முக நூலில்
வரும் மோசமான தாக்குதல்கள் பற்றி எழுத்தாளர் மனுஷ்யபுத்திரன் பகிர்ந்து கொண்ட
கருத்துக்கள் நியாயமானது. மிகவும் சரியானது. அவரது கருத்துக்கள் இங்கே.
""பேஸ் புக் என்பது உண்மையில் ஒரு எழுத்தாளன் செயல்படக்கூடிய ஊடகம்தானா என்ற கேள்வி தொடர்ந்து எழுகிறது. என்னுடைய முக்கியமான சில நண்பர்கள் இதில் இருக்கிறார்கள் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக மட்டுமே இதில் தொடரவேண்டியிருக்கிறது.
இதில் எழுதுவதைவிட கடுமையான விமர்சனங்களையெல்லாம் அச்சு ஊடகங்களில் கடந்த இருபதாண்டுகளுக்கும் மேலாக எழுதி வந்திருக்கிறேன். அதற்கான எதிர்வினைகளையும் பெற்றிருக்கிறேன். ஆனால் ஒரு போதும் இங்கே எழுதப்படுவது போன்ற ஆபாசமான வக்கிரமான வசைகளை எதிர்கொண்டதில்லை. அரசியல், சினிமா, சாதி, மதம் என எதன்மீதும் சிறு கேள்வி எழுப்பினாலும் அவ்வளவு வன்மமும் அருவருப்பும் மிகுந்த தாக்குதல்கள் மேற்கொள்ளபப்படுகின்றன. ஒரு கருத்தைச் சொல்கிற மனிதன் யார், அவனது இதற்கு முந்தைய செயல்பாடுகள் என்ன என்று எதுவும் தெரியாத லும்பன்களால் இந்த மீடியம் நிறைந்திருக்கிறது. இதில் போலிப் பெயர்களில் இருட்டிலிருந்து கல்லெறியும் கோழைகள் வேறு.
ரிசானா விவகாரத்தில் என்மீது கொலை வெறித் தாக்குதல் நடத்தியவர்களுக்கு நான் இஸ்லாமியர்களின் நியாயங்கள் குறித்து எவ்வளவு எழுதியிருக்கிறேன் என்று தெரியாது. விஸ்வரூபத்தை விமர்சித்ததற்காக என்னை கருவறுக்க விரும்பிகிறவர்களுக்கு நான் கமல் ஹாசனின் கலைச் சாதனைகள் பற்றி எவ்வளவு எழுதியிருக்கிறேன், பேசியிருக்கிறேன் என்று தெரியாது. வைகோவை அரசியல் சமரசங்களுக்காக அவரை லேசாக கிண்டல் செய்தால் என்னை பிய்த்து பிராண்டுகிறவர்களுக்கு நான் வைகோவைவின் சமூகப் போராட்டங்களைப் போற்றி உயிர்மையில் தலையங்கமே எழுதியிருப்பது பற்றி எதுவும் தெரியாது.
எதோ ஒரு வாக்கியத்தை படித்துவிட்டு இங்கே வந்து கல்லெறியும் பொறுக்கிகளைவிட ஒரு எழுத்தாளனாக என்னுடைய வேலைகள், பொறுப்புகள் மிகப்பெரியது. எரியும் பிரச்சினைகளுக்ககா இலட்சக்கணக்கான மக்ககளுடன் தினமும் பேசிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு ஊடகவியலாளனை மனதை இந்தப் பொறுக்கிகள் அவ்வளவு எளிதில் சிதைத்துவிடலாம் என்று நினக்கிறார்கள். தங்கள் ஆபாச செயல்பாடுகளுக்கு கருத்துகள் என்று வேறு பெயர் சூட்டிக்கொள்கிறாகள். நான் ஒரு கொடூரமான, ஜ்கனநாயக விரோத அமைப்புக்கு எதிராக யுத்தம் செய்துகொண்டிருக்கிறேன். என்னைப் போன்றவர்கள் எந்த பின்புலமும் இன்றி தனியாக இந்தப் போராட்டத்தை நடத்திக்கொண்டிருக்கிறோம். வாழ்வின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அதற்கான விலையை கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.
ஒரு நாளைக்கு இருபது பேரையாவது பிளாக் செய்து வருகிறேன். இந்த இடத்தை சுத்தம் செய்வது அவ்வளவு சோர்வாக இருக்கிறது.
என்னுடைய எண்ணங்களோடு கொள்ரவமாக உரையாட முடியாதவர்களுக்கு நான் சொல்ல விரும்புவது ஒன்றே ஒன்றுதான்..
‘’ ப்ளீஸ்..கெட் அவுட்..’’ ""
எனது
அனுபவமும் இதேதான். முகநூல் மட்டுமல்ல, வலைப்பக்கத்திலும் இதே கதைதான்.
பின்னூட்டம் என்ற
பெயரில் கருத்தின் மீது முரண்படுவது என்பது வேறு. கடித்து குதறுவது என்பது வேறு.
ஆனால் உருப்படியாக எதையும் எழுத இயலாதவர்கள், எழுதினாலும் போணியாகாதவர்கள்,
தங்களின் அடையாளத்தை மறைத்துக் கொண்டு அனாமதேயங்களாக அபத்தமாக உளறுவது அதிகரித்தே
வருகிறது.
அடுத்தவரை
காயப்படுத்துவதில் இன்பம் காணும் சேடிஸ்டுகளுக்கு சூடு, சொரணை, மானம் என்று
எதுவும் கிடையாது.
இவர்களது
பின்னூட்டத்தை வெளியிட்டு அதற்கு பதிலளித்துக் கொண்டிருப்பதால் இன்னும் வேறு
ஊக்கம் அடைந்து விடுகிறார்கள். எனவே இனி அபத்தமான எந்த ஒரு பின்னூட்டத்தையும்
வெளியிடுவதில்லை என்று முடிவு செய்து விட்டேன்.
இந்த பக்கம்
பிடிக்கவில்லையென்றால் இங்கே வர வேண்டாமே, எதற்கு அவர்கள் தங்களின் நேரத்தையும்
விரயம் செய்து கொண்டு என்னுடைய நேரத்தையும் விரயம் செய்ய வேண்டும்?