அமைச்சர்களுக்கு அப்படி என்ன கிழிக்கிற வேலை?

நேற்று நாடாளுமன்ற மக்களவைக் காட்சி இது. பூஜ்ஜிய நேரம்
என்று அழைக்கப்படுகின்ற சீரோ ஹவரில்  கபில் சிபல் தவிர
வேறு மத்திய அமைச்சர் யாருமே இல்லை.

பிரதமர் உட்பட முப்பத்தி நான்கு கேபினட் அமைச்சர்கள்,
தனிப் பொறுப்போடு எட்டு இணை அமைச்சர்கள், 
முப்பத்தி ஏழு  இணை அமைச்சர்கள் என மொத்தம் உள்ள
எழுபத்தி ஒன்பது அமைச்சர்களில் ஒருவர் மட்டும்தான்
மக்களவையில் இருந்தார் என்றால், இவர்கள் நாடாளுமன்ற
ஜனநாயகத்தை மதிக்கும் லட்சணம் இதுதான்.

பூஜ்ஜிய நேரம்தான் முக்கியப் பிரச்சினைகளை எதிர்க்கட்சிகள்
எழுப்பும் நேரம். இதில் கூட இல்லாமல் இவர்கள் எல்லாம்
எங்கே போய்த்தொலைந்தார்கள்?

காண்டீனா இல்லை அமைச்சர் பங்களாவில் சுகமாக 
உறங்கிக் கொண்டிருந்தார்களா?

நாடாளுமன்றத்தின் மாண்பைக் காக்க வேண்டும் என்று 
மூன்று நாட்கள் முன்பாகத் தான் எல்லோரும் பேசியுள்ளார்கள்.

மிகப் பெரிய வெட்கக் கேடு.

பி.கு : கபில் சிபல்ஜி , யாருமே இல்லாமல் தனியாக இருக்க
பயமாக இல்லை?
 

சென்னை வரக்கூடாது என்று நிபந்தனை போட்ட நீதிபதி நீடூழி வாழ்க என கலைஞர் வாழ்த்து.

ஸ்பெக்ட்ரம்  ராசாவிற்கு ஜாமீன் கிடைத்து விட்டது.கனிமொழி போல இழுத்தடிக்காமல் ஒரே வாய்தாவில் கிடைத்து விட்டது. ராசாவுக்கு பெயில் கிடைத்ததை விட பெயில் நிபந்தனைகள்தான் கலைஞருக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி அளித்துள்ளதாம்.

சென்னை வரக்கூடாது என்ற நிபந்தனை கலைஞருக்கு ரொம்ப சந்தோஷமாம். ஏனென்றால்  கனிமொழிக்கு  ஜாமீன் கிடைத்து சென்னை வந்தபோது கொடுக்கப்பட்ட வரவேற்பு போல ராசாவிற்கும் சிறப்பான வரவேற்பு அளிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை கனிமொழி, ராஜாத்தியம்மா வகையறாக்களால் முன்வைக்கப் பட்டதாக ஏற்கனவே செய்திகள் வந்துள்ளன.

விடுதலைப் போரில் சிறைப்பட்டு செக்கிழுத்த சிம்மல் வ.உ.சி சிறையிலிருந்து வெளியே வரும் போது அவரை வரவேற்க பத்து பேர் கூட இல்லை என்று படித்ததாக நினைவு.

ஆனால் கனிமொழி வெளியே வந்த போது அளிக்கப்பட்ட ஆரவார வரவேற்பு, மக்கள் முகத்தை சுளிக்க வைத்தது. அது போன்ற வரவேற்பை ராசாவிற்கு அளித்தால் மீண்டும் மக்களின் வெறுப்பை சம்பாதிக்க வேண்டிருக்கும். அப்படி அளிக்காவிட்டால் துணைவி மற்றும் மகளின் அதிருப்தியை சந்திக்க வேண்டியிருக்கும்.

மக்களின் அதிருப்தி பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம் என்று வரவேற்பு அளித்தால் சகோதர யுத்தத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் மகன்கள், மீடியாவை கையில் வைத்திருக்கும் மாறனின் மகன்கள் ஆகியோருடைய வெறுப்பிற்கு ஆளாக வேண்டியிருக்கும்.

இப்போது ராசா சென்னை வரக்கூடாது என்று நிபந்தனை போட்டதால் எல்லா பிரச்சினைகளிலிருந்தும் கலைஞருக்கு விடுதலை.

ஆகவேதான் என் வயிற்றில் பாலை வார்த்த நீதிபதியே, நீவிர் வாழ்க என கலைஞர் பாராட்டு மடல் வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறாராம்.

சமத்துவ இந்தியா படைத்திடுவோம்

நாடாளுமன்ற 60ம்ஆண்டு விழாவில் சீத்தாராம் யெச்சூரி முழக்கம்



புதுதில்லி, மே 13-
ஒளிரும் இந்தியாவுக்கும் துயரத் தில் ஆழ்ந்திருக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டை - சமத் துவமின்மையை-ஏற்றத்தாழ்வை ஒழித்து சிறந்ததோர் எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதற்கான பொறுப்பினை நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டுமென்று மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் நாடாளுமன் றக் குழுத்தலைவரும், மாநிலங்கள வை உறுப்பினருமான சீத்தாராம் யெச்சூரி வேண்டுகோள் விடுத்தார்.அதைச்செய்ய மறுத்தால், சட்ட மேதை அண்ணல் அம்பேத்கர் கூறியது போல, சமத்துவமின்மை யால் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் இந்தியா வின் அரசியல் ஜனநாயக கட்டமைப் பையே தகர்த்துவிடுவார்கள் என்றும் சீத்தாராம் யெச்சூரி எச்சரித்தார்.


சுதந்திர இந்தியாவின் ஜனநாயகக் காவலனாக உயர்ந்து நிற்கும் மேன் மைமிகு நாடாளுமன்றத்தின் அறுப தாம் ஆண்டு துவக்கவிழா ஞாயிற்றுக் கிழமை கொண்டாடப்பட்டது. அதனை யொட்டி நடைபெற்ற நாடாளுமன்ற சிறப்பு அமர்வில் சீத்தாராம் யெச்சூரி பேசியதாவது:நாடாளுமன்றத்தின் அறுபதாம் ஆண்டு பிறந்தநாளை நாடே சிறப் பாகக் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கி றது. சஷ்டியப்த பூர்த்தி என்றால் புதிய வாழ்க்கைத் துவங்குவதாக முன் னோர்கள் நம்பினார்கள். ஆயினும் அது ‘சிறந்ததோர் வாழ்க்கை’யாக இருக்கும் என்று அவர்கள் கூறவில் லை. ஆயினும் நாடாளுமன்ற மக்கள வையையும் மாநிலங்களவையையும், நம் ஜனநாயக அமைப்பு முறையை யும் எதிர்காலத்தில் சிறந்ததொன்றாக மாற்றுவது நமது கடமையாகும். இதற் குக் குறைந்தபட்சம் நான்கு அம்சங் களை நாம் பரிசீலிப்பது அவசிய மாகும்.நமது நாடாளுமன்ற நடவடிக்கை கள் குறித்து பிரிட்டன் பிரதமராக இருந்த சர் அந்தோணி ஈடன் மிகவும் புகழ்ந்து கூறிய வாசகங்களை நினை வுகூர விரும்புகிறேன். 

‘‘இந்தியாவில் நாடாளுமன்ற நடவடிக்கைகள் மிகவும் கிளர்ச்சியூட்டக்கூடிய விதத்திலும், உற்சாகமளிக்கக்கூடிய விதத்திலும் அமைந்திருக்கின்றன. அவர்கள் நம் முடைய நடைமுறையை அப்படியே கண்மூடித்தனமாகப் பின்பற்றவில் லை. மாறாக, அவர்கள் நாம் கனவி லும் கருதமுடியாத அளவிற்கு பன் மடங்கு சிறப்பாகச் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றனர்’’ என்று கூறி னார். உண்மைதான். 


கடந்த அறுப தாண்டுகளில், நாம் இதன் உள்ளடக் கத்தை செறிவூட்டியிருக்கிறோம். உள் நாட்டு அவசரநிலைப் பிரகடனம் மற் றும் பாபர் மசூதி இடிப்பு போன்ற சவால்களையும் எதிர்கொண்டு முன் னேறியிருக்கிறோம். 100 நாட்கள் கூடுவது அவசியம்நம் அரசமைப்புச் சட்டத்தின் மையக்கருத்து, நம் மக்களின் இறை யாண்மையையே அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கிறது. இது நாடாளுமன் றத்திற்கும், மாநில சட்டமன்றங்களுக் கும் மக்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் உறுப்பினர்களால் நடைமுறைப் படுத் தப்படுகிறது. ஆட்சியாளர்கள் நாடாளு மன்றத்திற்கும் சட்டமன்றங்களுக்கும் பதில் கூறக் கடமைப்பட்டவர்கள். நாடாளுமன்றமும் சட்டமன்றங்களும் மக்களுக்குப் பதில் கூறக் கடமைப் பட்டவைகளாகும். நாடாளுமன்றம் முறையாக, குறிப்பிட்ட கால அளவிற்குச் செயல் படுவதன் அடிப்படையில் அதன் செயல்திறனும், பயன்பாடும் அமைந் திடும். இது தொடர்பாக இன்னும் சரி யான நடவடிக்கை நமக்குத் தேவைப் படுகிறது. கடந்த இருபதாண்டுகளில், நாடாளுமன்றம் எந்தவொரு ஆண்டி லும் நூறு நாட்களுக்கு மேல் அமர் வினை நடத்தியதில்லை. 1992இல் அதிகபட்சமாக 98 நாட்கள் நடை பெற்றிருக்கிறது. 


14ஆவது மக்களவை நாடாளு மன்ற நடவடிக்கை வரலாற்றிலேயே மிகவும் குறைவான அமர்வுகளைக் கொண்டதாக மாறிப்போனது. அதா வது 332 அமர்வுகள்தான் நடைபெற் றிருக்கிறது. சராசரியாக ஓராண்டிற்கு 66 அமர்வுகள் மட்டுமே. அதிலும் மோசமான விஷயம் என்னவெனில், இதிலும் 24 விழுக்காடு நேரம் குறுக் கீடுகளிலும், ஒத்திவைப்புகளிலும் வீணாய்ப் போயின. பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றம் சராசரி யாக ஆண்டில் 160 நாட்கள் தங்கள் அமர்வினை நடத்துகின்றன என்பதை நாம் குறித்துக்கொள்ள வேண்டும்.நாடாளுமன்றம் அதிக நாட்க ளுக்கு நடைபெறாவிட்டால், அதனால் மிகவும் விழிப்புடனிருந்து அரசாங்கத் தைக் கண்காணிப்பது என்பது வலு வாக அமைந்திடாது. இதனால், ஆட்சி யாளர்கள் நாடாளுமன்றத்திற்கும் சட்டமன்றங்களுக்கும் பதில் சொல்ல வேண்டுமென்பது பெயரளவிலான தாக மாறிப் போகிறது. இது நம் அரச மைப்புச் சட்டத்தின் அடிப்படையையே அரித்து வீழ்த்தி, ஆட்சியாளர்களை எதேச்சதிகார அணுகுமுறையுடன் செயல்படத் தள்ளிவிடுகிறது. நாடாளு மன்ற அமர்வு ஓராண்டில் குறைந்த பட்சம் 100 நாட்களாவது இருந்திட வேண்டும் என்கிற வகையில் ஓர் அர சமைப்புச் சட்டத்திருத்தம் கொண்டு வரப்பட வேண்டும். நீதித்துறையின் பங்குஇரண்டாவது பிரச்சனை, நம் நாட்டின் நீதித்துறையின் பங்கு குறித்த தாகும். நம் அரசமைப்புச் சட்டத்தை யும், நாட்டின் அனைத்துச் சட்டங்களை யும் வியாக்கியானம் செய்யக்கூடிய, நாட்டு மக்களின் உரிமைகளுக்குப் பாதுகாவலனாக இருக்கக்கூடிய நீதித் துறையின் நிலை எப்படி இருக்கிறது? சென்ற அமர்வின்போது நமது நிதியமைச்சர், உயர் நீதிமன்றங்களி லும் கீழமை நீதிமன்றங்களிலும் 3.2 கோடி வழக்குகள் நிலுவையில் இருப்ப தாகவும், உச்சநீதிமன்றத்தில் மட்டும் 56 ஆயிரத்து 383 வழக்குகள் நிலு வையில் இருப்பதாகவும் கூறினார். 


2010 டிசம்பர் மாதத்தில் 3 லட்சத்து 50 ஆயிரத்து 003 விசாரணைக் கைதிகள் விசாரணை முடியாமல் சிறையில் உழன்று கொண்டிருப்ப தாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. நீதி வழங்கு வது தாமதமாவது என்பது நீதி வழங் குவதை மறுப்பதாகும் என்று கூறுவார் கள். நீதி வழங்கும் முறையானது இவ்வாறு வலிமையூட்டவேண்டிய நிலையில் இருக்கிறது. தற்சமயம் நீதித்துறையின் செயல் பாடுகள் ஜனநாயகத்தின் மூன்று அங்கங்களுக்கும் இடையேயான வரம்புகளை மீறுகிறதோ என்கிற எண்ணத்தினை ஏற்படுத்தி இருக் கிறது. நீதித்துறை சட்டத்தை வியாக்கி யானம் செய்யலாம். ஆனால் அது அர சின் கொள்கைகளை உருவாக்குவ தோ அல்லது தீர்மானிப்பதோ கூடாது. நாட்டின் ஜனநாயகத்தின் மூன்று அங்கங்களின் பிரதிநிதிகள் மற்றும் வழக்கறிஞர்கள் சங்கத்தின் பிரதிநிதி களுடன் கலந்து ஒரு தேசிய நீதித் துறை ஆணையம் அமைக்க வேண்டி யது குறித்து ஆழமாகப் பரிசீலிக்க வேண்டிய தருணம் வந்துவிட்டது. இதன் மூலம் நீதிபதிகள் நியமனம், மாற்றல், நீதிபதிகள் மீதான ஊழல்கள் குறித்து ஆய்வு செய்தல், நீதித்துறை துர்நடத்தை குறித்து வரும் புகார் களை விசாரித்தல் மற்றும் நீதித்துறை யினரும் ஓர் அமைப்பிற்குப் பதில் சொல்லக் கடமைப்பட்டவர்கள் என் பதை உத்தரவாதம் செய்திட முடியும். விகிதாச்சார பிரதிநிதித்துவ முறைமூன்றாவதாக, நம் நாட்டின் முதிர்ந்த ஜனநாயக அமைப்பை, சில அடிப்படை மாற்றங்களைக் கொண்டு வருவதன் மூலம் மேலும் சிறப்பான தாக மாற்றுவதாகும். நாட்டின் வர லாற்றில் பொதுத் தேர்தல்கள் 1952ல் தொடங்கியது.
அதிலிருந்து இதுவரை மத்தியில் அமைந்த அனைத்து கடந்த 20 ஆண்டுகளில் எந்த ஒரு ஆண்டிலும் நாடாளுமன்றம் 100 நாட்களுக்கு மேல் அமர்வினை நடத்தவில்லை. அவசியம் 100 நாட்கள் அமரும் வகையில் அரசமைப்புச் சட்டத்திருத்தம் 

கொண்டுவரவேண்டும்.நீதித்துறை சட்டத்தை வியாக்கியானம் செய்யலாம். ஆனால் அது அரசின் கொள்கைகளை உருவாக்குவதோ அல்லது தீர்மானிப்பதோ கூடாது. நீதித்துறையினரும் ஓர் அமைப்பிற்கு பதில் சொல்ல கடமைப்பட்டவர்கள் என்பதை உத்தரவாதம் செய்ய தேசிய நீதித்துறை ஆணையம் அமைப்பது அவசியம்.1952ல் இந்திய வரலாற்றில் பொதுத்தேர்தல்கள் துவங்கின. அன்றிலிருந்து இன்றுவரை மத்தியில் அமைந்த அனைத்து அரசாங்கங்களுக்கும் ஆதரவாக வாக்களித்த மக்களைவிட, எதிராக வாக்களித்த மக்களே அதிகம். இடையில் தப்பிப்பிழைத்தது ராஜீவ்காந்தி அரசாங்கம் மட்டுமே.
எனவே இந்திய ஜனநாயகம் உண்மையான அர்த்தம் பெற வேண்டுமானால் விகிதாச்சார பிரதிநிதித்துவத்துடன் கூடிய நாடாளுமன்ற அமைப்பே சரியானது.ஒளிரும் இந்தியர்கள், துயருறும் இந்தியர்கள் என முரண்பாடுகளுடனான வாழ்க்கையை இன்னும் எத்தனை காலத்திற்கு நீட்டிக்கப்போகிறோம். மக்களின் சமூகப் பொருளாதார வாழ்வில் சமத்துவத்தை மறுப்பதை இன்னும் எத்தனை காலத்திற்கு தொடரப்போகிறோம்?

நன்றி - தீக்கதிர் நாளிதழ்

குஜராத்தில் கலவரமே நடக்கவில்லை. எலலா முஸ்லீம்களும் தற்கொலை செய்து கொண்டுதான் இறந்தார்கள்

குஜராத் கலவரம் பற்றிய சி.பி.ஐ யின் சிறப்பு புலனாய்வுக் குழு
அறிக்கை அயோக்கியத்தனமானது என்று கூறினால் அது
தவறே கிடையாது.

நரேந்திர மோடிக்கு நற்சான்றிதழ் கொடுப்பது மட்டுமே அதன்
நோக்கமாக இருக்கிறது. அதே போல் முஸ்லீம்கள்தான் தவறு
செய்தார்கள் என்று சொல்வது அதன் இன்னொரு நோக்கம்.

காவல்துறையிலும் புலனாய்வுத்துறையிலும் எவ்வளவு 
தூரம் காவிப்படை ஊடுருவி உள்ளது என்பதற்கு இந்த 
அறிக்கை ஒரு சான்று.

குஜராத் கலவரத்திற்கு நரேந்திர மோடிதான் காரணம் 
என்பது சிறு குழந்தைக்கும் தெரியும். கலவரக்காரர்களை
மோடி எப்படியெல்லாம் ஊக்குவித்தார் என்பதை டெஹல்கா
ஏற்கனவே நிரூபித்து விட்டது. விசாரணைக் கமிஷன் 
நீதிபதிகள் பற்றி மோடியின் சகாக்கள் காமெரா பதிவு
செய்வது  பற்றி அறியாமலே ஒப்புதல் வாக்குமூலம்
கொடுத்த பின்னரும் கூட எஸ்.ஐ.டி நரேந்திர மோடி
யோக்கியர் என்றே அறிக்கை கொடுத்துள்ளது.

அது மட்டுமா, இந்துக்கள் தங்கள் கோபத்தை நன்றாக
வெளிப்படுத்தட்டும், காவல்துறை தற்போதைக்கு வேடிக்கை
பார்த்தால் போதும் என்று நரேந்திர மோடி சொன்னதை
அக்கூட்டத்தில் பங்கேற்ற அதிகாரி கூறியதை எஸ்.ஐ.டி
பொருட்படுத்தவேயில்லை. இதை விட கொடுமை என்ன
தெரியுமா?

அப்படி நரேந்திர மோடி சொல்லியிருந்தாலும் கூட அது
ஒரு குற்றமேயில்லை எனச்சொல்கிறது எஸ்.ஐ.டி. 

இந்திராகாந்தி இறந்த போது சீக்கியர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
ஆலமரம் விழும் போது பூமியில் அதிர்வுகள் ஏற்படத்தான்
செய்யும் என்று ராஜீவ் காந்தி சொன்னது எவ்வளவு பெரிய
அராஜகமோ அது போலத்தான் இந்த எஸ்.ஐ.டி யின் கூற்றும்.

அதே போல் எஸ்.ஐ.டி செய்துள்ள இன்னொரு அயோக்கியத்தனம்
குல்பர்கா சொசைட்டி படுகொலைகள் பற்றிய கருத்து. 

அங்கே எழுபது முஸ்லீம்கள் கொல்லப்பட்டார்கள், அதிலே
காங்கிரஸ் கட்சியின் முன்னாள் எம்.பி இஷான் ஜாஃப்ரீ 
ஒருவர்.அவர் இருந்த வீட்டை ஆயிரக்கணக்கானவர்கள்
தாக்குகின்றனர். நரேந்திர மோடி உள்ளிட்டு ஏராளமான
ஆட்களுக்கு தொலைபேசியில் உதவி செய்யுமாறு கதறுகின்றார்.
அரசு நிர்வாகம் அசையவில்லை. அங்கிருந்தவர்கள் உயிரோடு
கொளுத்தப்படுகின்றனர்.


இது பற்றி எஸ்.ஐ.டி என்ன சொல்லியுள்ளது தெரியுமா?


பத்தாயிரம் பேர் கும்பலாய் தாக்கிய போது தற்காப்பிற்காக
அவர் வானில் துப்பாக்கியில் சுட்டார் என்று முதலில் சொன்ன
எஸ்.ஐ.டி பிறகு அப்படியே பல்டி அடித்து விட்டது.

அவர் துப்பாக்கியால் வானில் சுட்டதால் கோபமான கும்பல்
அத்தனை பேரையும் உயிரோடும் கொளுத்தி விட்டதாம்.

பத்தாயிரம் பேர் சூழ்ந்து கொண்டு கல்லால் எறிவார்களாம்,
காவல்துறை கண்டு கொள்ளாதாம். முதல்வர் ரசித்துக்
கொண்டிருப்பாராம். தற்காப்பிற்காக அவர் வானில் 
சுடாவிட்டாலும் அக்கும்பல் நிச்சயம் அவரை கொலை
செய்திருக்கும். 

காவல்துறை ஏன் உதவிக்கு வரவில்லை, அதன் பின் 
நடந்த சதி என்ன என்றெல்லாம் பேசாத எஸ்.ஐ.டி 
இறந்து போன மனிதனையே குற்றவாளியாக்கி விட்டது.

இதை விட எஸ்.ஐ.டி வேறு ஒன்று செய்திருக்கலாம்.

 குஜராத்தில் கலவரமே நடக்கவில்லை. எலலா முஸ்லீம்களும் தற்கொலை செய்து கொண்டுதான் இறந்தார்கள்  என்று
அறிக்கை கொடுத்து விட்டு மோடியிடம் இன்னும் சில
எலும்புத்துண்டுகளைப் பெற்றுக் கொண்டிருக்கலாம்.

அம்பேத்கர் பற்றிய கார்ட்டூன் – வக்கிர மனதின் வெளிப்பாடே, அம்பலப்பட்டுள்ள வேறு சில உண்மைகள்

இந்திய அரசியல் சாசனம் தயாரிக்கப்படுவதற்கு கால தாமதம் ஆவதை விமர்சனம் செய்கின்றது போல 1949 ல் வெளியான ஒரு கார்ட்டூனை இப்போதைய பாடப் புத்தகத்தில் இணைத்து ஒரு சர்ச்சையை உருவாக்கினார்கள்.

நாடாளுமன்றத்தில் விடுதலைச்சிறுத்தைகள் கட்சி, சி.பி.எம், சி.பி.ஐ மற்றும் குடியரசுக் கட்சி ஆகியவை பிரச்சினை எழுப்பிய பின்பு கபில் சிபல் அப்பகுதியை அப்புத்தகத்திலிருந்து நீக்குவதாக ஒப்புக் கொண்டார்.

பிரச்சினை இத்துடன் ஓயவில்லை.

இந்த கார்ட்டூனை பாடப் புத்தகத்தில் இணைத்த கல்வியாளர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் சுஹாஸ் பாஷில்கர் மற்றும் யோகேந்திர யாதவ் ஆகியோர் மத்தியரசு நடவடிக்கையைக் கண்டித்து என்.சி.இ.ஆர்.டி அமைப்பிலிருந்து விலகி விட்டனர்.

அதிலே சுஹாஸ் பாஷில்கர் நேற்று குடியரசுக் கட்சியினரால் தாக்கப்படுகின்றார். பிரச்சினை வந்த போதும் சரி, இப்போதும் சரி பாஷில்கர், அந்த கார்ட்டூனை புத்தகத்தில் இணைத்தது சரி என்றே வாதிடுகின்றார்.

அப்படியென்றால் இந்த மனிதனின் நோக்கம் என்ன?

அரசியல் சாசனம் தயாராக தாமதமானது என்றே கூட வைத்துக் கொள்வோம். அதை பாடத்திட்டத்தில் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் என்ன?

இந்திய அரசியலில் எத்தனையோ கமிஷன்கள்  அமைக்கப்பட்டு அவை நீண்ட காலமாக அறிக்கை தராமலே இருந்திருக்கின்றன. அளிக்கப்பட்ட அறிக்கைகள் அரசால் வெளியிடப் படாமலே இருந்திருக்கின்றன.  

பிற்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு அளிக்கும் மண்டல் கமிஷன் அறிக்கை எத்தனை காலம் தூசு படிந்தே கிடந்தது?

இந்திரா காந்தி கொலை தொடர்பான தாக்கர் கமிஷன் அறிக்கையை மத்தியரசு வெளியிடவே இல்லையே?

இந்திரா காந்தி கொலைக்குப் பின்பாக சீக்கியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டதை விசாரிக்க பத்து விசாரணைக் கமிஷன்கள் அமைக்கப்பட்டும் ஒரு நபர் கூட குற்றவாளி என்று சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்படவே இல்லையே?

இப்படி ஏராளமாக அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம்.

ஆனால் இது போன்ற தாமதம் பற்றி எதுவும் சொல்லாமல் டாக்டர் அம்பேத்கர் பற்றிய கார்ட்டூனை மட்டும் பதினோராவது பாடப் புத்தகத்தில் போட வேண்டிய அவசியம் என்ன?

அவர் பற்றி மோசமான பிம்பம் உருவாக்க வேண்டும் என்பதைத் தவிர இந்த இருவருக்கு வேறு எண்ணம் இல்லை என்பதை தெளிவாக புரிந்து கொள்ள முடிகின்றது. அவர்களுக்குள் ஒளிந்து கிடக்கும் வர்ணாசிரம வெறி தங்கள் செயலை நியாயப்படுத்த வைக்கிறது.

இவர்கள் தீண்டாமை வன் கொடுமைச்சட்டத்தின் படி கைது செய்யப் பட்டு நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.

இன்னொரு அபாயகரமான உண்மையும் இப்பிரச்சினையில் வெளி வந்துள்ளது.

தலித் அமைப்புக்கள், இடதுசாரிக் கட்சிகள் தவிர வேறு யாருமே இப்பிரச்சினை குறித்து நாடாளுமன்றத்திலும் சரி பொது வெளியிலும் சரி வாய் திறக்கவேயில்லை.

காங்கிரஸ், பாஜக, திமுக, அதிமுக, முலாயம், லாலு வகையறாக்கள் என யாருமே நாடாளுமன்றத்தில் பேசவேயில்லை. இதையும் மக்கள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

இனிமே நீங்க மறுத்துக் கிட்டேதான் இருக்கனும்

நாடாளுமன்றத்திற்கு அடுத்த ஆண்டு தேர்தல் வரும்
என்று  மம்தா தீதி  சொன்னதை  காங்கிரஸ் கட்சி 
மறுத்துள்ளது.

காங்கிரஸ் கட்சியினரே,

பேய்க்கு வாழ்க்கைப் பட்டுவிட்டீர்கள்,
இனி புளிய மரம், முருங்கை மரம், 
சுடுகாடு என்று போய்க் கொண்டே
இருந்தாகனும்.

இனி மம்தா தீதி சொல்வதற்கு மறுப்பு
தெரிவித்தே காலம் போகப் போகுது!

அனுபவிங்க.. நல்லா அனுபவிங்க....

மதுரை ஆதீனம் - நித்தி - நாயன்மார்கள் -சில் உண்மைகள்

 தீக்கதிர் நாளிதழில் வெளியான தோழர் அருணன்,
கௌரவத்தலைவர், த.மு.எ.க.ச அவர்களின் ஆழமான
ஒரு கட்டுரை


ஆதீன விவகாரம் : சில வரலாற்றுத் திரிபுகள்
அருணன்

 

மதுரை ஆதீனகர்த்தராக நித்தியானந்தா நியமிக்கப்பட்டதை வன்மையாகக் கண்டித்து திருவாளர்கள் அர்ஜுன் சம்பத், பழ.கருப்பையா ஆகியோர் “தினமணி”யில் எழுதியிருக்கிறார்கள். இந்த நியமனத்தை “கேலிக்கூத்து” என்று வருணித்திருக்கிறார் முன்னவர் என்றால், பின்னவர் அடுக்கடுக்கான குற்றச்சாட்டுகளை சுமத்தியிருக்கிறார். அவற்றில் சில பகுத்தறிவாளர்களும் பளிச்சென்று சொல்லக்கூச்சப்படக் கூடியவை.“ஒரு காலத்தில் பல்கலைக்கழகத்துணைவேந்தர் பதவிகள் ஏலம் விடப்பட்டது போல ஆதீன கர்த்தர் பதவிகளும் இப்போது ஏலம்விடப்படுகின்றன. பழைய ஆதீன கர்த்தருக்கு ஐந்து கோடி ரொக்கம், தங்கச் சிம்மாசனம், தங்கச் செங்கோல் - அடுத்தடுத்த தவணைகளில் இன்னும் என்னென்ன வழங்கப்படுமோ?”‘பெண்ணில் நல்லாளொடும் பெருந்தகை இருந்ததே’ என்று அவர் (சம்பந்தர் சிவபெருமான் பற்றி) மக்களுக்குச் சொன்னதை தங்களுக்குத்தான் பாடியதாக ஆதீனங்கள் சில கருதியதன் விளைவு மடத்தின் போக்கே மாறிவிட்டது”.


“இன்றைய ஆதீனத்திற்கு உதவியாளர்கள் எல்லாம் பெண்கள்தாம்! இன்ன புடவைக் கடையை இன்ன நடிகை திறந்து வைத்தார் என்று பெருமை பேசப் படுவது போல இன்ன ஆதீனம் பதவி ஏற்றுக்கொண்ட போது இன்ன நடிகை முன்னிலை வகித்தார் என்பதும் பெருமையாகப் பேசப்படுகிறதே இது காலக்கொடுமை!”- இப்படியெல்லாம் பழ.கருப்பையா (தினமணி 10.5.2012) தனது மனவேதனை யைக் கொட்டித் தீர்த்திருக்கிறார். இந்து மடாதிபதிகள் என்ன செய்தாலும் கண்டு கொள்ளாமல் இருப்பதை விட, சுயமத நோக்கிலிருந்து பேசாமடந்தையாக இருப்பதைவிட இப்படிப் பொங்கி எழுந்தது வரவேற்கத்தக்கதுதான்.ஆனால், மடாதிபதிகள் சிலரின் போக்கு இப்படி ஆனதற்கு என்ன காரணம் என்று ஆராய்ச்சி செய்யப்புகுந்து, மிக மோசமான வரலாற்றுத் திரிபுகளை இந்த பக்திமான்கள் முன் வைக்கிறார்கள்.“மதவெறி கொண்ட சமணர்கள் சம்பந்தரைக் கொலைசெய்யும் உள்நோக்கத் துடன் சம்பந்தர் தங்கியிருந்த இம்மடத்திற்கு தீ வைத்தனர்” என்கிறார் அர்ஜுன் சம்பத். ஆனால், இப்படியாக பெரியபுராணத்தில் சேக்கிழார் கூறவில்லை. “திருமடப்புறம்பு பழுது செய்வதோ” என்று மட்டுமே பாடியிருக்கிறார். ஆனால், எண்ணாயிரம் சமணர்கள் கழுவில் ஏற்றப்பட்டது பற்றி விரிவாக விவரித்திருக் கிறார். இந்தக் கொடூரத்தைப் பாண்டிய மன்னன் செய்தபோது அதைத் தடுக் காமல் சம்பந்தர் வெறுமனே வேடிக்கை பார்த்தார் என்றும் சொல்லியிருக்கிறார்.“மிகையிலா வேந்தன் செய்கை விலக்கிடாது” இருந்தார் என்று தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.மடத்திற்கு தீ வைக்கப்பட்டதைச் சொன்ன அர்ஜுன் சம்பத், எண்ணாயிரம் சமணர்கள் கழுவில் ஏற்றப்பட்ட அந்த உலகமகாக் கொடூரம் பற்றி மட்டும் ஏதும் சொல்லவில்லை! மடத்திற்கு தீ வைக்கப்பட்டது உண்மை என்றால் சமணர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டதும் உண்மைதானே? இரண்டும் அதே பெரிய புராணத்தில் இருப்பவைதானே? ஏன் பின்னதை மட்டும் சொல்லவில்லை? இங்குதான் புராணத்தைத் தங்களது வசதிக்கு ஏற்ப இந்துத்துவாவாதிகள் வாசிக்கும் தன்மை பளிச்சென வெளிப்படுகிறது.“சைவம் சாதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டது என்பதை 63 நாயன்மார்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து தெரிந்துகொள்ளலாம்” எனும் ஒரு பழைய துருப்பிடித்த பிரச்சாரத்தை கையில் எடுத்திருக்கிறார் அர்ஜுன் சம்பத். மதுரை ஆதீனமாக ஒரு குறிப்பிட்ட சாதிக்காரர்தான் வரமுடியும் என்று இப்போதும் கூச்சமில்லாமல் வேறு சில ஆதீனங்கள் கூறுகிறார்கள் என்றால், அதுவெல்லாம் இடையில் வந்த சமாச்சாரம் என்பது போலச் சித்தரிக்கப் பார்க்கிறார்.


உண்மை என்னவென்றால் அப்பர் - சம்பந்தர் காலத்திலும், அதற்கு முன்பும் தமிழகத்தில் பெரிதும் தழைத்திருந்த மதம் சமணம், அடுத்து பௌத்தம். பெரும்பாலான தமிழர்கள் இந்த மதங்களில் இருந்ததால் அவர்களைத் தன் பக்கம் இழுக்க சைவம் சில சாகசங்களைச் செய்தது. அடித்தட்டு சாதிகளைச் சேர்ந்த சிலரையும் நாயன்மார்கள் பட்டியலில் சேர்த்துக் கொண்டது. ஆனால், அப்படிச் சேர்த்த பெரிய புராணமே அவர்கள் இந்த நிலையை அடையச் சில கொடூரமான தியாகங்களை அல்லது அவமானங்களைத் தாங்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் உற்சாகத்தோடு சுட்டிக்காட்டியது.சிதம்பரத்தில் நந்தனாருக்கு ஏற்பட்ட கதியை அறிவோம். சம்பந்தர் தனது பாடல் களுக்கு இசையமைத்துப் பாட பாணர் குலத்தைச் சார்ந்த யாழ்ப்பாணரையும் அவரது மனையாளையும் பயன்படுத்திக் கொண்டார் எனப் பெருமையோடு கூறப்படுகிறது. ஆனால், அவர்கள் கோயிலுக்குள் அனுமதிக்கப்படவில்லை. அதன் வாயிலில் நின்றுதான் பாடவைத்தார் சம்பந்தர். இதோ அந்த வரிகள் - “கோயிலினில் புறமுன்றில் கொடுபுக்குக் கும்பிடு வித்து/ ‘ஏயும் இசை யாழ் உங்கள் இறைவருக்கு இங்கு இயற்றும்’/ என ஆய புகழ்ப்பிள்ளையார்”.இதுதான் “சைவம் சாதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டது” என்பதன் சரிதம்! விஷயம் என்னவென்றால் சைவம் - வைணவம் என்பவை எல்லாம் அந்தக் காலத்திய சனாதன மதத்தின் பிரிவுகளே. அவற்றுக்கும் சாதியம் உண்டு. அன்றைய தமிழகத்தின் ஆளும் வர்க்கங்கள் அதைத் தங்களின் சமூகக் கட்டுமானமாக ஏற்றுக் கொண்டிருந்தன. இதற்கு ஆதாரமாக மூவர் தேவாரத்திலேயே நிறைய வரிகள் உள்ளன. சமஸ்கிருதத்தில் இருந்தால் சாதியம், தமிழில் இருந்தால் அது சாதியம் கிடையாது என்பது மெய்யான தமிழ்ப்பற்று ஆகாது, மாறாக இன்றைய நடப்புகளின் நேற்றைய மூலத்தை அறியவிடாமல் செய்துவிடும்.பழ.கருப்பையா எழுதுவதை நோக்குங்கள் - “தமிழனின் சமயங்கள் சைவம், வைணவம், முருக வழிபாடு, இயற்கை வழிபாடு, மூதாதையர் வழிபாடு என்றிவை தாம்” சமணம் - பௌத்தத்தை மட்டும் குறிப்பிடவில்லை; கவனமாகத் தவிர்த்து விடுகிறார். இந்தச் சைவம் - வைணவம் தழைத்தோங்குவதற்கு முன்பு தமிழர்கள் ஏற்றுக் கொண்டிருந்த மதங்கள் சமணம் - பௌத்தமே எனும் வரலாற்று உண்மையைச் சொல்லக்கூட மகாக் கூச்சம்! இவர்களால் மதுரை மடம் போன்றவற்றில் இன்று ஏற்பட்டுள்ள விவகாரங்களுக்கு நோய் முதல் நாடி சிகிச்சை அளிக்க முடியாது.பிற மத வெறுப்பு, சாதியம், பண ஆதிக்கம், மூடநம்பிக்கைகள் போன்றவை சைவத் திலும் புகுந்திருந்தன. அவை மெல்ல மெல்லப் பரவி ஆதீன கர்த்தாக்களின் தனி மனித ஒழுக்கவியலையும் அரித்துத் தின்றன. வெகு மக்களுக்கு இருக்கக்கூடிய மத நம்பிக்கையை, அதன் தோற்றுவாயை மார்க்சியர்கள் புரிந்து கொள்கிறார்கள். அதற்காக ஒரு மதமானது மேலே குறிப்பிடப்பட்ட கேடுகளைத் தழுவ வேண் டியதில்லை என்கிறார்கள். அப்படி அது செய்யும் போது அவற்றை எதிர்த்து பகுத் தறிவாளர்கள் மட்டுமல்ல பக்திமான்களும் போராட வேண்டும் என்கிறார்கள்.இங்கோ பழ.கருப்பையா போன்றோர் விஷயத்தைத் தனிமனித ஒழுக்கக் குறை வாகவே, துணிவின்மையாகவே பார்க்கிறார்கள். “ஞானசம்பந்தர் வாதுக்குப் போனார். அவரிடம் தோல்வியடைந்ததாகச் சொல்லப்பட்ட ஏழாயிரம் சமணர் களைக் கழுவிலேற்றினார். சமணம் ஒழிந்தது, சைவம் தழைத்தது. மெத்த சரி! திருமறைகளும், பிரபந்தங்களும், சிவலிங்கமும் பெரியாரால் கேலிக்குள்ளாக்கப் பட்ட போது எந்த ஆதீனமாவது பெரியாரை வாதுக்கு அழைத்ததுண்டா?” - என்று ஆத்திரத்தோடு கேட்கிறார்.இவர் ஆசையைப் பாருங்கள்! இதே மனிதர் கீதையைத் தமிழரின் தத்துவ நூலாக ஏற்க முடியாது என்கிறார். ஆனால் சைவர்களது திருமறைகளையும் வைணவர் களது பிரபந்தங்களையும் விமர்சித்தால் விடக்கூடாது என்கிறார்! சம்பந்தரைப் போல வாதுக்கு இழுத்து கழுவில் ஏற்ற வேண்டும் என்கிறார். பெரியாரை அப்படிச் செய்திருந்தால் தற்காலத்தில் சைவம் தழைத்திருக்கும் என்கிறார். அண்ணா பெயரால் உள்ள கட்சி சார்பாக நின்று இந்த மகானுபாவர் எம்எல்ஏ ஆகியிருக்கிறார்!
பெரியார் மட்டுமல்ல அண்ணாவும் பெரிய புராணம், தேவாரம், ஆழ்வார் பாசுரம் இத்யாதி இத்யாதிகளை விமர்சித்தவர் என்பதை இவர் அறியாரா?? அறிந்தேதான் இப்படி எழுதியிருக்கிறார்!அவருக்குச் சொல்லிக் கொள்வோம். சமஸ்கிருத கீதையானாலும் சரி, தமிழ்ச் சமய நூல்களானாலும் சரி விஷயம் மொழி பற்றியது அல்ல. அவற்றில் என்ன கூறப்பட்டிருக்கிறது என்பதுதான் முக்கியம். அது பிறமத வெறுப்பாக, சாதியமாக, ஆணாதிக்கமாக, பணஆதிக்கமாக, மூடநம்பிக்கைகளாக இருந்தால் நிச்சயம் மார்க்சியர்கள் எதிர்ப்பார்கள்.பெரியார் தனது எதிர்ப்பைச் சற்று முரட்டுத்தனமாகச் செய்திருக்கலாம். மார்க் சியர்களோ இன்னும் தர்க்கரீதியாக, இன்னும் சரித்திர ரீதியாகச் செய்வார்கள். அப்படியாக வாது செய்ய அவர்கள் தயார் - எதிராளிகள் கழுமரத்தோடு வந்தாலும் சரி, நவீன காலத்திற்கு ஏற்ப கடப்பாரையோடு வந்தாலும் சரி! 


--
அப்பர் - சம்பந்தர் காலத்திலும், அதற்கு முன்பும் தமிழகத்தில் பெரிதும் தழைத்திருந்த மதம் சமணம், அடுத்து பௌத்தம். பெரும்பாலான தமிழர்கள் இந்த மதங்களில் இருந்ததால் அவர்களைத் தன் பக்கம் இழுக்க சைவம் சில சாகசங்களைச் செய்தது.
--

நன்றி - தீக்கதிர்