணியாற்றி வந்தார். காரைக்குடியில் படித்துக் கொண்டிருந்த நான் ஒரு பத்து நாள் விடுமுறைக்கு போன போது அங்கே படித்த தினத்தந்தி (அப்படித்தான் நினைவு) எமெர்ஜன்சி புகழ் பாடிக் கொண்டிருந்தது.

அப்போது படித்து இப்போது நினைவில் உள்ளவை

1)  கீழக்கரையில் கடத்தல் பொருட்கள் பிடிபட்டது. அங்கே ஒரே மாதிரியான ஒன்பது மாளிகைகளை கடத்தல்காரர்கள் கட்டியுள்ளனர்.

2) திருச்சி பக்கத்தில் மெய்வழிச்சாலை என்ற சாமியார் ஆசிரமத்தில் பூமிக்கடியில் பல லட்சம் ரூபாய் மதிப்புள்ள தங்கம் பிடிபட்டுள்ளது.

3) ரயில்கள் சீக்கிரம் வருகிறது.

4) ஜனதா சாப்பாடு என்ற பெயரில் அளவு சாப்பாடு அமல்.

5) அன்னையின் இருபது அம்சத் திட்டம், மகனின் ஐந்து அம்சத்திட்ட,ம்/

6) ஆனந்த விகடன் பத்திரிக்கை முத்திரைக்கதைகள் போல இருபது அம்ச திட்ட சிறுகதைகளை வாராவாரம் வெளியிடும்.

இவை மட்டும்தான் எமெர்ஜன்சி என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு பிறகுதான் அதன் கொடூரம் பிறகுதான் தெரிந்தது. 1977 தேர்தல் சமயத்தில் அரசியல் ஆர்வமும் பிறந்து விட்டது. அப்போது பல தேர்தல் கூட்டங்களுக்கு என் அப்பாவும் அழைத்துச் சென்றிருக்கிறார்.

“கிஸ்ஸா குர்ஸி கா” என்ற ஒரு திரைப்படச் சுருளை சஞ்சய் காந்தியும் அவரது சகா வி.சி.சுக்லாவும் கொளுத்தி அதன் இயக்குனரை எப்படியெல்லாம் அடித்து துவைத்தார்கள் என்று சோ பேசியது நினைவில் உள்ளது.

ஆனால் காரைக்குடியை உள்ளடக்கிய சிவகங்கைத் தொகுதியில் அப்போது வெற்றி பெற்றது என்னவோ இந்திரா காங்கிரசோடு கூட்டணி வைத்திருந்த அதிமுகவின் வேட்பாளர்தான்.

இந்திராவின் சாதனையாக பெரிதும் அத்தேர்தலில் பேசப்பட்டது “ஜனதா சாப்பாடு”. இந்திராவை 1977 தேர்தலில் வீழ்த்தியது அதே பெயரைக் கொண்ட ‘ஜனதா கட்சி” என்பது சுவாரஸ்யமான நகை முரண்.

எமெர்ஜன்சி சமயத்தில் வாழ்வதற்கான உரிமை உள்ளிட்டு கருத்துரிமை, எழுத்துரிமை என எல்லாமே பறிக்கப்பட்டிருந்தது.

ஆனால் ஒரே ஒரு உரிமை மட்டும் பறிக்கப்படவில்லை.

என்ன உரிமை அது?

நாளை பார்ப்போம்.

அது ஒன்றும் வெற்றுப் பக்கம் அல்ல

மறைந்த சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் தோழர் ஐ.மாயாண்டி பாரதி பற்றி தீக்கதிர் பொறுப்பாசிரியரும் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநில செயற்குழு உறுப்பினருமான தோழர் மதுக்கூர் ராமலிங்கம் எழுதிய ஒரு சிறந்த கட்டுரை.

`என்னத்த எழுத...’

 


மதுக்கூர் இராமலிங்கம்

மனிதனை மனிதன் சுரண்டாத சோசலிசப் புரட்சி ரஷ்ய மண்ணில் வெடித்துக் கிளம்பிய அதே 1917ம் ஆண்டில்தான் ஐ.மா.பா. மதுரையில் பிறந்தார். தன்னுடைய இறுதிக்காலம் வரையிலும் சோசலிச லட்சியத்தின்பால் தளராத நம்பிக்கை கொண்டவராக அவர் இருந்தார்.மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மதுரை மாநகர் மாவட்டக்குழு அலுவலகத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த அவருடைய உடலுக்கு பல்வேறு அரசியல் இயக்கங்கள், தியாகிகள், எழுத்தாளர்கள், கலைஞர்கள், பொதுமக்கள் என அணி அணியாக வந்து அஞ்சலி செலுத்திய காட்சி அவர் சமூகத்தின் சகல பிரிவினரோடும் கொண்டிருந்த உயிர்த் துடிப்பான உறவை காட்டுவதாக இருந்தது.

திரு.வி.கவை ஆசிரியராகக் கொண்ட நவசக்தி, பரலி சு.நெல்லையப்பரின் லோகபகாரி, ஜனசக்தி, தீக்கதிர் உள்ளிட்ட ஏடுகளில் அவர் பணியாற்றியுள்ளார். தீக்கதிர் ஏட்டில் அவர் 25 ஆண்டுகள் பணியாற்றியுள்ளார். அப்போது அவரால், கண்ணோட்டம், வாளும் கேடயமும், நேருக்கு நேர் போன்ற பகுதிகள் எழுதப் பட்டன. `குழந்தைகளுக்கு தாய் ஊட்டும் உணவு போல எந்த ஒரு விசயத்தையும் எளிதாக்கித் தருவதில் தனிச்சிறப்பான ஆற்றல் கொண்டவர் ஐ.மா.பா.’ என்பது மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மறைந்த தலைவர் ஏ.பாலசுப்பிரமணியம் தந்த மதிப்புரை.இன்றைக்கும் கூட சில முதிய தோழர்களை சந்திக்கும்போது தீக்கதிரில் ஐ.மா.பா எழுதியது போல எளிமையாக எழுத வேண்டும் என்று கூறுவார்கள். 

அவருடைய எழுத்துக்கள் எந்தளவுக்கு தோழர்களை ஈர்த்திருந்தது என்பதை புரிந்துகொள்ள முடியும்.அவசர நிலைக்காலம் அது. ஒவ்வொரு நாளும் தீக்கதிர் பத்திரிகையை கொண்டுவருவது என்பது பிரசவ வலி போன்றது. ஒவ்வொரு செய்தியையும், கட்டுரையையும் அதிகாரிகள் இரண்டு மூன்று முறை பார்த்து தணிக்கை செய்த பிறகுதான் வெளியிட முடியும். துணையாசிரியராக இருந்த இரா.நாராயணன் சைக்கிளிலேயே மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்திற்கு பலமுறை அலைவார். ஒருமுறை ஐ.மா.பா எழுதிய தலையங்கத்தை அதிகாரிகள் திருப்பி அனுப்பிக்கொண்டே இருந்திருக்கிறார்கள். 

இதனால் கோபமடைந்த ஐ.மா.பா. தலையங்கம் பகுதி யில் `என்னத்த எழுத...?’ என்று எழுதிக் கொண்டுபோய் காட்டியிருக்கிறார். எங்கே தலையங்கம்? என்று கேட்டதற்கு நீங்கள் காட்டும் கெடுபிடியில் இப்படித்தான் எழுதமுடியும் என்று கூறியிருக்கிறார் ஐ.மா.பா. அதையும் கூட அதிகாரிகள்விடவில்லை. இதன்மூலம் நீங்கள் உங்கள் வாசகர் களுக்கு எதையோ சூசகமாக தெரிவிக்க நினைக்கிறீர்கள் என்று சொல்லி அதையும் அனுமதிக்க மறுத்துவிட்டனராம். கடைசியில் அன்றைய தலையங்கப் பகுதிஎந்த எழுத்தும் இல்லாமல் வெறும் வெள்ளையாக விடப்பட்டிருக்கிறது.

அவசரநிலைக் கொடுமையை இதை விட வலிமையாக வேறு எவ்வாறு வெளிப் படுத்தமுடியும்.

மதுரை வடக்குமாசி - மேலமாசி வீதி சந்திப்பில் உள்ள பிள்ளையார் கோவிலில் குன்றக்குடி அடிகளாரை நடுவராகக் கொண்டு பரபரப்பான பட்டிமன்றங்கள் நடந்து வந்த காலம் அது. காலத்தை வெல்லும் ஆற்றல் மிக்கது மார்க்சியமா, காந்தி யமா, வள்ளுவமா என்ற தலைப்பில் அடிக்கடி விவாதம் நடக்கும். மார்க்சிய அணியின் சார்பில் எழுத்தாளர் எஸ். ராமகிருஷ்ணன், தா.பாண்டியன், ஐ.மா.பா., வி.பரமேசுவரன் போன்றவர்கள் பங் கேற்று வாதிடுவார்களாம்.

ஒருமுறை மார்க்சிய அணியின் சார்பில் ஐ.மா.பா. பேசி யிருக்கிறார். இலங்கை பிரச்சனை கொதி நிலையில் இருந்த காலம் அது. சில கட்சிகள் இனவெறியை வலுவாக தூண்டிவிட்ட நேரம் அது. அப்போது பேசிய ஐ.மா.பா. தேசிய இனப் பிரச்சனையில் மார்க்சிய அணுகுமுறையை எடுத்து வைத்திருக்கிறார். கூட்டத்திலிருந்து ஆட்சேபக் குரல்கள், ஆனால் கடைசிவரை தன்னுடைய கருத்தை கூறிவிட்டுத் தான் ஐ.மா.பா. முடித்திருக்கிறார் என்று நினைவுகூர்ந்தார் ஓவியக் கவிஞர் ஸ்ரீ.ரசா.அவர் இளைஞராக இருந்த காலத்தில் மிதவாத எண்ணம் கொண்ட காங்கிரஸ் தலைவர் ஒருவர் கேரளத்திலிருந்து மதுரைக்கு பேச வந்திருக்கிறார்.

ஐ.மா.பா. விடுதலைப் போராட்டத்தை வேகமாக நடத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டவர். வந்த பேச்சாளர் அமைதி யான முறையில்தான் விடுதலை பெற முடியும். எத்தகைய போராட்டமும் நடத்தக்கூடாது என்று பேசியிருக்கிறார். இந்த பேச்சுக்கு மொழி பெயர்ப்பாளர் ஐ.மா.பா. இவர் அவருடைய மலையாள பேச்சைதனது பாணியில் மொழி பெயர்த்து, `மயிலேமயிலே என்றால் இறகு போடாது, வெள் ளைக்காரனை கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தால் நாட்டை விட்டு போகமாட்டான், அவனைஅடித்து விரட்ட வேண்டும்’ என்று கூறியிருக்கிறார். பேசிய கேரள பேச்சாளர் வன்முறையை தூண்டும் வகையில் பேசியதாக ரயில் நிலையத்தில் வைத்துகைது செய்யப்பட்டிருக்கிறார். கடைசி வரையில் அவருக்கு தன்னை ஏன்கைது செய்கிறார்கள் என்று தெரிய வில்லை. 

சாகசங்கள் செய்வதிலும் ஐ.மா.பா.வல்லவர். காங்கிரசின் மூவர்ணக் கொடியை ஏந்தி வந்தால் போலீஸ்காரர்கள் அடித்து நொறுக்கிய காலம் அது. ஐ.மா.பா.வும் அவருடைய நண்பர்கள் சிலரும் சேர்ந்து இரவோடு இரவாக மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவில் கோபுரத்தில் பல்லி போல ஏறி மூவர்ணக் கொடியை கட்டிவிட்டு வந்துவிட்டார்கள். சற்று பிசகினாலும் கோபுரத்திலிருந்து கீழே விழுந்து சிவலோகம் செல்ல வேண்டியிருக்கும். ஆனால் அதைப் பற்றி அஞ்சாமல் கொடியை கட்டிவிட்டு வந்துவிட்டார்கள்.அடுத்த நாள் விடிந்தவுடன் மதுரை முழுவதும் இதுதான் தலைப்புச் செய்தி யாக இருந்திருக்கிறது. இந்தக் கொடியை அவிழ்க்க கோபுரத்தில் ஏற பகலிலேயே போலீஸ்காரர்களுக்கு அரை நாள் ஆகியது. ஆனால் கும்மிருட்டில் சில மணி நேரத்தில் கொடியை கட்டிவிட்டு இறங்கிவிட் டோம் என்று ஐ.மா.பா. அடிக்கடி கூறுவார்.கட்சிப் பத்திரிகையாளர் குழு ஒன்று சோவியத் யூனியன் சென்றது. அதில் தீக்கதிர் சார்பில் தோழர் ஐ.மா.பா. இடம்பெற்றிருந்தார். அந்த அனுபவம் குறித்து அவருக்கே உரிய பாணியில் `மண்ணில் ஒரு சொர்க்கம் கண்டேன்’ என்று தீக்கதிரில் கட்டுரை ஒன்றை எழுதியுள்ளார். சோவியத் சென்று வந்த அவருக்கு மதுரையில் வரவேற்பு தரும் வகையில் பேரவை ஒன்று நடைபெற்றுள்ளது. வழக்கம் போல கதர் வேஷ்டி, சட்டையுடன் ஐ.மா.பா. நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருக்கிறார். 

ஐ.மா.பா. பேசுவார் என்று அறிவித்தவுடன் திடீரென்று வேட்டி சட்டையை அகற்றிவிட்டு கோட் சூட்டுடன் காட்சியளித்திருக் கிறார். இப்படித்தான் சோவியத் யூனியனில் மனிதர்களே முற்றாக மாறியிருக்கிறார்கள் என்று கூறி தன்னுடைய பேச்சை துவக்கியதாக அ.குமரேசன் கூறுவார். 1968ம் ஆண்டு வெண்மணியில் கோரப் படுகொலை நடந்தவுடன் உடனடியாக விரைந்து சென்று முழுமையான செய்தி தீக்கதிரில் வெளிவரச் செய்தவர் ஐ.மா.பா. அப்போது எரிக்கப்பட்ட ராமையாவின் குடிசையிலிருந்து ஒரு பிடி சாம்பலை அள்ளி வந்திருக்கிறார். அதை 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறார்.

தூக்குமேடை தியாகி பாலு, மாரி மணவாளன் போன்ற எண்ணற்ற தியாகிகளின் வாழ்க்கையை ஆவணமாக்கியவர். மதுரை சிறையில் தியாகி பாலு தூக்கிலிடப்பட்ட காட்சியை ஐ.மா.பா. இப்படி எழுதியிருக்கிறார். “பாலுவின் பாத கமலங்களைத் தாங்கி நின்ற ஆதாரப் பலகை பாதாளம் போயிற்று, சுண்டி இழுத்த கருநாகக் கயிறு பாலுவின் மூச்சை முடித்தது. கல்லும் உருகும், கருநாகம் நெஞ்சிளகும், நேற்று இரவு முழுவதும், செங்கொடிப் பாட்டுகளை பாடிய பாலுவின், `சுட்டுப் பொசுக்கினாலும் - தோழர்களை தூக்கிலேற்றினாலும், விட்டுப் பிரியாது செங்கொடி வீரம் குறையாது’ என்று பாடிச் சிறகடித்த பாலுவின் பொன்னுயிர் பறிக்கப்பட்டுவிட்டது”.

தனது வாழ்நாளில் 13 ஆண்டுகள் சிறையில் கழித்திருக்கிறார். தனது வாழ்வை சுருக்கமாக சொல்லும் வகையில் அவர் உருவாக்கிய புதுமொழி ‘ஏறினால் ரயில், இறங்கினால் ஜெயில்’ அவருக்கு இறுதி மரியாதை செலுத்த மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் செந்தொண்டர்கள் அணி வகுத்த வந்த போது தோழர் நன்மாறன் சொன்னார் மதுரையில் முதன்முதலாக கட்சிக்கு செம்படையை உருவாக்கி அதற்கு தளபதியாக இருந்தவர் ஐ.மா.பா. என்று.பாவலர் வரதராஜன் சகோதரர்களை கண்டறிந்து பொதுவுடமை இயக்க மேடைக்கு அழைத்து வந்தவர்களில் ஐ.மா.பா.வும் ஒருவர். அவர்களை தாய் மைப் பண்போடு துவக்க காலத்தில் அரவ ணைத்தவர்.

அதுபோன்று ஜனசக்தியில் பணியாற்றிய காலத்தில் ஜெயகாந்தனை வளர்த்தவர்களில் ஐ.மா.பாவும் ஒருவர்.மக்கள் கவிஞர் பட்டுக்கோட்டை இவரை அண்ணன் என்றுதான் அழைப்பார். பட்டுக்கோட்டையார் எழுதிய கடிதங்களையும் ஐ.மா.பா பாதுகாத்து வைத்திருந்தார். சோவியத் அனுப்பிய விண்கலம் சந்திரனை சென்றடைந்தவுடன் பட்டுக்கோட்டையாரைத் தேடி ஓடியிருக்கிறார் ஐ.மா.பா. அப்போது மக்கள் கவிஞர் ஒரு திரைப் படத்திற்கு பாட்டு எழுதும் வேலையில் ஈடுபட்டிருந்தாராம். இவர் சென்று செய்தியைச் சொல்லி உடனடியாக ஜனசக்திக்கு ஒரு கவிதை வேண்டும் என்று கேட்டவுடன் “சந்திரனை தொட்டதின்று மனித சக்தி” என்ற பாடலை மக்கள் கவிஞர் கடகடவென்று எழுதிக்கொடுத்தாராம். ஜனசக்தியில் அந்தப் பாட்டு சூடாக அச்சேறியது.கிறிஸ்துமஸ் தாத்தா கூட ஆண்டுக்கு ஒரு முறைதான் குழந்தைகளுக்கு இனிப்பு தருவார். ஆனால் இந்த கம்யூனிஸ்ட் தாத்தாவின் கைப்பையில் எப்போதும் குழந்தைகளுக்கான இனிப்பும், அன்பும் நிரம்பி வழிந்துகொண்டே இருந்தது. இவருடைய வருகையை எதிர்பார்த்து அன்றாடம் தீக்கதிர் வாசலில் ஒரு மழலையர் பட்டாளம் காத்துக்கிடக்கும். மணிமேகலையின் அமுத சுரபி போல அந்தக் கைப்பை வற்றியதே இல்லை. 1931ம் ஆண்டு மாவீரன் பகத் சிங்கை தூக்கிலிடப்பட்டபோது ஆவேசம் கொண்டவராக மதுரையில் நடைபெற்ற ஊர்வலத்தில் பங்கேற்ற ஐ.மா.பா.வின் ஆவேசம் கடைசி வரை குறையவேயில்லை. அவருக்கு தொடர்ந்து சிகிச்சை அளித்த மருத்துவர் இரங்கல் கூட்டத்தில் இப்படி கூறினார். அவருடைய மரபணுக்களிலேயே தேசபக்தி கலந்திருந்தது. மருத்துவ மனையில் பேச முடியாமல் சோர்ந்து படுத்துக்கிடந்தாலும், விடுதலைப் போரைப் பற்றி பேசினால் உடனடியாக எழுந்து உட்கார்ந்து `வந்தே மாதரம், இன்குலாப் ஜிந்தாபாத், ஜெய்ஹிந்த்’ என்று முழங்கத் துவங்கிவிடுவார்’ என்றார்.அவருடைய இறுதி ஊர்வலத்திலும் இந்த மூன்று முழக்கங்களும் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது.

எல்.ஐ.சி கட்டிடத்தை எரித்தது ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ்????

1975 ல் சென்னையின் பதினான்கு மாடி எல்.ஐ.சி கட்டிடம் எரிந்து போனது தமிழகம் முழுதும் அதிர்வலைகளை உருவாக்கியதை யாரும் மறந்திருக்க முடியாது. அந்த காலகட்டத்தில் நான் சிறுவனாக இருந்த போதிலும் நாளிதழ்களிலும் வாரப் பத்திரிக்கைகளிலும் அது குறித்த செய்தியை படித்தது நினைவில் உள்ளது.

குமுதம் பத்திரிக்கையில் படித்த ஒரு ஜோக் கூட நினைவிற்கு வருகிறது.

“ இனிமே இங்கிலீஷில 23 எழுத்துதான்

  ஏன்

  அதுதான் எல்.ஐ.சி எரிஞ்சு போச்சே “

எல்.ஐ.சி கட்டிட தீ விபத்திற்குப் பிறகு  “ நார்கல் “ என்ற தீயணைப்பு இயந்திரம் சென்னை தீயணைப்புத் துறையால் பெரிய கட்டிடங்களில் ஏற்படும் தீ விபத்துக்களின் போது பயன்படுத்துவதற்காகவே வாங்கப் பட்டது என்றும் செய்திகள் வந்தன.

கமலஹாசன், ஸ்ரீபிரியா நடித்த பாம்பு படமான “நீயா? “ வின் கிளைமாக்ஸ் காட்சியில் இந்த ‘ நார்கல் “ இயந்திரமும் நடித்திருக்கும்.

எல்.ஐ.சி யில் பணியில் சேர்ந்த பின்பு பல தோழர்களிடம் தீ விபத்து பற்றி கேட்டிருக்கிறேன். மின் கசிவுதான் காரணம் என்றுதான் எல்லோருமே சொல்லியுள்ளார்கள்.

ஆனால் இன்று கிடைத்துள்ள தகவலோ அதிர்ச்சி நம்பர் ஒன்.

ஹிந்து நாளிதழ் விக்கிலீக்ஸின் உதவியோடு அவ்வப்போது பல அதிர்ச்சி அணு குண்டுகளை வெடித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. இன்று அது இரு வெடி குண்டுகளை வெடித்து இரு முகத்திரைகளை கிழித்துள்ளது.

அம்பலமான ஒரு முகம் ஜார்ஜ் பெர்ணான்டஸுடையது.

அவசர நிலைக் கால கதாநாயகனாய் சித்தரிக்கப்பட்ட ஜார்ஜ் பெர்ணான்டஸ்  மத வெறி பாஜகவோடு கூட்டணி வைத்தபோதே மதிப்பிழந்து போனார். ஆயுத பேர ஊழல், சவப்பெட்டி ஊழல் என்று பின்பு அசிங்கப்பட்டுப் போனார்.

அவசர நிலைக் காலத்தின் போதே அவரது தடுமாற்றமும் ஊசலாட்டமும் தொடங்கி விட்டது என்பதை இன்றைய செய்திகள் உணர்த்துகின்றது.

இந்திரா காந்திக்கு எதிரான போராட்டத்தை நடத்த அமெரிக்க உளவு நிறுவனம் சி.ஐ.ஏ விடம் நிதி உதவி கேட்டுள்ளார் இந்த உத்தம புத்திரர். அதற்காக பிரஞ்சு நாட்டு தூதரை நாடியுள்ளார். சி.ஐ.ஏ வுடன் சந்திப்பிற்கு ஏற்பாடு செய்யும்படி கேட்டுக் கொண்டுள்ளார்.

தனது சக்தி என்ன என்பதையும் அவர் விவரித்துள்ளார். நாச வேலைகள் செய்வதற்கு தன்னிடம் முன்னூறு பேர் உள்ளதாகவும் நக்ஸலைட்டுகள் தொடர்பும் உண்டு என்றும் தென் இந்தியாவில் இரண்டு ரயில்வே பாலங்கள், பம்பாய் பூனா இடையே ஒரு பாலம் ஆகியவற்றை வெடி குண்டு வைத்து தகர்த்தது, பம்பாய் துறைமுகத்திலும் சென்னை எல்.ஐ.சி கட்டிடத்திற்கும் தீ வைத்தது தாங்கள்தான் என்றும் அவர் கூறியுள்ளதாய் செய்தி சொல்கிறது.

ஆனால் அவர் எதிர்பார்த்த உதவி கிடைக்கவில்லையாம்.

ஜனதா அமைச்சரவையில் தொழில் துறை அமைச்சராக கோகோ கோலா நிறுவனத்தை இந்தியாவிலிருந்து துரத்தியதன் மூலம் அமெரிக்க எதிர்ப்பாளர் என்ற சாதனைத் திலகமாக திகழும் ஜார்ஜ் பெர்ணான்டஸ் அமெரிக்க உளவு நிறுவனத்திடம்  பணம் கேட்டார் என்பது எவ்வளவு பெரிய முரண்பாடு.

இதற்கு அவர் விளக்கமளிக்க வேண்டும்.

உண்மையிலேயே இந்த குற்றச்செயல்கள் அவர் செய்ததுதானா இல்லை தலைநகரம் வடிவேலு போல ‘ நானும் ரௌடித்தான் நானும் ரௌடிதான்’ என்று பில்ட் அப்தானா என்பதை மக்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.