Tuesday, January 31, 2017

அந்த உச்ச நடிகரை தெரியாதென்றவர்.



பன்முகப் பரிமாணம் கொண்டவர் பாட்டையா பாரதி மணி அவர்கள். அவருடைய மாமனாரான மூத்த எழுத்தாளர் க.நா.சு பற்றி பாட்டையா தனது “புள்ளிகள், கோடுகள், கோலங்கள்” நூலில் ஒரு அத்தியாயமே எழுதியிருப்பார். இன்று திரு க.நா.சு அவர்களின்  பிறந்த நாளை முன்னிட்டு அந்த  அத்தியாயத்தின் ஒரு சுவாரஸ்யமான பகுதியை மட்டும் கீழே தந்துள்ளேன்.



ஹிந்திக் கவிஞர் ஹரிவன்ஸ் ராய் பச்சன் எப்போதாவது தொலைபேசியில் தொடர்பு கொள்வார். அவர் தில்லிக்கு வரும்போது அவரது குல்மோஹர் என்க்லேவ் வீட்டில் சிலசமயம் விருந்துக்கு அழைப்பார். நான் காரில் கொண்டுபோய் விட்டுவிடுவேன். வரும்போது அவர்கள் காரில் வீடு திரும்புவார். ஒரு தடவை அமிதாப் பச்சன் வீட்டிலிருந்த நேரம். கவிஞர் இவரிடம் ‘KaNaa, He is my son Amitabh‘என்று அறிமுகப்படுத்தினார். க.நா.சு. அமிதாப் பச்சனிடம், What are you doing? என்று கேட்டார். அதற்கு அமிதாப் பணிவாக ’ I am in the Film industry’ என்று பதிலளித்தார். அதில் திருப்தியடையாத க.நா.சு. கேட்ட அடுத்த கேள்வி: Writing songs like your Father? அமிதாப் இன்னும் பணிவாக No, I am an Actor என்று பதிலளித்தார்.

வீட்டுக்கு வந்ததும் என் மனைவி ஜமுனா, ‘ஏம்ப்பா! உனக்கு அமிதாப் பச்சனைத் தெரியாதா? போனவாரம் தானே இந்தியா டுடே-யில படிச்சே! இந்த தஞ்சாவூர் கிருத்திரமம் தானே வேண்டாங்கிறது!’ என்றதற்கு, க.நா.சு-வின் பதில் ஒரு நமுட்டுச்சிரிப்புதான்! 

பத்திரிகைகளுக்கு பல வருடங்கள் பேட்டியே கொடுக்காத அமிதாப்பச்சன் முதல் தடவையாக பம்பாய் ஃபிலிம்பேர் பத்திரிகைக்கு கொடுத்த நீண்ட நேர்காணலில் இது ஒரு கேள்வி: What was the most embarrassing moment in your life? அதற்கு அமிதாப் அளித்த பதில்: ’என் தந்தையைப் பார்க்க வந்திருந்த தென்னிந்திய எழுத்தாளர் ஒருவர் கேட்ட கேள்விதான் என்னை திக்குமுக்காட வைத்தது. அதற்கு ஒரு வாரம் முன்னால்தான் ‘இந்தியா டுடே’ பத்திரிகை என் படத்தை அட்டையில் போட்டு ‘Hundred Crores in One Man Industry’ என்று பல கட்டுரைகளுடன் வெளிவந்த நேரம். ஆனந்த், தீவார் போன்ற வெற்றிப் படங்களுக்குப் பிறகு, என்னை இந்தியாவில் சிறு குழந்தைக்கும் தெரியும் என்ற இறுமாப்புடன் இருந்த என்னைப் பார்த்து, ‘நீ என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறாய்?’ என்று ஒரு கிழவர் அப்பிராணியாக கேட்ட கேள்வி என்னை உலுக்கிவிட்டது. விளையாட்டுக்காகக் கேட்கிறாரோவென்று அவரை உற்றுப் பார்த்தேன். இல்லை…..ரொம்ப சீரியஸான முகம். அவர் உண்மையாகவே நடித்திருந்தாரென்றால் அவர் என்னைவிட சிறந்த நடிகர்!’


Monday, January 30, 2017

கேரளாவில் முதல் முறையாக





எங்கள் அகில இந்திய இன்சூரன்ஸ் ஊழியர் சங்கத்தின் இருபத்தி நான்காவது பொது மாநாடு இன்று எர்ணாகுளம் நகரில் தொடங்குகிறது. 

இருபத்தி ஐந்தாம் தேதி வரை ஐந்து நாட்கள் நடைபெறும் இம்மாநாட்டை கேரள முதல்வர் தோழர் பினராயி விஜயன் துவக்கி வைக்கிறார்.

அகில இந்திய மாநாடு கேரளாவில் இப்போதுதான்  முதல் முறையாக நடைபெறுகிறது. அதனால் மாநாட்டை நடத்தும் தோழர்கள் உற்சாகமாக பணி செய்து வருகிறார்கள்.

இடதுசாரிகள் ஆட்சி செய்யும் மாநிலத்தில் மாநாடு நடைபெறுவதால் நாடு முழுதும் உள்ள தோழர்களும் உற்சாகமாக வந்து கொண்டிருக்கின்றனர்.

மாநாடு முடிந்து வேலூர் வந்ததும் சந்திப்போம்.

அது வரை எவ்வளவு டிராப்டில் உள்ளதோ, அது பகிர்ந்து கொள்ளப்படும்.

கோட்ஸேக்களின் குமுறல்





காலம் காலமாய் நடக்கிறது
இந்த யுத்தம்.

பொய்களின் துணை கொண்டு
அராஜக வடிவங்களில்
அநீதியின் புதல்வர்கள் 
தொடுக்கும் போர்களெல்லாம் 
எப்போதுமே தோற்றுக் கொண்டுதான் 
இருக்கின்றன.

உண்மையும் நல்லிணக்கமுமாய்
காந்தி இன்னும் வாழ்வதைப் போல
கொடியவர்களின் வடிவமான
கோட்சேயும் இங்கே மடியவில்லை.                  
 
நாற்காலியைக் கைப்பற்றிவிட்டு
மக்களின் இதயத்தை இழந்தார்கள்
அழிவின் பாதையில்
அழைத்துச் செல்ல முயன்றார்கள்.
 

எத்தனை முறை முயன்றாலும்
ஆயிரம் நாடகம் போட்டாலும்
அயோக்கியர்கள் என்பதும்
அம்பலமாகிக் கொண்டே இருக்கிறது.
மண்டையை மறைத்தாலும்
அந்த நடிகர்களின் கொண்டைகள்
மட்டும் அசிங்கமாய்
தெரியத்தான் செய்கிறது.
 
உண்மையின் பிரகாசத்தில்
இருண்டு போன விழிகள்
கற்பனைக் கண் கொண்டு
காண்பதெல்லாம் மஞ்சளென்று
ஊர் முழுதும் உளறித் திரிந்தது.

ஒற்றுமையை சீர்குலைக்க
ஒழுங்கைக் கெடுக்க
தோல்வியின் புலம்பலாய்
விரக்தியின் வெறியால்
"தேச விரோதி" என
உண்மைக்கும் சத்தியத்திற்கும்
அடைமொழி அளிக்கிறார்கள்,
கோட்ஸேயின் கூட்டத்தார்.

அண்ணலின் தடி வேண்டாம்.
அமைதியின் வழி போதும்,
அநியாயங்கள் எந்நாளும்
வென்றதே கிடையாது.

காந்திக்கும் இங்கு மரணமில்லை,
மக்கள் ஒற்றுமைக்கும்தான். 

 

Sunday, January 29, 2017

இவன்தாய்யா டேஷ் பக்தன் !!!!!



மேலே உள்ள கடிதத்தை படித்தால் நிர்மலா சீத்தாராமன், எச்.ராசா, தமிழிசை வகையறாக்களுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்.

இது போல பன்னாட்டுக் கம்பெனிகளுக்கு அடிமையாக இருக்கிற ஆட்கள்தானே இவர்களுடைய அகராதியில் தேச பக்தர்கள் !!!!1!

சேர்க்கை சரியில்லை பன்னீரு


முதுகெலும்பு இல்லாமல் எப்போதும் வளைஞ்சே இருப்பவராக,
தடால் தடால் என்று அம்மா, சின்னம்மா காலில் விழுபவராக,
எப்போதும் பணிவு வேடத்தோடு காட்சியளித்தாலும்  காசை அள்ளுவதில் மட்டும் என்னவோ கவனமாகத்தான் இருந்தீர்கள் பன்னீர்.

மணல் கொள்ளை சீராக நடந்து அதிகார மையத்தில் உள்ளவர்களுக்கு பகிர்ந்து கொடுப்பதிலும் பொதுப்பணிததுறை ஒப்பந்தங்களுக்கான கமிஷன் தொகையினை கறாராகப் பெற்றுக் கொள்வதிலும் நீங்கள் கவனமாகவே இருந்தீர்கள் என்பதை சேகர் ரெட்டி வாயிலாக தமிழகம் அறிந்து கொண்டது. அப்போது கூட வாய் திறக்க்காமல் அமைதியின் வடிவமாய் காட்சியளித்தீர்கள்.

சட்டப்பேர்வைத் தேர்தலுக்கு முன்பாக நீங்களும் உங்கள் அமைச்சரவை சகாக்களும் வீட்டுக் காவலில் வைக்கப்பட்டு கணக்கு பார்க்கப்பட்டு பங்குத் தொகை, அபராதம், அபராத வட்டி எல்லாம் வசூலிக்கப்பட்ட பின்பே விடுதலையானீர்கள் என்று ஊடகங்கள் கழுவி கழுவி ஊற்றியபோது கூட பன்னீர் என்றால் பணிவு என்றுதான் இருந்தீர்கள்.

மூன்றாவது முறை முதலமைச்சர் ஆன போதும் சரி, அந்த நாற்காலியின் கால்களை சின்னம்மாவிற்காக உடைக்க உங்கள் அமைச்சரவை சகாக்கள் மற்றும் தம்பிதுரை வகையறாக்கள் கிளர்ந்து எழுந்த போதும் சரி அடக்கத்தின் மறு உருவமாகவே தோன்றினீர்கள்.

விளக்குக் கம்பத்தில் கட்டி வைத்து ஆன்ந்தராஜ் அடித்த போது அதை பொறுமையோடு ஏற்றுக்கொண்ட மாணிக்கம் ரஜனிக்கும் உங்களுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் என்றுமே இருந்ததில்லை.

ஆனால் இப்போதோ

ஒசாமா பின் லேடன் என்று பேசுகிறீர்கள்.
சமூக விரோதிகளின் ஊடுறுவல் என்று கதைக்கிறீர்கள்.
போலீஸ் லேசா தட்டியது என்று முழு பூசணியை சோற்றில் மறைக்கிறீர்கள்.
பீச்சில் போராட தடை போடுகிறீர்கள்.
தேசத்துரோகிகள் என்று சொல்ல தொடங்கியுள்ளீர்கள்?

மாணிக்கம் பாட்சாவாக மாறும் நிலையோ இது?

ஆனால் உங்கள் வீரத்தை பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் மட்டுமே காண்பிப்பது கதாநாயக பாத்திரத்தின் குணாம்சம் அல்லவே, வில்லனுடையதாயிற்றே?

எங்கிருந்து வந்தது இந்த திடீர் மாற்றம்?


ஜல்லிக்கட்டைத் தவிர காவிரி, மணல் கொள்ளை, பன்னாட்டு குடிபானம் பற்றியெல்லாம் பேசினார்கள் என்று கொதித்துள்ளீர்களே, அதுதான் உங்களின் போலீசை அராஜகமாக தாக்க உத்தரவிட்டதன் மர்மமோ?

உங்கள் தொழில் பாதிக்கப்படாமல் பார்த்துக் கொள்ளும் சாமர்த்தியம் உள்ளவராயிற்றே! ஆக அது காரணமாக இருக்காது.


பின்னே?

உங்கள் வசனங்கள், நடவடிக்கைகள் எங்களுக்கு புதிதல்ல. இரண்டரை வருடமாக இந்தியாவில் மோடி ஆட்சியின் அசிங்கத்தைத்தான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோமே! அதே துர்நாற்றம் எப்படி உங்களின் வாயிலிருந்தும் வருகிறது?


ராமாயணத்தில் வாலி தன் முன்னே தோன்றுபவர்களின் சக்தியில் பாதியை எடுத்துக் கொள்வானாம். அதற்கு பதிலாக இரண்டு முறை சமீபத்தில் மோடியைப் பார்த்து விட்டு வந்தீர்கள். அவர் தனது கெட்ட புத்தியை உங்களுக்கு அளித்து விட்டார் போலும். அதனால்தான் காவிக் கூட்ட வசனங்களை அப்படியே ஒப்பிக்க ஆரம்பித்து விட்டீர்கள்.

எதுவும் செய்யாத மிக்ஸர் பன்னீராக இருந்தால் கூட பரவாயில்லை. வரலாறு உங்களை மன்னிக்கும். காவிக்கூட்ட அடிமையாக மாறினால் வரலாற்றின் குப்பைத்தொட்டியில் கூட உங்களுக்கு இடம் கிடைக்காது.  
 

Saturday, January 28, 2017

அந்தாள்தான் பெரிய தேச விரோதி அம்மணி



வாயைத் திறந்தா பொய்,
செய்யறதெல்லாம் அக்கிரமம்,
இந்தியாவை வெளிநாட்டு உள்நாட்டு முதலாளிகளிடம்
அடமானம்  வச்ச அவரை விட ,
இந்திய மக்களை நடுத்தெருவில் நிறுத்திய 
உங்கள் பிரதமரை விட 
பெரிய தேச விரோதி யாருமே கிடையாது 
அம்மணி நிர்மலா சீத்தாராமன் அவர்களே!

உங்க காவிக்கூட்டத்தை விட பெரிய தேசத்துரோகக் கூட்டமும்
கிடையாது அம்மணி.

இந்த மிரட்டல் உருட்டல் வேலையெல்லாம் வேற எங்கயாவது
வைச்சுக்குங்க.

ஆயிரம் தடவை சொல்லுவோம்

மோடி ஒரு மோசமான மனிதர். 
மோடி ஒரு மோசடி மனிதர்
மோடி பிரதமராய் இருப்பது இந்தியாவின் துயரம்.

 
 

Friday, January 27, 2017

தமிழன் என்று சொல்லாதே, தலை குனிய வைக்காதே




தமிழர்களின் மானம் இன்னொரு முறை கப்பலேறியுள்ளது.

சில வருடங்கள் முன்பாக ஜூனியர் விகடன் இதழ் ஒரு தொடர் ஒன்றை வெளியிட்டது. தமிழகத்தின் அரசியல்வாதிகளில் என்.டி.திவாரி போன்ற சபலப் பேர்வழிகளின் பட்டியலை வாரம் ஒருவராக வெளியிட்டு அம்பலப் படுத்தியது. அந்த பட்டியலில் இருந்த ஒருவர்தான் இப்போது மேகாலயாவில் பதவி விலகிய காவிக்கூட்டத்தின் கவர்னர். ஆக இந்த செய்தி ஒன்றும் அதிர்ச்சி அளிக்கவில்லை.

அந்த பட்டியலில் இருந்த அதே கூட்டத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் வேறு ஒரு மாநிலத்திற்கு வேறு ஒரு பொறுப்பில் போயிருக்கிறார். 

என் கவலையெல்லாம் இவராவது அங்கே ஒழுங்காக இருப்பாரா என்பதுதான்.

அய்யா, புண்ணியவான்களே,  என்ன எழவாவது செய்து கொள்ளுங்கள். ஆனால் தயவு செய்து நீங்கள் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று மட்டும் சொல்லிக் கொள்ளாதீர்கள். 

உங்கள் அசிங்களுக்காக தமிழர்களை தலை குனிய வைத்திடாதீர்கள்.

பி.கு 1 : அதெப்படி காவிகளின் எல்லா பிரம்மச்சாரிகளும் களங்கமானவர்களாகவே இருக்கிறார்கள்? 

பி.கு 2 : ஒரு வேளை, இந்த ஆளை மனசுல வைச்சுக்கிட்டுத்தான் சுனாசாமி அடிக்கடி பொர்க்கி என்று சொல்றாரோ?


Thursday, January 26, 2017

குடியரசு தின வாழ்த்து சொல்ல மனமில்லை




அகில இந்திய மாநாடு முடிந்து இன்று காலை ஒன்பது மணி அளவில் வீடு வந்து சேர்ந்தேன்.  அலுவலகத்தில் நடைபெறும் சுதந்திர தின, குடியரசு தின கொண்டாட்டங்களில் தவறாது கலந்து கொள்வேன். ஏழு மணிக்கு வர வேண்டிய புகை வண்டி காட்பாடி ரயில் நிலையத்திற்கு எட்டு நாற்பதுக்குத்தான் வந்து சேர்ந்தது. சரியான நேரத்துக்கு வந்திருந்தாலும் இந்த ஆண்டு கொடியேற்று விழாவிற்கு சென்றிருக்க மாட்டேன். 

ஆம் மனது அந்த அளவிற்கு வலிக்கிறது.


ஐந்து நாட்கள் கேரளாவில் இருந்தாலும் மனம் என்னமோ தமிழகத்தில்தான் இருந்தது.

தமிழகம் இதுநாள் வரை காணாத எழுச்சி மிக்க போராட்டம் கடைசியில் அதிகார வர்க்கத்தின் அராஜகத்தால் முடிவுக்கு வந்த சோகத்தை இன்னமும் ஜீரணிக்க முடியவில்லை.

"பாசிஸ்ட் நீதிமன்றத்தில் டிமிட்ரோவ்"  என்ற நூலை சில தினங்கள் முன்பாகத்தான் பல வருடங்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் படித்தேன். தனது கைக்கூலிகள் மூலமாக ஜெர்மன் நாடாளுமன்றத்தை கொளுத்திய ஹிட்லர்  அப்பழியை கம்யூனிஸ்டுகள் மீது அபாண்டமாக சுமத்துவான். அதற்கு சிலர் பொய் சாட்சியும் சொல்வார்கள். ஆனால் இறுதியில் அந்த நாடகம் அம்பலமாகி விடும். 

ஹிட்லரின் வாரிசுகள் இந்திய அரியணையில் அமர்ந்திருப்பதால் என்றைக்கு இந்திய நாடாளுமன்றத்தை எரிப்பார்களோ என்று ஒரு அச்சம் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது.

ஆனால் ஹிட்லரின் வழிமுறைகளை தமிழக காவல்துறை கொஞ்சம் கூட பிசகாமல் சிறப்பாகவே கடைபிடித்தது. அமைதியான முறையில் மாநிலமெங்கும் போராட்ட களத்தில் இருந்தவர்களை அராஜகமாக அப்புறப்படுத்தியது மட்டுமல்லாமல் சமூக விரோதிகளும் தேசத் துரோகிகளும் ஊடுறுவிவிட்டனர் என்றும் கதை விட்டது. அந்த கதையை நியாயப்படுத்த அவர்களே வாகனங்களையும் காவல் நிலையத்தையும் எரித்துக் கொண்டார்கள். சமூக விரோதச் செயல்களில் ஈடுபட்டவர்கள் காவலர்கள் என்பதை பல்வேறு காணொளிக்காட்சிகள் அம்பலப் படுத்தி விட்டன.

சமூக விரோதிகளின் ஊடுறுவல் என்பதை நிலை நாட்ட பொய்சாட்சி சொல்லவும் சிலரை பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள். ஹிப் ஹாப் ஆதி, ஆர்.ஜே.பாலாஜி, ராகவா லாரன்ஸ் ஆகியோர் ஆளும் வர்க்க கைபொம்மையாக மாறி தங்களின் மதிப்பை நாசமாக்கிக் கொண்டார்கள்.

காவல்துறையின் வன்முறை ஒரே நாளில் முடிந்து போகவில்லை. போராடிய மாணவர்களுக்கு துணை நின்ற காரணத்துக்காக மீனவக் குப்பங்கள் மோசமாக தாக்கப்பட்டது. அடி, உதை, தீவைப்பு, கைது என்று அனைத்து அராஜகங்களும் அரங்கேறியது. அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை நாசமாக்கி நடுத்தெருவில் நிறுத்தி விட்டார்கள்.

காவல்துறையின் வன்முறை வெறியாட்டம் என்பது புதிதல்ல. சமீபத்தில் சென்னையிலும் மதுரையிலும் வாலிபர் சங்கத்தோழர்கள் மீது நடந்த தாக்குதலை யாரும் மறந்திருக்க முடியாது.

காவல்துறை எனும் அம்பை ஏவிய முக்கியக் குற்றவாளி யார் என்பதே இப்போதைய முக்கியமான கேள்வி.

நாற்காலி பிழைக்குமா, கவிழுமா என்ற பதட்டத்திலேயே நாட்களைக் கடத்தும் பன்னீர் செல்வமா?

பொதுச்செயலாளர் பதவியை கைப்பற்றிய வேகத்தோடு முதல்வர் நாற்காலியில் அமரத் துடிக்கும் சசிகலாவா?

ஜெயலலிதாவின் மர்ம மரணத்தின் மூலமாவது தமிழகத்தில் கால் பதிக்க முடியுமா என்று நாவில் எச்சில் ஒழுக கண்ணில் வெறியோடு காத்திருக்கும் காவிக் கூட்டமா?

இல்லை மூவருமா?

அனைவருக்கும் இதிலே பங்கிருக்கிறது.

காவிக்கூட்டத்திற்கு அதிகமாகவே இருக்கிறது.

நம்ப வைத்து கழுத்தறுத்த பொன்னார், நேரில் போன பன்னீரை மூக்குடைத்து துரத்திய மோடி ஆகியோர் போராட்ட களத்தில் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டார்கள். பீடாவும் காவியும் வேறல்ல என்பதும் அங்கே அம்பலப்படுத்தப்பட்டது. தமிழகத்தின் உரிமை என்பதைத்தாண்டி பன்னாட்டுக் கம்பெனிகளுக்கு எதிரான உணர்வும் மேலோங்கியது. விவசாயிகள் தற்கொலை, மணல் கொள்ளை ஆகிய பிரச்சினைகளும் முன்னுக்கு வந்தன.

அது மட்டுமா?

மத நல்லிணக்கத்தின் அடையாளமாகவும் போராட்ட களம் திகழ்ந்தது. போராடும் இடத்தில் தொழுகை ஏன் என்ற பொன்னாரின் வயிற்றெரிச்சல் கேள்வி இதனை உணர்த்துகிறது. அவர்களின் செயல் திட்டத்திற்கு எதிரான ஒற்றுமையோடு தமிழகம் இருப்பதை எப்படி அவர்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்?

இது தொடர்ந்தால்?

உரிமைகளுக்காக மகத்தான எழுச்சிக்கு வாய்ப்பு உள்ளது என்ற உதாரணம் உருவானால் மோடிக்கு எதிராக நாடெங்கும் கிளர்ச்சி வெடித்தால் என்ன செய்வது என்ற அச்சமும் அவர்களுக்கு உண்டு.

இறுதியில் தமிழகத்தை தலை நிமிர வைத்த போராட்டத்தை ரத்தக்கறை கொண்டு அடக்கியுள்ளது காக்கி-காவிக் கூட்டணி. போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவர்களை தேசத்துரோகிகள், சமூக விரோதிகள் என்று கொச்சைப் படுத்தும் வேலையை காவல்துறை உயரதிகாரிகள் செய்து வருகிறார்கள்.

காங்கியனூர் திரௌபதி அம்மன் கோயிலில் தலித் மக்கள் அனுமதி மறுக்கப்பட்ட இழிவை அகற்ற தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி ஆலய நுழைவுப் போராட்டத்தை நடத்தியபோது  அன்றைய சி.பி.எம் சட்டமன்ற உறுப்பினர் தோழர் ஜி.லதா, மார்க்சிஸ்ட் தலைவர்கள் தோழர் கே.பாலகிருஷ்ணன், தோழர் ஜி.ஆனந்தன் ஆகியோர் மீது கொடூரத் தாக்குதல் நடத்திய அமல்ராஜ், இப்போது மாணவர் சங்கம், வாலிபர் சங்கம் போன்ற அமைப்புக்கள் தேச விரோத அமைப்புக்கள் என்று சொல்கிறார். தோழர் என்று அழைத்தால் துண்டியுங்கள் என்று உபதேசிக்கிறார்.

உரிமைக்கான போராட்டம் ஒடுக்கப்பட்ட நிலையில்
கொடூரமாக தாக்கப்பட்டவர்கள் சிறையில் வாடுகையில்

குடியரசு தினத்தை கொண்டாடும் மன நிலை எனக்கில்லை.

அனைத்து மக்களும் அனைத்து அடிப்படை உரிமைகளையும் வழ்ங்குவோம் என்று உறுதி அளிக்கிற  இந்திய அரசியல் சாசனம் அமலாகத் தொடங்கிய நாள்தான் குடியரசு தினம்.

அரசியல் சாசன உறுதிமொழிகள் காற்றில் பறக்க விடப்பட்டுள்ள இன்றைய நிலையில் வெற்று சடங்காக குடியரசு தினத்தை கொண்டாடவோ, வாழ்த்துக்களை பறிமாறிக் கொள்ளவோ, வந்த வாழ்த்துக்களுக்கு பதில் அனுப்பவோ மனம் வரவில்லை. 

ஆனால் அரசியல் சாசனம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். அனைவருக்குமான அடிப்படை உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படவேண்டும் என்ற உணர்வையும் அதற்கான போராட்டத்தில் உறுதியோடு தொடர வேண்டும் என்பதுதான் இன்றைக்கு நம் முன் நிற்கிற முக்கியக் கடமை. 

அரசியல் வேண்டாம் என்ற சிலரின் அரசியலை மாணவர்கள் புரிந்து கொண்டிருப்பார்கள் என்றும் எது மக்களுக்கான அரசியல் என்பதையும் மக்களுக்காக நிற்பவர்கள் யார் என்பதையும் அவர்கள் அனுபவத்தின் மூலம் உண்ர்ந்திருப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன். 

அந்த அனுபவம் இந்தியாவை உண்மையான குடியரசாக ஒரு நாள் உருவாக்கும்.
 

Wednesday, January 25, 2017

Friday, January 20, 2017

இது ஹிந்திலிஷ்

டிஜிட்டல் ஆசாமிகளுக்கு இப்பதிவில் வேலை இல்லை. மணி ஆர்டர் போன்றவற்றை இன்னும் பயன்படுத்தும் என்னை மாதிரி சாதாரண கைநாட்டு ஆசாமிக்களானது.

முன்பு தந்தியில் இருந்தது போல மணி ஆர்டர் அனுப்புவதற்கும் எண், கோட் கொடுத்துள்ளார்கள் அதிலே எவ்வளவு நுணுக்கமாக ஹிந்தியை திணிக்கிறார்கள் பாருங்கள்


நிஜத்திற்கும் மேலாக

வாட்ஸப்பில் வந்த படங்கள். இந்த சிலைகளை செய்தவர் யார் என்று தெரியாது. அவ்வளவு தத்ரூபமாக உள்ளது. மேட்ம் துஸாத் மெழுகு மியூசியம் எல்லாம் இதன் கிட்டே நெருங்க முடியாது.

பெயர் தெரியாத அந்த கலைஞருக்கு பாராட்டுக்கள்




 

பெருமையளிக்கும் முதல் பரிசு

காப்பீட்டு ஊழியர் - எங்கள் சங்கத்தின் பொது இன்சூரன்ஸ் அமைப்பு வெளியிடும் தமிழ் மாத இதழ்.

அந்த இதழின் வெள்ளி விழாவை கடந்த மாதம் சிறப்பாக கொண்டாடினார்கள். வெள்ளி விழாவை ஒட்டி அவர்கள் நடத்திய கட்டுரைப் போட்டியில் எங்கள் பண்ருட்டி கிளைச் சங்கத்தின் தலைவர் தோழர் ஜி.வைத்தியலிங்கம் முதல் பரிசு பெற்று எங்கள் கோட்டத்திற்கு பெருமை தேடிக்கொடுத்தார்.

தோழர் வைத்திக்கு வாழ்த்தும் பாராட்டும் சொல்லி அவர் எழுதிய முதல் பரிசு பெற்ற கட்டுரையை இங்கே பகிர்ந்து கொண்டுள்ளேன்





 

“ முஹம்மது யூசுபின் பழைய (பொங்கல்) டைரிக்குறிப்புகள் “

  நண்பர் கனவுப்பிரியன் அவர்களின் சுவாரஸ்யமான, அதே நேரம் மிகவும் முக்கியமான முக நூல் பதிவு. கடைசி வரி வரை அவசியம் படியுங்கள். ஏன் முக்கியம் என்பது புரியும்.

 





 ஜனவரி மாதத்து பொங்கல் நாளுக்காக நவம்பர் மாதம் முதலே தயாராகும் என்னைப் பற்றி சொல்லித்தானே ஆகவேண்டும்.
நிலத்தில் நான் கடலும் கடல் சார்ந்த இடத்தையும் சார்ந்தவன். எனக்கு தென்னை மரம் பற்றி அத்தனை தெரியாது எனது ஊர் மண்ணும் செம்மண் கிடையாது. 

எல்லோரும் மழை வேண்டி பிரார்த்திக்கும் போது மழை வேண்டாம் என உள்ளூர் சாமிக்கு சூடம் காட்டி தேங்காய் உடைக்கும் உப்பு விளையும் மண்ணைச் சார்ந்தவன் நான். 

இங்கு தேரிகள் அதிகம். தேரிகள் என்றாலே பனை மரங்களின் அணிவகுப்பு வந்துவிடும். “ யே நீ ரொம்ப அழகா இருக்கே “ என்ற சாம் நடித்த படத்தில் “இனி நானும் நான் இல்லை “ என்ற பாடல்களின் இடையில் அந்த மணல் தேரிகளைக் காணலாம்.
வீட்டின் மிச்சமுள்ள நிலத்தில் ஒற்றைப் பனைமரம் இருந்தது. “ ஒத்தை பனை வீட்டுக்கு ஆகாது, முனி பாய்ச்சல் இருக்கும் அது தங்கும் “ என்றவனைப் பார்த்து “ வீடு எனக்கு மட்டுமில்ல அதுக்கும் சேர்த்து தான் கட்டி இருக்கேன் அதுவும் தங்கிட்டு போட்டுமே “ என்ற தகப்பனின் பிள்ளை நான். 

இந்த வருடத்தில் நாற்பது நாட்கள் பதநீர் இறக்கினால் அடுத்தவரும் வருடம் பாளையை விட்டு விடுவார் அப்பா. சீவாத பாளை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் பனம்பழமாக மாறிக் கொண்டிருக்கும்.
சில சமயம் நள்ளிரவில் தொப் என்ற சத்தம் கேட்கும். எடை தாளாமல் பனைமரத்தில் இருந்து பழுத்த பனம் பழம் விழுந்த சத்தம் அது. தரையைத் தொட்டும் சில அப்படியே இருக்கும் சில அதிகம் பழுத்த பழம் வெடித்து சிதறி மண் ஒட்டிய நிலையில் இருக்கும். 

வீட்டிற்கு வெளியே பூவரச மரத்தின் அடியில் பனம்பழம் காய்ச்ச என்று தனி அடுப்பு, சட்டி இருக்கும். விடுமுறை நாளில் மட்டும் கருப்பட்டி போட்டு பனம்பழம் காய்ச்சி கத்தி வைத்து வெட்டி மாம்பழத் துண்டு போல நீள நீள துண்டுகளாகத் தருவாள் அம்மா. நார் நாராக இருக்கும் ஆனாலும் அவள் கைக்கு அது அறுபடும்.
நல்ல தித்திப்பாக இருக்கும். தின்று முடித்ததும் பனங்கொட்டை சேமித்து மண் குமித்து நிரப்பி விடுவார் அப்பா. பதநீர் இறக்காத காலத்தில் இருநூறு முன்னூறு பனம் பழம் கிடைக்கும் அந்த ஒற்றை மரத்தில் இருந்து. 

ஏறக்குறைய முன்னூறு பனங்கிழங்குகள் பொங்கலுக்கு தயாராகிக் கொண்டிருக்கும் வீட்டிலே அந்த மண் குவியலுக்குள்.

மஞ்சள் பூலாங்கிழங்கு எல்லாம் நட்டி வைக்கப்படும் அது வேறு தனிக் கதை.

ஜனவரி பத்தாம் தேதி வாக்கில் அந்த குவியல் தோண்டப்படும்.
ஆசையாக நானும் அண்ணனும் தோண்டி ஒவ்வொரு கிழங்காக எடுப்போம். முன்னூறு பனங்கொட்டைக்கு
முன்னூறு கிழங்கு இருக்கா என எண்ணி பார்ப்போம்.

மண் எப்பொழுதும் யாரையும் ஏமாற்றியது இல்லை.
ஒன்றிரண்டு மெலிந்த கிழங்குகள் தவிர மற்ற அனைத்தும் வாளிப்பான பருவ மங்கை போல அத்தனை அழகாக நல்ல புஷ்டியான உடல்வாகுடன் இருக்கும். 

" நாராய் நாராய் செங்கால் நாராய்
பனம்படு பனையின் கிழங்கு பிளந்தன்ன
பவளக் கூர்வாய் செங்கால் நாராய் " - என

சங்க காலப் பாடலில் நாரையின் கூர் மூக்கை பனங் கிழங்கிற்கு உவமையாக வழங்கி இருக்கக் கூடாது. அது ஒரு வடிவான பெண்ணுக்கு சமமானது.

பனங் கிழங்கை தனியாக வெட்டி விட்டு மீதம் இருக்கும் பனங் கொட்டையை வெட்டி “ தவுன் “ எடுத்து ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் சேகரித்து வீட்டின் உள்ளே வந்து சேரும்.
அப்பாவிடம் எனக்கு மிகவும் பிடிக்காத குணம் ஒன்று உண்டு. எது கிடைத்தாலும் பங்கு வைப்பார். 

முன்னூறு கிழங்கில் நூறு எங்களுக்கு மீதம் நூறு எதிர்த்த வீட்டுக்கு ஆளுக்கு பத்து என்று இன்னுமொரு நூறு உறவுக்கார வீடுகளுக்கு என்று பங்கு பிரிப்பதில் எனக்கு அத்தனை உடன்பாடில்லை.
அப்படியே “ தவுன் “ வும் பங்கு பிரிக்கப்படும். அகோர வேட்கையுடன் இங்கு ஒருவன் காத்திருப்பது அவர்கள் கண்ணில் ஏன் படவில்லை என தெரியவில்லை. 

பங்கு பிரிக்கப்பட்ட “ தவுன் “ தின்பதில் இருந்து ஆரம்பம் ஆகும் பொங்கலுக்கான ருசி.
எங்கள் வீட்டிற்கு நேர் எதிரே கோட்டைச்சுவர் இல்லாத போலிஸ் குடியிருப்பு. முன் வரிசையில் ரோட்டைத் தாண்டி நான்கு நான்காக இருபத்திஎட்டு வீடுகள். 

அந்த தெருவே மொத்தமாக பொங்கலுக்கு நான்கு நாள் முன்பு மார்க்கெட் நோக்கி கிளம்பிவிடும், அஞ்சு கிலோ பாக்கெட் சுண்ணாம்பு முதல் காவி கட்டி, வெள்ளை அடிக்க பட்டை, மண் பானை, அடுப்பு கல்லு என்று ஆளாளுக்கு தேவைகளின் பட்டியல் உடன்.
என்னைப் போன்ற டவுசர் ஆசாமிகள் பை தூக்கி சுமக்க அழைத்துச் செல்லப்படுவார்கள். காணிக்கையாக “பழரசம் பால்ராஜ் “ கடையில் பெரிய கிளாசில் பழரசம் வாங்கி தரப்படும். 

எங்கள் வீட்டின் நேர் எதிர் உள்ள எட்டு போலீஸ்காரர் வீடுகளில் பொங்கல் முடியும் வரை எடுபுடி வேலைக்கு நாங்கள் சேர்த்துக் கொள்ளப்படுவோம். எனது நண்பர்கள் வீட்டில் நான் செய்வேன் எனது அண்ணன் நண்பர்கள் வீட்டில் அவன் செய்வான்.
பொங்கல் அடுப்பு கல்லுக்கு வெள்ளை அடித்து காவி பட்டை போட்டு, முடிந்த வரை என் கைவண்ணத்தை காட்டுவேன். வேப்பமரத்துக்கு எல்லாம் வெள்ளை அடிப்போம் அது வேற கதை. 

என் கூட அன்று விளையாடிய பலரும் பல ஊர்களில் இன்று இன்ஸ்பெக்டராக இருக்கிறார்கள் என்பது கிளை கதை.
ஆயினும் நேர் எதிர் வீட்டு ராமசாமி தான் பால்ய நண்பன். அதற்கும் காரண காரியம் உண்டு. 

அவர்கள் மாடு வளர்த்தார்கள். அவர்கள் வீட்டு வைக்கோல் படப்பில் ஊரான் வீட்டு கோழி வந்து முட்டை இட்டுச் செல்லும். அதை எடுத்து கடையில் கொடுத்து காசு வாங்கி சினிமா பார்ப்போம். ஆக நெருங்கிய நண்பன் ஏன் ஆனான் என புரிந்திருக்கும். அவனுக்கும் ஜோதிக்கும் ஒரு இது உண்டு அதை நான் வெளியே சொல்வதில்லை என்று சத்தியம் செய்திருக்கிறேன். இதுவும் ஒரு காரணம். 

இரண்டு நாள் வெள்ளை அடிப்பதில் கழியும். அப்போதே வேண்டாததை வெளியே வைத்து விடுவோம்.

போகிக்கு முந்தைய நாள் வீட்டின் பின்னால் உள்ள பிள்ளையார் கோவிலை ஒட்டிய பொது வட்ட கிணற்றில் மாடு குளிப்பாட்ட அழைத்துச் செல்வோம்.
ரெண்டு குடம் நீர் இறைத்து அதன் மேல் ஊற்றியதும் பள்ளிக் கூடம் போகமாட்டேன் என அடம்பிடிக்கும் குழந்தை போல மாடு குளிக்க அடம்பிடிக்கும். 

அதனிடம் கோபப்பட்டு பேசுவான் ராமசாமி “ உன்ன குளிப்பாட்டனும், அவன குளிப்பாட்டனும், தொழுவம் தூக்கனும், நாத்து வெட்டனும், கழனி தண்ணி வைக்கணும், உங்க அப்பனா இதை எல்லாம் செய்வான் “ என்று மாட்டிடம் பேசுவான். 

அங்கும் இங்கும் தலையை திருப்பி பார்க்கும் பின் குளிக்க சம்மதிக்கும். ஆச்சர்யமாய் பார்ப்பேன். 

“ பேசுறியே, அதுக்கு புரியுமா “ என்று கேட்பேன் 

“ எல்லாம் தெரியும் தெரியும், திமிரு. சத்தம் போட்டாத்தான் கேக்குறது “என்பான். இப்படி சொல்லும் போது தப்பு செய்து மாட்டிக்கொண்டவன் போல மாடு அவனை அப்பாவியாய் பார்ப்பது தான் கூடுதல் ரசம்.
நான் நீர் இறைத்து தருவேன். ஊற வைத்த வைக்கோல் வைத்து மாட்டை தேய்த்து குளிப்பாட்டுவான். தெரியாத ஆள் அருகில் சென்றால் வாலை சுழற்றி ஒரு அடி கொடுக்கும் அது போதும் இனி அவன் அருகில் வராமல் இருக்க. சில சமயம் நானும் வாங்கி இருக்கிறேன். 

நீண்ட நேரம் குளிப்பாட்டுவோம். பின் வெயிலில் நிறுத்தி வைத்து விட்டு அடுத்த மாடுக்கு குளியல் நடக்கும். மஞ்சள் நிறத்தில் ஏதோ கொண்டு வருவான் அது மட்டும் மடுவில் தேய்த்து கழுவி விடப்படும்.
அவர்கள் வீட்டின் எல்லா மாட்டுக்கும் லட்சுமி என்று தான் பெயர்.
சாணி, வைக்கோல், கோரைப்புல், தட்டை, முட்டைகோஸ் என விரவி கிடக்கும் மாட்டுத் தொழுவம் கழுவுவான். நீர் இறைத்து கொண்டு வந்து தருவது என் வேலை. 

சாம்பிராணி புகை எல்லாம் காட்டிய பின் பசு மாட்டை பார்க்க வேண்டுமே. அதன் தோல் மினுக்கும் பளபளவென்று. அதன் பருத்த வயிற்றில் லேசாக சாய்ந்து கண்ணத்தை வைத்துப் பார்ப்பேன் குளிர்ந்து இருக்கும் அதன் உடல். 

போகிக்காக எரிக்க என்று தெரிந்த சைக்கிள் கடையாக சென்று டயர் வாங்கி வந்து ஆளாளுக்கு சேகரித்து வைப்பார்கள். கிழிந்த கோரம்பாய் மண்ணெண்ணெய் ஊற்றி ஆரம்பித்து வைக்கப்படும் போகி எரிப்பு.
சூரசம்ஹாரம் நடக்கும் போது சொக்கப்பனை கொளுத்துவார்கள். ஒரு விதமான ஊங் ஊங் எனும் உறுமி சத்தத்துடன். 

அந்த அளவிற்கு ஆங்காரமாய் எரியவில்லை என்றாலும் இதுவும் தன் பங்கிற்கு நாக்கை பிளந்து கொண்டு நாற்சந்து தெருவின் நடுவில் நின்று சட சடவென எரியும். 

நன்கு எரியும் போது பெருசுகள் நிற்பார்கள். அதன் தாகம் தணியும் போது அவர்கள் நகன்று விட எங்களைப் போன்ற மால்குடி டேஸ் சுவாமிகள் அராஜகம் தொடங்கும். சுற்றியுள்ள எதையாவது பொறுக்கி அதனை நோக்கி வீசிக் கொண்டிருப்போம். 

திடீர் என பின் மண்டையில் பொளேர் என்று அறை விழும் “ போ வீட்டுக்கு, படிக்கிறது கிடையாது. எப்போ பாரு விளையாட்டு “ என்ற நிரந்தர வசனத்துடன் அண்ணன் காட்சி தருவான். மனதிற்குள் அவனை திட்டிக்கொண்டே வீடு செல்வது எப்பொழுதும் வாடிக்கை.
நாளை பொங்கல் என்றால் இன்றைய நாள் இரவு என்பது, இந்தியா பாகிஸ்தான் ஒன்டே கிரிக்கெட் மேட்ச்சின் வெற்றியா தோல்வியா என நிர்ணயிக்கும் கடைசி ஓவர் போல ஒவ்வொரு நிமிடமும் சுவராசியமாய் இருக்கும். 

அன்று இரவு தான் வீட்டில் கரும்பு கட்டு வாங்கி வந்து மர கட்டிலுக்கு அடியில் மறைத்து வைப்பார்கள். 

“மாணிக்க வீணையேந்தும் மாதேவி கலைவாணி தேன்தமிழ் சொல் எடுத்து பாடவந்தேன் அம்மா பாடவந்தேன் “ என்ற பாடலுடன் பிள்ளையார்கோவில் குழாய் தன் பங்கை மாலையில் ஆரம்பித்து இரவு வரை கச்சேரியை நடத்தும். 

இது போக தெருக்கு தெரு “பானை உடைக்கும் போட்டி, முறுக்கு, பன் திங்கும் போட்டி, மியுசிகல் சேர் பற்றிய நடக்கவிருக்கும் நிகழ்வை பாடலுக்கு இடையே இடையே மைக் பிடித்து “இப்படிக்கு நல்லவனுக்கு நல்லவன் ரஜினிகாந்த் ரசிகர் மன்றம் “ என்ற வித விதமான தலைப்பில் அடித்து விளாசுவார்கள். 

அன்றைய நாளில் எல்லா இடங்களிலும் கடை முழுக்க ஆட்கள் இருப்பார்கள் ஏதேனும் வாங்கியவண்ணம், ஊர் முழுக்க ஏதேனும் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கும் பாடல்கள் வாயிலாக.

தினத்தந்தியின் ஒரு பக்கத்தில் நீள் வெட்டுக்கு AVM தயாரித்து வர இருக்கும் புதிய படம் பற்றிய விளம்பரம் தினமும் பார்த்தாலும் பஸ் ஸ்டாண்ட் வரை சென்று அங்கு தொடர்ச்சியாக ஒட்டப்பட்டு இருக்கும் 17 படங்களின் வால் போஸ்டரை சைக்கிள் நிறுத்தி அதன் எதிரே நின்று ஒருமுறை நன்கு பார்த்துவிட்டு வருவதில் மஹா ஆனந்தம்.
குறிப்பாக ரஜினி கமல் படங்களின் வால் போஸ்ட் எதிரே நீண்ட நேரம் நிற்பது. வால்போஸ்டரை பார்த்தே உச்சி குளிர்ந்த மகா ஜனம் நான்.
தெருவின் எல்லா வீடுகளிலும் திண்ணை இருக்கும்.
இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னமே சாணி மொழுகி வீட்டின் வாசலுக்கு எதிரே வசதியான பிளாட்பாரம் அமைத்திருப்பார்கள் அனைவரும்.
இரவு பத்து மணிக்கு மேல் ஆளாளுக்கு கோலப் பொடியுடன் திரிவார்கள்.
கோலம் போடுவதை பார்க்கிறேன் என்ற பெயரில் வீடு வீடாக சென்று அரசு மரியாதையுடன் சைட் அடிக்கலாம். தாவணிகள் காலம் அது. கருவேலம் மரம் போல நைட்டிகள் இப்பொழுது தான் பெருத்து விட்டன.
உள்ளங்கையில் “ பொங்கல் வாழ்த்து “ என பேனாவால் எழுதி குடும்பத்து ஆட்கள் பார்க்காத சமயத்தில் கோலம் போடும் அவளிடம் கையை விரித்து காட்டி நம் வருகை தந்ததின் நோக்கத்தை ராஜதந்திரமாக காட்டலாம். 

செபத்தையாபுரம் ராஜசேகர் அனுப்பிய 15 பைசா பொங்கல் வாழ்த்து அட்டையில் தூங்காதே தம்பி தூங்காதே கமலஹாசன் இன்னும் என் வீட்டு பரணில் வாழ்ந்து கொண்டு தான் இருக்கிறார்.
பொங்கல் அன்று காலையில் எல்லார் வீட்டு வாசலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட மணமகள் போலத்தான் காட்சி அளிக்கும்.
வாசலில் போட பட்ட பெரிய நீண்ட அகன்ற மா கோலத்தின் மீது காவி வெள்ளை நிறம் பூசிய மூன்று அடுப்பு கல்லில் சந்தன பூசிய கைத்தடம் பதித்த மண் பானையில் பொங்கல் தயாராகிக் கொண்டிருக்கும்.
மங்களகரம் என்பதின் அடையாளம் அந்த தெரு முழுக்க வீசும். யார் முகத்திலும் சோகமில்லாத மனிதர்களை தொடர்சியாக காணலாம்.
எல்லா போலீஸ்காரர்களையும் இதுவரை பார்த்திராத வேஷ்டி சட்டையில் பார்ப்பது ஒரு வித புது அனுபவம். 

பிரியாணி தந்ததற்கு பதிலாக ஒவ்வொரு வீட்டில் இருந்தும் எங்களுக்கு பாத்திரத்தில் சாப்பாடு வரும். பொங்கல், உப்பு போடாத சாப்பாடு என வித விதமாய் சைவ சித்தாந்தம் பட்டையை கிளப்பும். 

வனசுந்தரி அக்கா வீட்டில் பொங்கல் நெய்யுடன் இரண்டர கலந்து இருப்பதால் வருடா வருடம் அங்கு தான் உளுந்த வடை பாயாசத்துடன் எனது காலை உணவை ஆரம்பம் செய்வேன். 

“ எல தின்னு எல எடுத்து தின்னு “ என அவர்கள் வற்புறுத்தியதால் தான் மூன்று முறை சாப்பிட்டேன். மற்றபடி யாராவது ஏதாவது என்னைப் பற்றிச் சொன்னால் நம்பவேண்டாம். 

அதன் பின் ஆஸ்தான தொழிலான காலை பத்தரை மணி காட்சி சினிமா. இதைப்பற்றி ஒரு நாவலே எழுதலாம். 

சினிமா பார்த்து வந்த கையோடு மதிய சாப்பாட்டுக்கு பின் பிள்ளையார் கோவில் பின்னாடி உள்ள அரசமரத்தடியில் அமர்ந்து நண்பர்களாக சேர்ந்து பார்த்த இரண்டரை மணி நேர சினிமா பற்றி மூன்று மணி நேரம் பேசுவது.

மாலையில் கபடிப்போட்டி இல்லை இருக்கவே இருக்கிறது பானை உடைத்தலை முறுக்கு தின்பதை சாக்கு போட்டியை சைக்கிள் போட்டியை என வேடிக்கை பார்ப்பது. 

இரவு பிள்ளையார் கோவிலில் கட்டி இருந்த குழாய் சுற்றிலும் குழந்தைகள் ஆட சினிமா பாடல் பாட ஆரம்பித்து விடும். “ மல்லிகா யுவசுவ யுவசுவ இன்னக்க “ என்று சிங்கள பப்பிசை பாடலும் பிள்ளையார் எங்களுடன் சேர்ந்து கேட்பார்.
பொங்கல் சந்தோஷம் அன்றுடன் முடிந்து விடவில்லை.

டவுசருடன் அலைந்த காலத்தில் ஊருக்குள் இருக்கும் நாகலிங்கமரம் நிறைந்த வாட்டர் டேன்க் செல்வோம். அதை சுற்றிலும் புதிதாக நிறைய கடைகள் முளைத்திருக்கும். கூட்டம் நிரம்பி வழியும். அதை சுற்றிவருவது மாலையால் பீச் செல்வது அத்துடன் முடிந்து விடும்.
எங்களுக்கான பொங்கலும் காலத்திற்க்கேற்ப மாறிக் கொண்டே இருந்தது. பதின் வயது வேறு பொங்கலை தந்தது.

பள்ளிக்கு பூனை மீசையுடன் பேன்ட் ஷர்ட் உடன் செல்வது எல்லாம் வானவில் போலத் தோன்றிய காலம் அது 

புதிதாக பதினாறு வயதில் ஜட்டி போட பழகி இருந்தேன். ஜெயவர்த்தனா எனும் இலங்கை கொடுங்கோலன் பற்றிய செய்தியும் மூளையில் பதிவானது. பிலிம் இன்ஸ்டிடியுட் ஆபாவாணன் புதிதாக பேசப்பட்டார். விதி, சம்சாரம் அது மின்சாரம் என கேசட்டில் கதை வசனம் கேட்ட காலங்கள் மாறி இருந்தன. பெண்களை புதிதாக ரசிக்கத் துவங்கி இருந்தோம். வீட்டிருக்கு தெரியாமல் நண்பன் பதுமை உடன் “ பாவம் கொடூரன் “ எனும் மலையாள பிட்டு படம் பார்த்துவிட்டு வீடு திரும்பி காலம் அது.

ஆக பொங்கல் மறுநாளின் அடையாளமும் மாறி இருந்தது எங்களுக்குள்.வாட்டர் டேன்க் போவதில்லை. பதினைந்து பேருக்கு மேல் என நண்பர்கள் பெருத்து விட்டார்கள். 

மன்மத சாமி ஆசி வழங்கும் தினமாக தான் காணும் பொங்கலை கருதினோம். அன்றைய தினம் தான் ஊருக்குள் இருக்கும் அத்தனை பிகரையும் வெளியே காணமுடியும். சைட் அடிப்பதை குடிசை தொழிலாக செய்த காலம் அது. 

காணும் பொங்கல் என்றால் பஸ்ஸில் தான் சுற்றுவது. நண்பர்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி வந்து பஸ் ஸ்டாண்டில் காத்து நிற்போம் பாஞ்சாலங்குருச்சி செல்ல.

ஊரில் இருந்து அதிகமான பேர் காணும் பொங்கல் மறுநாள் செல்லும் இடங்களில் இதுவும் ஒன்று.

முயல் தீவு, ஹார்பர் கடற்கரை, சுனை, அகஸ்தியர் அருவி, மாஞ்சோலை எஸ்டேட், குற்றாலம், திருச்செந்தூர், பாஞ்சாலங்குருச்சி கட்டபொம்மன் கோட்டை இது தான் ஊரில் இருந்து காணும் பொங்கல் செல்லும் முக்கியமான இடங்கள்.

விளாத்திகுளம், குறுக்குசாலை, ஓட்டப்பிடாரம் பகுதியில் எங்காவது ரேக்ளா ரேஸ் நடக்கும். 

எங்களை பொறுத்தவரை பாஞ்சாலங்குருச்சி தான் திரி ரோசெஸ் டீ போல குறைந்த விலை, அதிக பிகர், நிறைந்த சுவை.
அன்றைய தினம் நிறைய பஸ் வசதி அன்று இருக்கும் பாஞ்சாலங்குருச்சிக்கு. 

எந்த பஸ்ஸில் அதிகமான இளசுகள் ஏறுகிறதோ, அந்த பஸ்ஸில் ஏறி விடுவோம். ஊருக்குள் அன்றைய தினம் எல்லாவிதமான அலப்பறையும் அங்கீகரிக்கப்படும். பஸ்ஸில் கண்டக்டர் எதுவும் சொல்வதில்லை.
கும்பலாக பாட்டு கச்சேரி தான். பட்டைய கிளப்புவோம். கானா பாட்டு, நாட்டுபுற பாட்டு, சினிமா பாட்டு விளம்பரம், சாமி பாட்டு கடி ஜோக் எல்லாம் உண்டு. எங்களின் நோக்கம் பிகர்களை கவன ஈர்ப்பு தீர்மானம் போட வைத்து எங்களை பார்க்க வைப்பது.

" பள்ளிக்கட்டு சபரி மலைக்கு கல்முள்ளும் காலுக்கு மெத்தை " என்று ஆரம்பிப்பான் ஒருவன்.

" எந்த காலத்திலும் எந்த நேரத்திலும் உம்மை நான் துதிப்பேன் துதிப்பேன் .ஏசுவே உம்மை தான் துதிப்பேன் துதிப்பேன் எந்த வேளையிலும் துதிப்பேன் ..ஆஹ ...ஆனந்தம் ஆனத்தமே ..அல்லும் பகலிலும் ஆடிடுமே " இப்படி ஒருவன்
கேட்டால் சாமி பாட்டு பாடி தான் நல்ல காரியம் ஆரம்பிப்போம் என்று சொல்லுவது.

" ஓட்டட ஓட்டட கம்பத்திலே என்ன விட்டுட்டு போனியே அம்பத்திலே ரெண்டு புள்ள கக்கத்திலே வந்து நின்னானே பக்கத்திலே, முருங்க மரத்துக்கு ஆசைப்பட்டு நான் மூத்த கொழுந்தன வச்சிருந்தேன் " இப்படியே பாட்டு போகும் 

" ஒன்னாம் படி எடுத்து சித்திர கோபுரம் கட்டவே .."

" சின்னமாமியே உன் சின்ன மகளெங்கே பள்ளிக்கு சென்றாளா படிக்க சென்றாளா ......அட வாடா மருமகா என் அழகு மன்மதா பள்ளிக்கு தான் சென்றால் படிக்க தான் சென்றாள்......"

திடிரென்று எவனாவது ஒருவன் " சாந்தா டில்டிங் வெட் கிரைண்டர் அரைத்திடும் விதத்தில் வந்ததோர் புதுமை ஆஹா அருமை சாந்தா டில்டிங் வெட் கிரைண்டர் சாந்தா டில்டிங் வெட்கிரைண்டர் “ என்பான்.
பழைய பாடல் தான் அதிகம் பாடுவது. அதற்கு தான் மவுசு ஜாஸ்தி. சில பழைய வயசான பெருசுகளும் எங்களுடன் சேர்ந்து கொள்ளும்.
அதிகமாக கிருஸ்துவ பாடல்களை கேலி செய்து பாடிய முத்தையா இப்பொழுது மும்பையில் ஒரு சர்ச்சில் பாதிரியாராக இருக்கிறான்.
குறுக்கு சாலை தாண்டி இடதுபக்கம் கட்டபொம்மன் கோட்டையின் தோரண வாயில். 

கோட்டையை பஸ் நெருங்குவதற்குள் எவனாவது ஒருத்தன் எவளாவது ஒருத்தியின் பார்வையில் சிக்கி சின்னாபின்னாமாகி இருப்பான்.
கலைஞர் செய்த நல்ல காரியங்களில் இந்த கோட்டையும் ஒன்று..ரொம்ப பெரியதும் இல்லை ரொம்ப சிறியதும் இல்லை.

ஆரம்பத்தில் ஒரு முரசு இருக்கும் கையால் டம் டம் என்று தட்டுவது.." ராஜ மார்த்தாண்ட ...ராஜ குலோத்துங்க பராக் பராக் என்று சவுண்ட் விடுவது. 

உள்ளே நிறைய புகைப்படம் இருக்கும் பொம்மி, உமைத்துரை என்று, வாள் கேடயம் தொட்டு பார்ப்பது.

அரண்மனை உள்ளே சென்றால் சிவாஜியின் ஞாபகம் வந்துவிடும். அந்த அரண்மனையையும் ஊரையும் வந்திருக்கும் கந்தர்வ கன்னிகளையும் சுற்றுவது.

ஊருக்கு திரும்புவதற்குள் “ மாப்பிளே அவ என்னையே பாக்கிறாடா “ என்று எவனாவது சொல்லிவிடுவான். 

அப்புறம் என்ன காதலின் தூதாக அரைகிலோ கொய்யாபழம் வாங்கி அவளிடம் எப்படியாவது சேர்ப்போம்.( அந்த ஊர் கொய்யாபழம் ரொம்ப பேமஸ் )

இப்படியாக சாயங்கால நேரத்தில் எந்த பஸ் ப்ரீ யாக இருக்கிறதோ அதில் ஏறி கப்சிப் என்று சன்னல் ஓர சீட் பிடித்து அமர்ந்து மனதில் நிறைய எண்ணங்கள் ஓட மீண்டும் தூத்துக்குடி பஸ் ஸ்டாண்ட் வந்து மீண்டும் பஸ் பிடித்து “ முயல் தீவு “ செல்வோம். 

இயற்கை என்ற ஜனநாதன் இயக்கிய நடிகர் சாம் நடித்த படத்தில் நிறைய காட்சிகள் தூத்துக்குடியில் எடுக்கப் பட்டவை. அதில் முயல் தீவும் வரும்.
ஒற்றை தார் பாதை, ஈரம் தோய்ந்த மண், ஓடி பிடித்து விளையாடும் அலைகள், நீல நிறக்கடல், எங்கோ தூர தெரியும் கப்பல், கடலில் தூக்கி வீசப்பட்ட காய்ந்த கல்யாண பூமாலைகள். உடன் இருக்கும் பிளாஸ்டிக் பொருட்களால் நீருக்குள் மூழ்காமல் கரை ஒதுங்கும் அந்த பூக்கள் என கடல் அழகே தனி. 

லைட் ஹவுஸ் மேல் ஏறி நண்பர்கள் சூழ ஓ வென ஜன்னல் வழியே கத்துவதுடன் மட்டுமல்லாமல் கடலோடு விளையாடி ஆடை முழுக்க நனைந்து கடல் மண் கலந்து அதே ஈரத்தோடு பஸ் ஏறி இதோ இன்னும் அதே ஈர நினைவுகளோடு வாழ்கிறேன். 

சொல்ல மறந்திட்டேன் பொங்கலை பத்தி சிறு குறிப்பு தான் எழுதி இருக்கேன். சம்மதிச்சா 100 பக்கத்துக்கு ஒரு சின்ன பதிவு வேணா போடுறேன், 

முஸ்லிம் யாராவது பொங்கலை கொண்டாடுவாங்களா என்று ஒரு பதிவு தெரிந்த நண்பர் போட்டிருந்தார். நீங்க எல்லாம் எந்த கண்டத்தை சேர்ந்தவங்கன்னு தெரியல. 

இன்றும், காணும் பொங்கல் அன்று தூத்துக்குடி பஸ் ஸ்டாண்ட் போனா இதே போல சில கூட்டம் திரியும் அதிலும் யாராவது ஒரு முஸ்லிம் இருப்பான்.

அனைவருக்கும் “ இனிய பொங்கல் வாழ்த்துகள் “